จิ๋มทำพิษ

สุนทรวิทย์

ตอนพบจิ๋ม  ครั้งแรก  ฉันแตกตื่น
				ได้แต่ยืน  หน้าทู่  ชูคอแข็ง
				จิ๋มกลับทำ  ปั้นปึ่ง  กึ่งคลางแคลง
				คงระแวง  ฉันมาก  จึงจากไป
				        	วันนี้จิ๋ม  เยี่ยมหน้า  มาอีกหน
				ทำพิกล  จนฉัน  จิตหวั่นไหว
				ลืมว่าควร  วิสาสะ  ประการใด
				มัวกุมเป้า  เกาไข่  มิไหวติง
					        อยากพบจิ๋ม  สาวเจ้า  ทุกเช้าสาย
				แต่จิ๋มอาย  สายตา  ประสาหญิง
				ครั้นเห็นฉัน  งุ่นง่าน  ปานกระทิง
				เธอก็ยิ่ง  หวงตัว  กลัวฉันมอง
					         ฉันจึงต้อง  เจาะรู  แอบดูจิ๋ม
				หลงกระหยิ่ม  ลนลาน  ถึงบ้านช่อง
				ยามหน้ามืด  ตาลาย  ขาดไตร่ตรอง
				เผลอไปเจาะ  เอาห้อง  ของพ่อเธอ
					         ไม่พบจิ๋ม  นวลนาง  ก็ช่างเถอะ
				ดันมาเจอะ  ดุ้นสาก  ตำปากเจ่อ
				ต้องแกล้งบ่น  พึมพำ  ทำละเมอ
				โง่บ้าเซ่อ  เยี่ยงนี้  มีแต่เรา				
comments powered by Disqus
  • นายรำคาญ

    3 กันยายน 2554 01:00 น. - comment id 1207102

    โสน้าหน้า โคบ้ากาง
    สากทิ่งหัง  พังโหมะเลอ
    
    ( สำเนียงกระเหรี่ยงพูดไทย)
    
    41.gif29.gif
  • สุนทรวิทย์

    3 กันยายน 2554 06:51 น. - comment id 1207110

    โงงชิกหาย ฟางไม่รู้เรี่ยงเลย

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>