จิตรกรไร้แขน

สุนทรวิทย์

สตรีหนึ่ง  บกพร่อง  สองแขนขาด
				น่าอนาถ  ย่ำแย่  แต่กำเนิด
				เธอกลับมี  เจตนา  น่าทูนเทิด
				จิตประเสริฐ  เลิศล้ำ  มุ่งทำกิน
					ใช้เท้าคีบ  พู่กัน  บรรจงวาด
				เปี่ยมสามารถ  เนรมิต  วิจิตรศิลป์
				ระบายภาพ  ล้นหลาม  งามโศภิน
				ทุ่มชีวิน  ฝึกฝน  จนชำนาญ
					ไม่น้อยอก  น้อยใจ  ในข้อด้อย
				ไม่สำออย  คอยให้  ใครสงสาร
				รู้เตือนตน  พึ่งตน  ดลบันดาล
				แม้พิการ  มิพ้อ  ต่อลำเค็ญ
					จิตรกร  วิบาก  พึ่งปากเท้า
				นั้นเป็นเงา  สะท้อน  ย้อนให้เห็น
				กายพร้อมพรัก  อย่างไร  ใช่ประเด็น
				หากบำเพ็ญ  หน้าที่  มิดีพอ
					คนมือเท้า  ครบถ้วน  เที่ยวครวญคร่ำ
				งานไม่ทำ  ขี้คร้าน  หาญแต่ขอ
				หนักมิเอา  เบามิสู้  อยู่เพื่อรอ
				อับอายบ้าง  ไม่หนอ  แขนก็มี
ขอขอบคุณภาพจากinterne				
comments powered by Disqus
  • อนงค์นาง

    9 พฤศจิกายน 2555 18:28 น. - comment id 1250655

    ยอดเยี่ยมค่ะ ขอคารวะเธอด้วยใจจริง
    ค่าของคนอยู่ที่ผลของงาน 
    คนที่อาการครบ 32 แต่ไม่อยากทำงาน ควรดูคนพิการไว้เป็นตัวอย่างค่ะ 
    36.gif29.gif36.gif
  • สุนทรวิทย์

    9 พฤศจิกายน 2555 18:42 น. - comment id 1250656

    ที่ใช้ปากคาบพู่กันวาดก็มีหลายท่านครับ ซ้ำวาดได้สวย
    งามมากครับ
    36.gif36.gif36.gif
  • มวลภมร

    9 พฤศจิกายน 2555 20:40 น. - comment id 1250663

    ธรรมชาติ ก็สร้างสิ่งพิเศษให้คนพิเศษเสมอ36.gif
  • สุนทรวิทย์

    9 พฤศจิกายน 2555 20:59 น. - comment id 1250673

    มีสิ่งพิเศษก็ต้องมุ่งไขว่คว้าด้วยครับจึงจะเกิดผลดีครับ
    36.gif36.gif36.gif
  • บุญพร้อม

    10 พฤศจิกายน 2555 07:36 น. - comment id 1250682

    ขอเห็นต่างสักนิดใช่คิดมาก
    ทุกท่านอยากจะดีอยากมีหน้า
    ติดอยู่ที่เวรกรรมท่านนำพา
    วาสนา  จึงต่างอย่าง สิ้นเชิง16.gif29.gif36.gif
  • เพียงพลิ้ว

    10 พฤศจิกายน 2555 09:09 น. - comment id 1250691

    นึกถึงน้องคนหนึ่ง ผู้ใช้เท้าแทนมือ น่าเห็นใจนะคะ เธอป่วยบ่อย เข้าเรียนได้ไม่ทันเพื่อน ทั้งที่เธอขยัน เธอก็ยังได้คะแนนไม่ดี ภาวนาให้เธอแข็งแรงค่ะ
    
    36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif1.gif
  • สุนทรวิทย์

    10 พฤศจิกายน 2555 09:31 น. - comment id 1250692

    พี่พร้อม
    เรื่องของเวร  กรรมเก่า ที่เราสร้าง
    อาจคั่งค้าง ตามติด ชีวิตได้
    เหมือนเป็นหนี้ ก่ายกอง ต้องคืนไป
    ต้องทำใจ ยอมรับ กับผลกรรม
    
    
    36.gif36.gif36.gif
  • สุนทรวิทย์

    10 พฤศจิกายน 2555 09:34 น. - comment id 1250693

    คุณเพียงพลิ้ว
    คนด้อยโอกาสมีมากครับ ผู้ที่มีโอกาสดีกว่าควรหยิบยื่น
    น้ำใจปันให้บ้างครับ ผมก็ทำบ้างเหมือนกันครับ
    36.gif36.gif36.gif
  • ..ซ้อกุสุมา..

    10 พฤศจิกายน 2555 18:18 น. - comment id 1250716

    สัจธรรม..เมื่อมีส่วนที่ขาด ก็ต้องมีสิ่งทดแทน
    ..คนจนต้องดิ้นรนต่อสู้
    ..คนรวยใช้ทรัพย์สินเก่าของบรรพบุรุษ
    กำไม่แบ.. กรรมบันดาล..46.gif
    ..16.gif20.gif ..15.gif
  • สุนทรวิทย์

    10 พฤศจิกายน 2555 18:43 น. - comment id 1250717

    อาซ้อโชคดีมากครับ มีทุกอย่างพร้อมมูลสุขสบายกว่า
    คนอีกจำนวนมาก สงสัยชาติก่อนสร้างบุญกุศลไว้มาก
    ชาตินี้เลยสุขสบาย อาเฮียว่าจะโทรไปยืมตังค์หลายที
    แต่เกรงใจครับ
    20.gif16.gif16.gif36.gif36.gif36.gif
  • ..ซ้อกุสุมา..

    10 พฤศจิกายน 2555 20:40 น. - comment id 1250720

    ณ ขณะนี้ เหลือตัวกับหัวใจ ที่นาไว้ปลูกข้าวทานอีก 500ไร่
    สวนยางพารา สวนปล์ม ผลไม้ทุกชนิดมีในสวน
    วันๆไม่ได้ใช้ตังค์เลยสักบาท ไปไหนมีคนจ่ายให้ไม่ได้ถือตังค์
    เป็นชาวเกาะพี่บัวทูนเจ้าค่ะ
    ถ้าอาเฮียอากได้ตังค์ก็มาเอายางพาราเอา
    ปาล์มเอาข้าวไปขายเอาเถิดเจ้าค่ะ 46.gif
    .. 16.gif9.gif48.gif ..
  • สุนทรวิทย์

    11 พฤศจิกายน 2555 10:27 น. - comment id 1250738

    เสียดายจัง เฮียทำนาไม่เป็น กรีดยางก็ไม่เคย ถางดินก็
    ไม่ถนัด วันๆได้แต่วิ่งเปียแชร์อย่างเดียว เลยหมดสิทธิ์
    ตกถังข้าวสาร เฮ้อ..คิดแล้วเสียดายจัง
    20.gif16.gif16.gif36.gif36.gif36.gif
  • ศรีสมภพ

    11 พฤศจิกายน 2555 22:59 น. - comment id 1250768

    อาจจะเป็นอดีตชาติของท่านนะ..
    ที่สั่งสมจนมาเป็น  ..กวีขุนสุนทรวิทย์ !
    ในภพภูมิปัจจุบัน  (..อาจจะ แค่นั้นนะ ท่าน )
    
    24.gif27.gif29.gif
  • สุนทรวิทย์

    12 พฤศจิกายน 2555 11:47 น. - comment id 1250777

    ตั้งแต่ผมเริ่มฝึกหัดเขียนกลอนตอนมัธยม
    ต้นถึงตอนนี้กว่าสี่สิบปีแล้วครับ ไม่เคยคิด
    ว่าตัวเองเขียนกลอนเก่งกาจอะไรเลยครับ
    ผมรู้ตัวดีว่ายังอ่อนด้อยมาก ไม่กล้ารับคำว่า
    กวีหรอกครับ ขอคืนให้คุณศรีสมภพดีกว่าครับ
    ขอตั้งให้เลยครับว่า "ผู้สืบสานงานกวีศรีสมภพ" ดีไหมครับ พร้อมกันนี้ผมขอลงกาพย์เก่าเกี่ยวกับงานกวีไว้หน่อยครับ
    
    	              บทกวีควรมีชีวิต
    
    			อักษร  สุนทรศรี   	
    บทกวี  ที่วิจิตร
    		ยามจะ  เนรมิต                         พึงประสิทธิ์  ชีวิตไว้
    
    ดวงมาน  ผสานศัพท์ 	
    ยามขานขับ  จับต้องได้
    		ภาพพจน์  จรสไกล		
    จาระไน  ให้อารมณ์
    
    			ลีลา  เคลือบวาทะ	
    ปรุงทักษะ  จับผสม
    		คำเปรียบ  จงเฉียบคม		วโรดม  งามกลมกลืน
    
    			จำนง  บรรจงวาด	
    แทรกโอวาท  ศิลป์ศาสตร์ดื่น
    		สร้างสรรค์  ฟังครั่นครืน	
    รวมหวาน,ขื่น  เป็นผืนเดียว
    
    			สัมผัส  คัดเข้มงวด	
    หมั่นสำรวจ  ตรวจเฉลียว
    		วรรณยุกต์  ทุกร่องเกลียว	
    ควรยึดเหนี่ยว  เคี่ยวพะพิง
    
    			ร้อยกรอง  ต้องเคลื่อนไหว	
    มีหัวใจ  ไม่อยู่นิ่ง
    		อ่านง่าย  คล้ายเรื่องจริง		
    เสนาะยิ่ง  จึงพริ้งพราย
    
     36.gif36.gif36.gif
  • สุนทรวิทย์

    12 พฤศจิกายน 2555 11:49 น. - comment id 1250778

    ขออภัยที่เรียงบรรทัดผิดพลาดอีกแล้วครับ
    29.gif36.gif36.gif
  • เพนกวิน

    12 พฤศจิกายน 2555 12:10 น. - comment id 1250783

    6.gif36.gif
  • สุนทรวิทย์

    12 พฤศจิกายน 2555 12:21 น. - comment id 1250784

    29.gif36.gif36.gif36.gif
  • ศรีสมภพ

    14 พฤศจิกายน 2555 07:05 น. - comment id 1250886

    ทารกน้อย.. ด้อยเดียงสากว่าจะเติบ
    ยังกำเริบเสิบสานอยากขานขับ
    ลำพังเพียงเสียงอุแว้เหลือแลรับ
    ไม่ได้ศัพท์ ไม่ได้เสียงสำเนียงเสนาะ
    
    ถวิลหวังตั้งใจกระไรหนา
    ด้อยภาษาไร้คารมที่บ่มเพาะ
    เศษธุลีขี้เล็บท่านนั้นคงเหมาะ
    คงแค่เกาะตะกายฝันตะบันตะแบง
    
    ขอบคุณท่านสุนทรวิทย์ ที่อุตส่ากัดฟันชม..
    
    24.gif29.gif
  • สุนทรวิทย์

    14 พฤศจิกายน 2555 08:53 น. - comment id 1250890

    ยิ่งศึกษาวรรณกรรมเท่าไร เราจะรู้สึกว่าตนเองห่างไกล
    คำว่ากวี ยิ่งขึ้นทุกที เนื่องจากเราจะพบเห็นผู้มีความรู้
    ความสามารถอีกหลากหลายที่มีความเชี่ยวชาญแตก
    ต่างกันไป สิ่งสำคัญที่เป็นความเห็นส่วนตัวคือ จะจมอยู่
    กับตำราไม่ได้ เราต้องกล้าเขียนกล้าฉีกแนว ร้อยกรอง
    จึงจะมีชีวิตไม่จมอยู่กับที่ มีคนมากมายที่ถือความเห็นตน
    เป็นสำคัญ ไม่ยอมรับกับความเปลี่ยนแปลง ร้อยกรองก็
    จะน่าเบื่อเขียนจำเจอยู่อย่างเดิม แต่คนที่กล้าเปลี่ยน
    แปลงก็มักจะต้องเจ็บตัวโดนตำหนิบ้าง ถือเป็นเรื่องปกติ
    ครับ คนมาเขียนร้อยกรอง ทุกคนต่างรักภาษาทั้งสิ้น
    เพียงแต่ความคิดเห็นอาจต่างกันบ้าง
    ที่เขียนมายืดยาวไม่ใช่จะสอนจรเข้ให้ว่ายน้ำนะครับ
    เพียงแต่ผมโดนวิจารณ์บ่อยทั้งบวกและลบ บางทีก็อยาก
    แจกแจงเหตุผลบ้างครับ เดี๋ยวนี้ผมไม่ค่อยเขียนกลอน
    เพราะเบื่อเวลาคนไม่เข้าใจ เพราะคนยึดมั่นถือมั่นกับ
    แนวเดิมๆก็มีมาก ย่อมกลัวว่าภาษาจะเสียหาย แต่ทุกอย่างมีบวกมีลบทั้งนั้น การเขียนกลอนตลกทำให้มีคน
    รักกลอนขึ้นมาอีกไม่น้อยเหมือนกันครับ
    ่
    29.gif36.gif36.gif36.gif

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>