รวบรวมเรื่องราวที่น่าสนใจ ข่าวสารความบันเทิง เทคโนโลยี ความก้าวหน้า แนวคิด เรารวมไว้หมด ความบรรเทิงที่หาได้ไม่ยาก เพียงแค่อ่าน Chicnews เรียนรู้ประวิติศาสตร์ที่ผ่านมา ว่าเราโลกเราผ่านอะไรมาบ้าง ข้อมูลท่องเที่ยวจากทุกมุมโลก อะไรดี อะไรเด่น เราจัดหามาให้ สัตว์โลกในมุมมองที่น่ารัก ทั้งแปลกตา น่าสนใจ เรียนรู้การเขียนเว็บไซต์ง่ายนิดเดียว ทำเรื่องเว็บให้เป็นเรื่องง่าย

โรงเรียนของหนู

กุ้งหนามแดง


โรงเรียนหนูอยู่ไกลเกินใครเขา
ชั้นเรียนเราตีแขนงแบ่งคูหา
มุงด้วยแฝกกันแดดฝนผจญมา
หลายเพลาทนสู้เชิดชูตน
ทนลำบากเดินเท้าเข้าเรียนครบ
สัปหงกแค่บกพร่องมิล่องหน
ตกซ้ำชั้นต้องระกำยอมจำนน
ไม่มีบ่นเรียนไปใจเย็นเย็น
มาวันนี้ยืนเศร้าเฝ้าถามหา
คุณครูขาอยู่ไหนใยไม่เห็น
โรงเรียนไหม้เถ้าดำยิ่งลำเค็ญ
เข้าประเด็นขัดแย้งแกล้งทำลาย
ปัญหาของผู้ใหญ่หนูไม่รู้
รู้สึกอยู่ภายในใจสลาย
วิชาเดียวติดตนไปจนตาย
หนูไม่ขายวิญญาณผลาญโรงเรียน..
..
				
comments powered by Disqus
  • นายท๊อป

    20 ธันวาคม 2550 21:03 น. - comment id 260751

    ดีแล้ว555+
    61.gif61.gif14.gif14.gif38.gif38.gif19.gif19.gif19.gif19.gif10.gif11.gif20.gif25.gif26.gif32.gif39.gif40.gif48.gif47.gif55.gif
  • กุ้งหนามแดง

    17 มิถุนายน 2547 23:35 น. - comment id 286459

    วันนี้ฟังเพลง....โรงเรียนของหนู..ของคุณพงษ์สิทธิ์  คัมภีร์..เลยเก็บมาเขียนน่ะ ..
    ..
    ขออนุญาตเขียนแนวเพื่อชีวิตบ้างน่ะค่ะ..
    ..
    เชิญวิจารญ์ตามสะดวกค่ะ..
    ..
  • ผู้หญิงไร้เงา

    18 มิถุนายน 2547 00:05 น. - comment id 286477

    กลอนไพเราะมากๆๆๆๆๆๆๆๆเลยค่ะ อ่านแล้วคิดถึงภาคใต้ เหตุการณ์ที่กำลังทำให้เด็กตาดำ ๆ ต้องมารับเคราะห์กับความโลภของผู้ใหญ่ค่ะ  ชื่นชมในผลงานเสมอนะค่ะ รักและคิดถึงเสมอด้วยค่ะ
  • suprapai

    18 มิถุนายน 2547 08:22 น. - comment id 286512

    ไม่อยากไปโรงเรียนเบื่อเรียนอ่อน
    ครูเคยสอนตอนสายก็หายหน้า
    ทิ้งการบ้านให้งานพรวดกวดวิชา
    ข้อสอบหาที่นั่นทุกวันรอ
    
  • อัลมิตรา

    18 มิถุนายน 2547 08:26 น. - comment id 286515

    มีเพลงเก่าอยู่เพลงหนึ่ง ครูเคยสอนร้อง แต่อัลมิตราจำไม่ค่อยได้ ทำนองว่า เป็นครูอยู่บนดอย ไปถึงโรงเรียนก็เจียนสายจวนใกล้เวลา เห็นศิษย์รออยู่พร้อมหน้า ก็รีบมาทำการสอน เหนื่อยยากลำเค็ญ บางวันต้องไปอาศัยหลวงตา อะไรทำนองนี้ค่ะ คุณกุ้งพอจะนึกออกไหมคะ .. หลายหนแล้วที่ใจแว๊ปถึงเพลงนี้ แต่อัลมิตราไม่ทราบชื่อเพลง ก็เลยค้นไม่เจอซักที ค่ะ
  • แก้วประเสริฐ

    18 มิถุนายน 2547 13:09 น. - comment id 286577

    คุณแต่งได้ดีมากครับแต่ว่าคุณพาดไปทางใต้ ส่วนคุณอัลฯนั้นพาดไปทางเหนือ กลายเป็นเหนือใต้ สมกับเพื่อนรักที่รักกันยิ่งนะครับ  555
    ที่คุณอัลฯว่าเมื่อก่อนผมก็มีแผ่นครับ รู้สึกว่า คุณ จรัล มโนเพชร คุณแพทย์หญิงพันทิวา นี่แหละร้องแล้วเอามาร้องหลายๆคน เหมือนคุณแหละนึกชื่อเพลงไม่ออก  ครูชาวดอย หรือเปล่าคลับคล้ายคลับคลาครับ   สรุปแล้วคุณกุ้งฯแต่งได้ยอดเยี่ยมมากครับ
    
                                แก้วประเสริฐ.
  • tiki

    18 มิถุนายน 2547 14:28 น. - comment id 286602

    เศร้าค่ะ
  • ลิงเร่ร่อน

    19 มิถุนายน 2547 11:57 น. - comment id 286768

    เอ ... ได้ยัง
  • กุ้งหนามแดง

    19 มิถุนายน 2547 12:09 น. - comment id 286776

    ตอบกลับค่ะ:
    
    คุณผู้หญิงไร้เงา:
    
    ค่ะ ปัญหาของผู้ใหญ่กระทบกับเด็กด้วยค่ะ
    คิดถึงคุณเสมอค่ะ..
    xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
    
    คุณ suprapai:
    
    อืม..สมัยก่อนไม่ต้องกวดวิชาเลยค่ะ..แต่ก็ได้อย่างที่เห็นนี่แหละค่ะ ลุ่มๆ ดอนๆ ..แหะแหะ อายค่ะ
    xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
    
    คุณอัลมิตราค่ะ:  เพลงนี้ใช่หรือเปล่าค่ะ
    
    แม่พิมพ์ของชาติ
    
    
    แสงเรืองๆ ที่ส่องประเทือง 
    ไปทั่วเมืองไทย 
    คือแม่พิมพ์อันน้อยใหญ่ 
    โอ้ครูไทยในแดนแหลมทอง 
    เหนื่อยยากอย่างไร 
    ไม่เคยบ่นไปให้ใครเขามอง 
    ครูนั้นยังลำพอง 
    ในเกียรติของตนเสมอมา 
     
    ที่ทำงานช่างสุดกันดาร 
    ในป่าพงไพร 
    ถึงจะไกลก็เหมือนใกล้ 
    เร่งรุดไปให้ทันเวลา 
    กลับบ้านไม่ทันบางวันต้องไป 
    อาศัยหลวงตา 
    ครอบครัวคอยท่าไม่รู้ว่าไปอยู่ไหน 
     
    ถึงโรงเรียนก็เจียนจะสาย 
    จวนได้เวลา 
    เห็นศิษย์รออยู่พร้อมหน้า 
    ต้องรีบมาทำการสอน 
    ไม่มีเวลาที่จะได้มาหยุดพอพักผ่อน 
    โรงเรียนในดงป่าดอน 
    ให้โหยอ่อนสะท้อนอุรา 
     
    ชื่อของครูฟังดูก็รู้ชวนชื่นใจ 
    งานที่ทำก็ยิ่งใหญ่ 
    สร้างชาติไทยให้วัฒนา 
    ฐานะของครูใครๆ ก็รู้ 
    ว่าด้อยหนักหนา 
    ยังสู้ทนอุตส่าห์ 
    สั่งสอนศิษย์มาเป็นหลายปี 
     
    นี่แหละครูที่ให้ความรู้ 
    อยู่รอบเมืองไทย 
    หวังสิ่งเดียวคือขอให้ 
    เด็กของไทยในผืนธานี 
    ได้มีความรู้เพื่อช่วยเชิดชู 
    ไทยให้ผ่องศรี ครูก็ภูมิใจที่ 
    สมความเหนื่อยยาก 
    ตรากตรำมา...
    xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
    
    คุณ tiki: 
    
    ค่ะ เรื่องมันเศร้า..
    xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
    
    คุณแก้วประเสริฐ:
    
    แอบตอบทีหลังให้แป้วเล่นๆ อ่ะ
    
    พี่ท่านก็ชมเกินไป...ยังต้องฝึกฝนอีกมากมายค่ะ
    xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
    
    
  • magic

    19 มิถุนายน 2547 21:41 น. - comment id 286958

    เป็นงานดีดีอีกงานหนึ่งค่ะ
    อ่านแล้วนึกถึงตอนไปออกค่ายอาสา
    ตอนนั้นอยู่ปี 2 ได้มั่ง  ไปเป็นเดือนเลย
    เดินเท้าเข้าไปหลายกิโลมาก  
    ทั้งโรงเรียนมีครูอยู่คนเดียว....ใจเด็ดน่าชื่นชมจริง
    .......................................................................
  • กุ้งหนามแดง

    20 มิถุนายน 2547 11:47 น. - comment id 287170

    ใช่ค่ะ...การออกค่ายอาสาพัฒนาเป็นงานที่นักศึกษาทุกคน..น่าจะได้ใช้ชีวิตดูน่ะค่ะ..
    ..
    ตอนที่อยู่มหาวิทยาลัย..กุ้งก็ได้ช่วยหาทุนน่ะค่ะ เป็นส่วนร่วมที่น้อยนิด..แต่ก็ถือว่าได้เรียนรู้ชีวิตอีกด้านแง่มุมหนึ่งค่ะ..
    ..
    ขอคารวะครูที่เสียสละ ทุกๆ ท่านค่ะ..เพื่ออบรมให้เด็กเป็นคนดี..ของสังคมต่อไป..
    ..
    

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน