รวบรวมเรื่องราวที่น่าสนใจ

จากใจ

กันนาเทวี

เพื่อนนักกลอนที่รักและคิดถึง

ทั้งที่ซึ้งเพิ่งได้พบและคบหา

กลอนบทนี้ที่ฉันพรรณนา

ด้วยเหนื่อยล้าอ่อนไหวใจอาวรณ์ 

 

ฉันหนาวเหน็บเจ็บร้าวใจป่วนปั่น

ไกลฝั่งฝันกวีกานท์ชาญอักษร

ไร้คนรักนำพามาต่อกลอน

สุดสะท้อนสุดตรมขมในใจ

 

คนท้ายแถวแมวมองไม่มองหา

โศกอุราหม่นเศร้าเขาผลักไส

ทุกคนเบือนเลือนห่างร้างสายใย

ดั่งหมอกไหววูบวับกับสายลม 

 

จะเป็นไปเช่นนี้อีกกี่หน

กาลวิกลจนวิกฤตจิตขื่นขม

น้ำตารินหยดไหลหทัยตรม

ไม่สุขสมในวงวรรณอันเกรียงไกร 

 

ไม่เด่นดาวพราวฟ้าแสนล้าหลัง

แถมคนชังนักหนาว่าเหลวไหล

หมดสิ้นหวังแววกวีมิก้าวไกล

คงจะใกล้อวสานกานท์กวี 

 

หมดพลังสร้างสรรค์อันแกล้วกล้า

ไร้คุณค่าใดใดในศักดิ์ศรี

ฝากลำนำย้ำเอ่ยเผยวจี

คิดอีกทีสู้ไม่ถอยข้อยรักกลอน...555 

 

comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน