“ไม่รบนายไม่หายจน”

คอนพูทน

๏ ผ่านมาสิบกว่าวัน          เกินซึ้งนั่นความปรานี ประเคนชาวประชาชี          รุนแรงเชือดกรีดเลือดเฉือน   ๏ บอกรัฐยางพารา           ว่าเดือดร้อนทุกครัวเรือน กลับมองชาวบ้านเหมือน    ไร้ความหมายแสร้งทำเมิน   ๏ เรียกพวกจึงรวมพล        ปากท้องดลพากันเดิน ป่าเขาทุกโขดเขิน            ออกมาขานเรื่องราคา   ๏ อุ้มหน่อยโปรดช่วยหนอ   เพียงเสี้ยวหนึ่งของชาวนา ขอหมูกลับให้หมา            สักนิดไหม? จริงใจมี   ทุกข์ยิ่ง..ชาวสวนยาง ๏ ทุกข์ยิ่งชาวสวนยาง       เพียงคิดต่างเขาทุบตี หนึ่งทีเป็นหลายที            เมื่อเกินทนอาจมีทอน   ๏ คนใต้หัวใจเต็ม             ยิ่งมาเติมยากขาดตอน พันเหลี่ยมรัฐบาลหลอน      แหกตาหลอกคอยแต่แหล   ๏ ปิดถนนเขาจัดหนัก        บ้างถูกกักขังรังแก เปิดแผลหลายร้อยแผล      คอยดูผลไม่นานเพียง   ๏ ราชประสงค์คนปิดสุข      ไกลห่างคุกอำมาตย์เคียง คือสองมาตรฐานเสียง        คนแช่งสาปพร้อมความทราม   ๏ เลือดหยดบนสวนยาง     คนไร้ยางแล้วถึงยาม รอเธอตอบคำถาม            กลับหนีเที่ยวหลีกไกลสถาน   ๏ เมืองไหน? เอาควายนำ   เวรของกรรมบูรณาการ ต้นน้ำกลางน้ำผลาญ         ปลายน้ำผีอีแพงโกง ร่อนเพลินภาษีผลาญ         ก่อนชาติพัง “ยิก”เถิดผอง ๚ะ๛                                       คอนพูทน

comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>