รวบรวมเรื่องราวที่น่าสนใจ

ท้อแท้..

ผู้เฒ่า

ฟ้ากำหนดหรือไม่ผู้ใดสร้าง
จับเราวางบนถนนของคนเหงา
ทุกคืนวันมืดมัวคือตัวเรา
กระทั่งเงาสุขลางลางยังห่างไกล
          ขาดคนเข้าใจเคียงคอยเมียงมอง
ขาดคนครองปลอบขวัญยามหวั่นไหว
มิอาจหาพบผู้คนรู้ใจ
ยามหลับไหลนัยนาน้ำตาคลอ
          รู้สึกเบื่อลมหายใจไหลเข้าออก
อยากจะบอกหยุดไปก็ไม่ขอ
จะไม่รั้งเอาไว้จะไม่รอ
จะไม่ต่อขอสายลมหายใจ
           กล่องบันทึกความทรงจำคอยย้ำส่ง
จารมันลงรอยแรงแสดงไข
บนเศษเนื้อเสี้ยวเวรเดนหทัย
เขียนลงไปวันนี้ไม่มีเธอ
          ปิดเปลือกตาเอาไว้มิให้เห็น
รอยลำเค็ญหลั่งพลีตอนทีเผลอ
ซ่อนน้ำตามิให้ไหลให้ใครเจอ
ปล่อยมันเอ่อปลายหางตาหลบหน้าคน
          แค่ผืนทรายเธอย่ำถอยทิ้งรอยไว้
แล้วผ่านไปมิแลสักแม้หน
ฝากรูปรอยตอกย้ำให้จำทน
น้ำตาหล่นอกสะอื้นมองพื้นทราย
          คิดทบทวนทุกข์ทนเป็นคนแพ้
ที่ท้อแท้ทาบทามไร้ความหมาย
ที่ท่วมท้นทดแทนแน่นในกาย
ก็คือสายใยเศร้าเคล้าน้ำตา
         เจ็บนิดนิดอยู่ลึกลึกรู้สึกเหงา
โทษใครเขาโง่งมคิดชมหา
เป็นกระต่ายหลงแสงแห่งจันทรา
สมน้ำหน้าไม่เจียมเสงี่ยมใจ
          คืนนี้ข่มตาหลับช่างยากยิ่ง
ภาพเธออิงเต็มฟ้าตรงหน้าใกล้
ฝากข้อความทุกข์ทนถึงคนไกล
รู้บ้างไหมมีคนท้อทรมาน
         อยากให้เธอโทรมาราตรีสวัสดิ์
พูดชัดชัดว่ารักคงจักหวาน
แม้มิใช่ผู้สนองดั่งต้องการ
ก็สงสารสักนิดคิดเอาบุญ
         น้ำตาเอ๋ยหยาดมาบนหน้าโง่
คนอดโซขาดใจผู้ใดหนุน
เพียงน้ำใจสักน้อยคอยเป็นทุน
เกื้อการุญคนสลดจะจดจำ
         สิ่งที่ขอมิมากไปใช่ไหมเธอ
ถ้อยเสนอลิขิตอย่าคิดขำ
ทั้งทั้งรู้คนไกลนั้นใจดำ
ก็ยังจำฝังใจคิด..นิจนิรันดร์.@				
comments powered by Disqus
  • คนข้างบ้าน

    17 กรกฎาคม 2547 21:00 น. - comment id 300046

    ถึงคนไกลจะใจดำ
    ก้อจงจำคนใกล้ๆ
    แม้มิเหมือนคนใกล้ใจ
    ขอเป็นใครสักคนในใจเทอ
    
    ขอแค่นี้เองค่ะ ให้กันได้ไหมเอ่ย
    
  • ราชิกา

    17 กรกฎาคม 2547 21:07 น. - comment id 300048

    ถ้อยคำพ้อท้อแท้แน่ใจหรือ
    สิ่งนี้คือความจริงทุกสิ่งสรร
    ให้โศกเศร้าเผาใจในทุกวัน
    รักผูกพันมั่นไว้ไม่ร้างลา
    
    อยากจะพบนางใจใครคนหนึ่ง
    รักหวานซึ้งแสนไกลจะไปหา
    วอนให้เธอเพ้อรำพันวันเวลา
    ฝากรักมาตามสายหายระทม
    
    ด้วยคิดถึงคนไกลใจจึงท้อ
    เฝ้าคอยรอรักร้อยเรียงเคียงสุขสม
    ฝากความหวานซ่านไปในสายลม
    ช่วยประพรมเธอหายท้อทรมาน......ฯ
    
    แวะมาชื่นชม..งานงาม...เพราะและปนเศร้า..แต่งได้ดีเยี่ยมค่ะ..ขออนุญาตแจมกลอน..ผู้เฒ่า..ด้วยนะคะ...
    
                      ...ระลึกถึงเสมอค่ะ...
    
    
  • อัลมิตรา

    17 กรกฎาคม 2547 21:37 น. - comment id 300064

    หัวใจที่ว่างเปล่า
    สิ่งปวดร้าวก็มาเยือน
    ความรักที่ลางเลือน
    มีเพื่อนก็คือเงา
    
    หัวใจก็แค่นี้
    แต่มากมีความเปลี่ยวเหงา
    ใครเล่าจักบรรเทา
    ลบรอยเศร้าให้หมดไป
    
    โอ้ละหนอตัวตน
    แสนสับสนจนหวั่นไหว
    ยินเสียงร่ำร้องก้องใจ
    ทุกข์เพียงใดใครจักยิน
    
    หนึ่งชีพก็หนึ่งจิต
    ถูกลิขิตให้สูญสิ้น
    พังพาบกับธรณิน
    น้ำตารินถวิลครวญ
    
    
  • magic

    17 กรกฎาคม 2547 22:27 น. - comment id 300090

    ท้อแท้  แลฝั่ง  ยั้งคิด
    ชีวิต  เหนื่อยนัก  จักถอย
    ความหวัง  ไม่ตั้ง  รอคอย
    อยากปล่อย  ให้ผ่าน  กาลไป
    
    แค่คิด  ได้ไหม  ท้อแท้
    แน่วแน่  ตั้งจิต  คิดใหม่
    ความหวัง  ความฝัน  สมใจ
    สู้ไว้  อย่าได้  หวาดกลัว
    ............................................
  • พุดพัดช้า

    17 กรกฎาคม 2547 22:40 น. - comment id 300095

    ถอดใจพุดมารจนาเลยค่ะ
    กระท่อมเราใกล้ๆกันคืนนี้พุดจะทำขนมไปฝากนะคะ ไปบอกให้ดูพระจันทร์หวาน
    และอ่านบทกวีคลอใจค่ะ
    และยามที่ท้อใจอยากลา
    ก็เคยคิดค่ะว่า..
    
    
    เมื่อโลกนี้ไม่มีหญิงช่างฝัน
    แค่เงียบงันชั่วครู่ใช่สิ้นหวาน
    ฟ้าสีโศกโลกยังสวยดอกไม้บาน
    จันทร์ดวงหวานยังผ่านมาในธาตรี..
    เสน่หาสวาทหวังยังคงอยู่
    โลกหมุนคู่สุขเศร้าเคล้าใจนี้
    ดาวยังงามยามเยือนแย้มแต้มราตรี
    ปลอบชีวีมีคืนฝันวันฝากใจ
    ทะเลยังคงครวญคร่ำมิหลับไหล
    ให้ฝันไกลไปสู่ฝันอย่าหวั่นไหว
    คลื่นคลอทรายยังร่ายมนต์เรียกดวงใจ
    มะพร้าวไกวยังไหวกิ่งทิ้งร้าวราน
    ลำธารใสในราวป่าระรินอยู่
    นกคลอคู่ยังกู่ก้องร้องเพลงหวาน
    พะยอมไพรไหวกิ่งกราวพราวสู่ธาร
    รุ้งพาดผ่านยังหวานหวังกำลังใจ
    เมื่อโลกนี้ไม่มีหญิงช่างฝัน
    ยามมองจันทร์แจ่มกระจ่างสว่างไสว
    คิดถึงฉันวันไหนเศร้านะดวงใจ
    พร้อมเคียงใจ..ส่องนำทาง ห่างมืดมน.. 
    
    ด้วยเข้าใจอย่างสุดซึ้งค่ะ
    อย่าท้อนะคะ
    มารจนาระบายใจด้วยรักกันดีกว่าค่ะ
    
    
    
  • ฤกษ์ ชัยพฤกษ์

    17 กรกฎาคม 2547 23:31 น. - comment id 300117

    ที่นี่มีความรักความอบอุ่น
    มีเพื่อนคอยเกื้อหนุนไม่ต้องเหงา
    ร่วมสัมพันธ์ปรองดองเลิกหมองเศร้า
    ผองเพื่อนเราสุขสำราญบ้านบางแค
    
    รับรองว่าไม่เหงาเศร้าตรม มีกิ๊กกันด้วยนะ อิอิ
  • รดา

    18 กรกฎาคม 2547 01:15 น. - comment id 300174

    เดี๋ยวรดาจะโทรไปราตรีสวัสดิ์นะ อิอิ
  • Robert TingNongNoi

    18 กรกฎาคม 2547 05:55 น. - comment id 300222

    
    สุดยอดกลอนที่ไพเราะกินใจ   สื่อความหมายได้
    ชัดเจนเรียบง่ายด้วยภาษาชาวดินที่ใครได้ยินก็
    เข้าใจความหมาย ไม่มีใครทำได้นอกจากผู้เฒ่า๚ะ๛
    
    size>
  • rain..

    18 กรกฎาคม 2547 08:12 น. - comment id 300254

    เรน..อยากรู้จัง..
            ใคร..มาทำ คุณลุง..เศร้านะคะ..
    
        ..บทกลอน..ที่เขียน ..
     เศร้ามากๆ ..เลยคะ..
             ..แบบเรน..เคยหัดเขียน ..
     แต่ล้มเลิก ..ทุกที ..นะคะ..
          ก็ เรน..เขียนไม่ได้อารมณ์ ..สัมผัส..ไม่ดี..
     อย่างที่คุณลุงเขียน ..นะคะ..
     
            อนุญาต ..ให้เรน..ใส่รูป..นะคะ..
      ก็ ..เรนชอบอ่านบทกวี ..ที่มีรูปประกอบนะคะ..
          
    
  • กุ้งหนามแดง

    18 กรกฎาคม 2547 08:44 น. - comment id 300267

    ลุงผู้เฒ่า ไม่หงาน่ะ หลานๆ มาเต็มบ้านค่ะ..
    ...
    
  • ชัยชนะ

    18 กรกฎาคม 2547 10:05 น. - comment id 300294

    คงไม่กล้าแต่งเป็นกลอน ไปรกหูรกตาท่านผู้เฒ่า
    ถึงจะมีหลายบท อ่านแล้วซาบซึ้ง ตรึงใจ เหมือนกับไม่ยาว
    
          ไร้ใครหทัยเหี่ยว
    ไร้น้องแลเหลี่ยว          ไร้สิ้นไม้ตอก
    ไร้ถนนหนทาง             ไร้นางช้ำชอก
    ไร้คำพร่ำกรอก            ไร้คนบอกรัก
    
    
    
  • ลี่...ชวนมาเยือน

    18 กรกฎาคม 2547 10:12 น. - comment id 300303

    ได้เห็นตัวอย่างการนำสิ่งรอบข้างมาเปรียบเทียบในบทกลอนแล้วค่ะ
    ภาษาถ่ายทอดให้ความรู้สึกว่ากำลังเหงา และ เดียวดาย
    
    ขอชื่นชม และ ขอบคุณสำหรับน้ำใจของคุณผู้เฒ่านะคะ
    ..........................................................................
    ลี่...ผู้มาเยือน
    .
  • ketana

    18 กรกฎาคม 2547 11:13 น. - comment id 300341

    กายขื่มขม ใจหดหาย มลายสิ้น
    โอ้ชิวิน จะขาดรอน เอนอ่อนไหว
    กับความรัก ภักดิ์ดี ที่มีให้
    ทนท้อไป ที่ขอ รออีกนาน
    
    มาชื่ยชมครับ
    
    
  • เถ้าธุลี

    18 กรกฎาคม 2547 11:42 น. - comment id 300356

    อารมณ์เศร้าบาดลึกจังเลยค่ะ  
    มีบางทีที่เรารู้สึกอย่างนี้แต่เดี๋ยวก็หายไปเอง  ความเจ็บจะอยู่กับเราตราบเท่าที่เราอยากให้มันอยู่ค่ะ
  • แก้วประเสริฐ

    18 กรกฎาคม 2547 17:03 น. - comment id 300504

    แค่เดือนเพ็ญเด่นฟ้าลาลับหาย
    จนกลับกลายผู้เฒ่าเศร้าใจเหลือ
    โปรดโทรมาราตรีสวัสดิ์นัดจุนเจือ
    เป็นบุญเหลือเกื้อหนุนให้คนเป็น.
    
                      แก้วประเสริฐ.
    
    อย่าครับท่านผู้เฒ่าอยู่ไปก่อนวอนเถอะครับเป็นหลักชัยให้เราด้วย.
    
  • ผู้เฒ่า

    18 กรกฎาคม 2547 23:57 น. - comment id 300718

    คุณคนข้างบ้าน..ผมพยายามนึกอยู่นะ ว่าข้างๆบ้านผมนี่ ใครนะมาอยู่ข้างๆ นึกไม่ออกครับ
    
    คุณราชิกา..เรื่องราวมากมาย สนุกๆวันหลังผมดำน้ำไปคุยด้วยครับ ระลึกถึงเสมอ..
    
    คุณอัลมิตรา..อย่าเหงาเลยครับ  ขยันยิ้มมากๆ
    
    คุณเมจิค..นึกถึงเรื่องที่คุณเขียน หลายๆเรื่องผมชอบนะ  แต่เวลาน้อยไม่ค่อยได้เข้ามาตอบ
    
    คุณพุด..กระท่อมอยู่โคราชไม่ใช่หรือครับ ไกลจังคงไม่มีโอกาส ทานขนมฝีมือคุณพุดแน่ ก็ชอบทานขนมเหมือนกันครับ..
    
    คุณฤกษ์..ผมรอคุณนะ ไปพร้อมกัน เผื่อจะหากุ๊กกิ๊กเผื่อกันบ้าง
    
    คุณรดา ผมรอนะ.อยากได้ยินเหมือนกัน..1112ครับ..ทานให้อร่อยนะครับ
    
    คุณโรเบิรต์..คุณเหมือนคนไร้เงาเลย  ว่างๆต้องจับมาเขียนกลอนรวมกัน  คงสนุกน่าอ่านดี อารมณ์ขันทั้งคู่
    
    ตัวซน..รูปน่ะ ถ้าเรื่องของเราไม่มี ก็เอามาลงได้เลยนะ  เดี๋ยวจะไปเยี่ยมที่บ้านเห็นแล้วล่ะ
    
    คุณกุ้ง...มีหลานเยอะๆก็ดี งั้นคนชราจะเหงาแย่
    
    คุณชัยชนะ กำลังหาจังหวะ เมล์ไปคุยด้วย ไม่มีอะไรจะถามหรอกครับ แค่ทำความรู้จักกันไว้ เผื่อไปแถวอุบล ผมจะได้ไม่อด
    
    คุณลี่..ลองเขียนดูนะครับ  ผมมองเพลงไว้สองเพลง  คาหนังคาเขา ของ บาลามี  กับ ขอบใจจริงจริง...ของธงไชย...น่าจะนำไปทดลองเขียนได้ 2เพลงรวมกัน คงได้เรื่องยาวๆ
    
    คุณกีทานา..นึกถึงเสมอนะ ขยันเขียนมากๆครับ 
    
    คุณเถ้าธุลี มีโอกาสเรียนเชิญมาอ่านติชมกันอีกนะครับ
    
    คุณแก้วประเสริฐ..ถ้าร่ำลาไปได้จริงๆ ผมคงไปแล้วเหมือนกัน  ติดขัดตรงสิ่งที่ได้พูดไว้แต่ก่อน เลยไม่สามารถหายไปได้...คงต้องเขียนเรื่องรบกวนสายตาหลายๆท่าน ไปอีกหลายพักครับ
    
    ขอบคุณทุกท่านครับ ที่เข้ามาทักทาย  ขอให้ทุกท่านมีความสุขครับ  สวัสดีครับ...
  • ผู้หญิงไร้เงา

    19 กรกฎาคม 2547 16:34 น. - comment id 301140

    ต้องอยู่เดียวเปลี่ยวเอกาพาใจเศร้า
    ไม่มีเขาหรือใครให้ห่วงหา
    แสนเจ็บช้ำระกำจิตติดอุรา
    เกินที่จะเผยวาจาน่าเศร้าใจ
    
    *-*กลอนแต่งได้ดีค่ะ ชื่นชมในผลงานเสมอนะค่ะ*-*
    
  • ผู้เฒ่า

    21 กรกฎาคม 2547 13:18 น. - comment id 301418

    ขอบใจนะคนไร้เงา ขอให้มีความสุข.สวัสดีนะ
  • sun strom

    24 พฤศจิกายน 2547 11:17 น. - comment id 376717

    อย่าเหงา ไปเลย นะท่าน
    ทุกวัน เรามี ที่หวัง
    รวมใจ ก่อเกิด เป็นพลัง
    อย่านั่ง ทุกข์ทน หมองใจ
    
    มีเพื่อน มากมาย ในโลก
    ที่โศก ที่เหงา หมองไหม้
    ความสุข เราหา เอาได้
    ที่ใจ ของเรา นี่เอง
    
    อย่ามัว คิดถึง อดีต
    คอยกรีด บั่นทอน หงายเก๋ง
    โปรดลืม ทำใจ ครื้นเครง
    รีบเร่ง ฝึกใจ ก่อนเอย
    
    
    มัดหมี่แวะมาหาท่านผู้เฒ่าค่ะ
    เป็นกำลังให้เสมอนะคะ
    
    
    
    

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน