บทกวีแห่งความเหงา

ทิพย์โนราห์ พันดาว

บทกวีแห่งความเหงา...
เหงา....ฟ้าสีเทาหม่น
น้ำค้างอวลระคน..ปนไอหนาว
ทางชีวิต..ยังหยัด..ยืนยาว
จำต้องก้าว..ย่ำเิดิน...
เหงา..ฟ้าสีเทาหม่น
ใจคนบางคน..ยังระหก..ระเหิน
เหนื่อย..และล้าเหลือเกิน
ที่ต้อง..เผชิญ..ภาวะนานา..
เหงา...ฟ้าสีเทาหม่น
ใจคนบางคน.. ยัง..ปราถนา
กับคำบางคำ...และแววตา
เพื่อกำลังวังชา ทุกเช้าเย็น
เหงา..ฟ้าสีเทาหม่น
ใจคนบางคน..ไม่มีใครเห็น
มันเจ็บปวดจน....เกินจะเป็น
ที่สุด..ใจดวงเย็น...ก็ด้านชา
..เช้าวันที่เดียวดาย..ทิพย์โนราห์ พันดาว				
comments powered by Disqus
  • ฤกษ์(ไม่ได้ล๊อกอิน)

    15 ธันวาคม 2555 13:54 น. - comment id 1252553

    ฟ้าสีเทาเหงาแทรกแหวกอารมณ์
    ทรวงระทมไอหมอกมาหยอกล้อ
    เหมือนรู้ซึ้งถึงใจที่ใฝ่รอ
    มือที่ยื่นมาขอสานไมตรี
    
      ยื่นมาแล้วในกลอน หวัง คอยตะวัน ไม่ต้อนรับ ก็เหงาอะจิ
  • เพียงพลิ้ว

    19 ธันวาคม 2555 16:02 น. - comment id 1252615

    ช่วงนี้ตื่นเช้า เห็นดาวสวยๆบ่อยคร้งค่ะ แต่ไม่เหงาค่ะ 
    
    
    36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif1.gif

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>