รวบรวมเรื่องราวที่น่าสนใจ ข่าวสารความบันเทิง เทคโนโลยี ความก้าวหน้า แนวคิด เรารวมไว้หมด ความบรรเทิงที่หาได้ไม่ยาก เพียงแค่อ่าน Chicnews เรียนรู้ประวิติศาสตร์ที่ผ่านมา ว่าเราโลกเราผ่านอะไรมาบ้าง ข้อมูลท่องเที่ยวจากทุกมุมโลก อะไรดี อะไรเด่น เราจัดหามาให้ สัตว์โลกในมุมมองที่น่ารัก ทั้งแปลกตา น่าสนใจ เรียนรู้การเขียนเว็บไซต์ง่ายนิดเดียว ทำเรื่องเว็บให้เป็นเรื่องง่าย

จำใจจำจากจำจร

แก้วประเสริฐ


                                 จำใจจำจากจำจร  

    ..๏จำพรากจากมิ่งน้อง                  ฤทัยครวญ
รูปเสน่ห์พักตร์นางนวล                       ยิ่งแท้
สุดป่วนฤดีครวญหวน                         จากแม่   จริงนา
ปรางค์ผ่องหอมอวลแล้                       เร่งเร้าอารมณ์ปอง ฯ
        สุดแสนเป็นห่วงให้                     หวนกลับ
ยากที่จะแลลับ                                   แท่นน้อง
สองกรทาบปทุมกลับ                          ไหวสั่น   เจียวแม่
ใจยิ่งแสนครวญร้อง                            เยี่ยมเคล้าหาเรียม ฯ
        สมปองเลิกแม่เปลื้อง                  เปิดพก   เจ้าเอย
รัญจวนออกบอกยก                             แยกได้
สองฟากแล่งลานตก                            แตกออก   อรแม่
แขนพี่ฝากหนึ่งไว้                               แนบเนื้อนวลสงวน ฯ
        โอบกอดกรกุมเกื้อ                     นวลนาง   
สองแขนใฝ่ยอดปรางค์                        แน่นแท้
นาบเนาเร่ารุกตาราง                          หับที่   ไว้แม่
หวานที่จุนเจือแปล้                              เร่าร้อนการณรงค์ 
        กายทรุดเคียงนั่งข้าง                    บรรจถรณ์   แม่เอย
บรรจงพิศจิตอาวรณ์                             ลอบกล้ำ
จำใจจำจากจร                                     โฉมแม่    ลาไป
สวาทที่บรรจงล้ำ                                   แนบเนื้อเรียมสงวน
        โฉมอนงค์ขอฝากฟ้า                  พระอุมา   
เกรงเทพไท้เทวา                               ลอบกล้ำ
พระธรณีทรงฤทธา                             จงช่วย  ดูแล
พระพายช่วยหากชอกช้ำ                     ฤาแจ้งสรวงสวรรค์ ฯ
        จำใจจากแน่งน้อง                    ลาไกล
สุดห่วงแสนอาลัย                             บ่วงเหย้า
มาดหากพี่คลาดภัย                          จักสู่   หับนาง
พลันลาจุมพิตเคล้า                           สู่เข้าเวชยนต์ ฯ
        กัมปนาทฟาดสู่ฟ้า                    สะเทือนพรหม
มวลหมู่เทพลอยลม                          ทั่วด้าว
พยุหะศัตราวุธพรม                           แสงเปล่ง   รัศมีพราย
สุริเยศห่อนรอนร้าว                           หลบเข้าเมฆินทร์ ๚ะ๛
                   ๙๙๙   แก้วประเสริฐ.   ๙๙๙ 
				
comments powered by Disqus
  • นางสาวใบไม้

    7 มีนาคม 2548 12:26 น. - comment id 435369

    
    บทอัศจรรย์พริ้มพราย...
    ทำได้แค่ชื่นชมอย่างยิ่งค่ะ...พี่ท่าน
    ว่างๆจะหาเวลาไปขอเรียนรู้
    .....นะเจ้าคะ....
    ^_____________^
  • ไอติมรสต้มยำ

    7 มีนาคม 2548 12:55 น. - comment id 435390

    กลอนเพราะดีนะคะ
  • sun strom

    7 มีนาคม 2548 14:24 น. - comment id 435458

    สุดยอดเจ้าค่ะ
    อ่านแล้วมึนงงนิดหน่อยอะ
    
    
    แต่เพราะมากค่ะ
    
  • เด็กตรัง

    7 มีนาคม 2548 14:37 น. - comment id 435469

    เก่งจังเลย  ถึงจะไม่เข้าใจความหมายแต่ก้ชอบอะ คำแต่ละคำใช้ให้เหมาะมาก นับถือๆๆๆ
  • บินเดี่ยวหมื่นลี้

    7 มีนาคม 2548 15:46 น. - comment id 435509

    จำต้องจากแม่แก้ว...........จอมใจ
    สุดห่วงหวงลึกใน..............อกข้า
    วันคืนผ่านเลยไป..........ไหวหวั่น
    ความห่างทำนางล้า.........สูญสิ้นแรงคอย
    
  • แก้วนีดา

    7 มีนาคม 2548 15:48 น. - comment id 435510

    ค่ะ.......แก้วประเสริฐ์......ขนาดลองเขียนก็ยังเขียนได้งามขนาดนี้แล้ว......นับถือในความสามรถจริงๆๆค่ะ
    
    
  • ภาวิดา

    8 มีนาคม 2548 11:01 น. - comment id 435668

    สำนวนภาษา ลีลาเป็นโคลง สวยมากค่ะ
    
    ไม่รู้ทำไมตอนเรียนโคลงที่มหาวิทยาลัย
    อจ. ชอบบอกให้ ร้อยโคลง นักหนา
    ให้มีสัมผัสระหว่างบท ก็คิดอยู่ว่ามีประโยชน์อะไร
    ทำคิ้วขมวด อจ. คงแอบทราบ เลยอธิบายว่า 
    อย่างเวลา มีงานโบราณ ซึ่งจดไว้เป็นแผ่น
    หรือตามหินศิลา ถ้าเกิดมันกระจัดกระจาย
    เราก็จะเอามาต่อกันได้ ด้วยเนื้อความ และ
    สัมผัสระหว่างบทนี้ล่ะค่ะ ก็เลยถึงบางอ้อ
    
    เล่าสู่กันฟังน่ะค่ะ >
  • อัลมิตรา

    8 มีนาคม 2548 11:31 น. - comment id 435687

    รูปไม่เห็นเกี่ยวกับเนื้อโคลงเลย รูปสูงนะคะ คุณแก้วประเสริฐ .. ถ้าเขียนในเชิงธรรม อาจจะเหมาะกว่า แต่เขียนในเชิงรัก แล้วลงรูปเทพเจ้าใดๆ .. ดูขัดตาชอบกล ค่ะ
    
    ติตรงๆ. แบบนี้ ถ้าโกรธ จะเอาหนังสะติ๊กยิงพุงแตกเลยค่ะ
    
    
  • แก้วประเสริฐ

    8 มีนาคม 2548 13:00 น. - comment id 435744

    คุณ  นางสาวใบไม้
    
               ตั้งแต่เล่นโคลงกลอนมาอยากจะเขียนไว้เพราะเคยอ่านครูอาจารย์รุ่นโบราณท่านเขียนไว้ได้แสนไพเราะจับใจมาก ผมเคยทดลองแต่มันโจ่งครึ้มไปไม่ได้ซ่อนเงื่อนเหมือนท่าน  ตั้งใจหลายครั้งแล้วล่ะครับ มาตอนนี้ลองอีกครั้งอ่านทบทวนหลายครั้งก็ได้แค่เท่านี้เอง โอ้ยเล่นเอาปวดหัวเลยล่ะครับ  ขอบใจมากนะครับ
    
                           แก้วประเสริฐ.
    
    
  • แก้วประเสริฐ

    8 มีนาคม 2548 13:02 น. - comment id 435746

    คุณ  ไอติมรสต้มยำ
    
              อิอิ เรียกซะผมสะดุ้งโหย่งเลยล่ะจ๊ะ  เขาเรียกว่าโคลงสี่สุภาพ อิอิแต่เนื้อหาไหงซ่อนเร้นจังเลย   ขอบใจมากนะครับ
    
                           แก้วประเสริฐ.
  • แก้วประเสริฐ

    8 มีนาคม 2548 13:05 น. - comment id 435751

    คุณ sun strom
    
            คุณมัทครับผมแค่ลองๆไว้เท่านั้นเองเพราะอยากจะเขียนแบบนี้ไว้นานแล้วล่ะครับ แต่ว่ามันซ่อนความลึกๆๆไว้ครับ ขอบคุณมากครับ
                           แก้วประเสริฐ.
  • แก้วประเสริฐ

    8 มีนาคม 2548 13:09 น. - comment id 435757

    คุณ เด็กตรัง
    
             ผมเองก็มั่วๆไปอย่างงั้นเองแหละครับ เพราะอย่างไรผิดถูกเพื่อนๆก็คงจะช่วยเหลือบอกกล่าวให้เองแหละ  เพื่อนๆใจดีทุกๆคนทั้งน๊านๆครับ  ขอบคุณมากครับ
    
                            แก้วประเสริฐ.
  • ผู้หญิงช่างฝัน

    8 มีนาคม 2548 13:10 น. - comment id 435760

    * * แวะมาชื่นชมผลงานดี ดี ค่ะ * *
    
    (=^_^=)
    
    
  • ราชิกา

    8 มีนาคม 2548 13:27 น. - comment id 435779

    รูปสวยมาก...เป็นเทพองค์หนึ่งที่ราชิกา..ศรัทธา..คุณเขียนโคลงได้ดีนะ..มาให้กำลังใจต่อไปค่ะ...
    
    
  • แก้วประเสริฐ

    8 มีนาคม 2548 13:37 น. - comment id 435784

    คุณ บินเดี่ยวหมื่นลี้
    
               ขอบคุณมากโคลงคุณงามมากครับ
    
                              แก้วประเสริฐ.
  • แก้วประเสริฐ

    8 มีนาคม 2548 13:41 น. - comment id 435785

    คุณ แก้วนิดา
    
               คุณเขียนชื่อผมแบบโบราณ ที่จริงนั้นคำว่าประเสริฐ์ นั้นเป็นชื่อที่คุณพ่อผมตั้งให้แต่นานไปอำเภอเลยเปลี่ยนเป็นประเสริฐไปซะแล้วผมขี้เกียจต่อล้อต่อเถี่ยงเพราะสมัยก่อนนั้นเขามีอำนาจมากมายจนถึงปัจจุบันนี้ครับ  เลยปล่อยเลยตามเลยครับ  ขอบคุณมากครับ
    
                       แก้วประเสริฐ์.
  • แก้วประเสริฐ

    8 มีนาคม 2548 13:46 น. - comment id 435787

    คุณ ภาวิดา
    
              ครับอาจารย์ท่านว่าไว้ถูกต้องแล้วครับแนวนี้เป็นสิ่งที่ถูกต้องยิ่งนักการเชื่อมสัมผัสระหว่างบทสำคัญมากเพราะจะทำให้จดจำได้ง่ายและสวยงามมากครับเรื่องราวจะต่อเนื่องกันไปตลอด  ผมเองก็คำนึงให้ความสำคัญมากในเรื่องนี้ มิฉนั้นภาพจะไม่ต่อเนื่องกัน  อย่างไรก็ตามผมขอขอบคุณมากนะครับที่เอาสิ่งๆดีๆมากระตุ้นความจำผมอีกครั้งหนึ่งครับ  
    
                            แก้วประเสริฐ.
  • แก้วประเสริฐ

    8 มีนาคม 2548 13:51 น. - comment id 435791

    คุณ  อัลมิตรา
    
             ครับผมหารูปไม่ได้เลยจริงๆภาพที่เก็บไว้เกี่ยวกับเทพเจ้าของลัทธิฮินดู จำต้องเอามาลงไว้หากลงภาพอื่นๆก็จะยิ่งไปกันใหญ่  ขอบคุณมากนะครับ ส่วนเนื้อหาเพียงแค่ขั้นทดลองเท่านั้นเองแหละฝึกเอาไว้ในสิ่งที่ยากต่อไปจะได้ชำนาญครับ ขอบคุณอิมมากมีอะไรช่วยแนะนำผมด้วยนะครับ ขอเพียงเก่งแค่หนึ่งในสี่ของคุณก็แสนจะพอใจแล้วล่ะครับ
    
                           แก้วประเสริฐ.
  • แก้วประเสริฐ

    8 มีนาคม 2548 13:53 น. - comment id 435795

    คุณ  ผู้หญิงช่างฝัน
    
                อิอิ ขอบคุณมากครับ สร้างพลังใจแก่ผมมากเลย ว่างๆแวะมาใหม่นะครับ
    
                             แก้วประเสริฐ.
  • แก้วประเสริฐ

    8 มีนาคม 2548 13:57 น. - comment id 435797

    คุณ  ราชิกา 
    
               นี่เป็นรูปของพระรามปางค์หนึ่งของพระนารายณ์อวตาลมาเกิดครับ ผมเก็บไว้หลายภาพ มีพระศิวะ พระพรหม พระนารายณ์ พระแม่อุมา ครับ จะหารูปมาลงในนี้ประกอบภาพเขียนไม่ได้เลยมั่วๆไปแบบทดลองนะครับ ขอบคุณแฝดเพื่อนรักมากครับ
    
                         แก้วประเสริฐ.
  • somebody

    8 มีนาคม 2548 15:32 น. - comment id 435848

    .............ชื่นชม................ในบทโคลง
    บางที่ก็....อยากจะชื่นชม....เช่นในโคลงบ้าง
    สุดท้าย..ก็ได้แค่ชื่นชม.....หมดโอกาสได้ชมชื่นฯ
    
    เขียนได้ดี.....ได้อารมย์......เห็นภาพชัดอ่ะ..
    
  • มนต์กวี...ลืมแจ้งชื่อจ่ะ

    8 มีนาคม 2548 15:35 น. - comment id 435853

    .............ชื่นชม................ในบทโคลง
    บางที่ก็....อยากจะชื่นชม....เช่นในโคลงบ้าง
    สุดท้าย..ก็ได้แค่ชื่นชม.....หมดโอกาสได้ชมชื่นฯ
    
    เขียนได้ดี.....ได้อารมย์......เห็นภาพชัดอ่ะ..
    
    
  • แอ็ปเปิ้ล

    8 มีนาคม 2548 16:06 น. - comment id 435881

    จะจำจร จากไปไหนหรือคะ อิอิ
    เขียนเก่งจังคะ แต่งได้ไพเราะจัง
    เปิ้ลว่ามันยากมากเลย  แต่งแบบนี้ไม่เป็นด้วยดิคะ
    
    แต่ชื่นชมมาก ๆ คะ ^__^
  • คนเมืองลิง

    8 มีนาคม 2548 20:45 น. - comment id 436070

    มาดูว่าพุงแตกหรือเปล่าคะ อิอิ
  • ร้อยฝัน

    8 มีนาคม 2548 23:33 น. - comment id 436192

    เคยทดลองเขียนโคลง
              แต่รู้ว่ายังด้อยอยู่มาก
    คงต้องรบกวนท่านผู้รู้  ข้าน้อยขอคารวะ
               งดงามมาก
                            คงต้องขอคำแนะนำค่ะ
    ขอบคุณที่มองเห็น...... ในงานเขียนของฝัน
    ที่ชื่อ   ความรัก...... มันแฝงอะไรบางอย่าง....
    อย่างที่คุณเข้าใจ  ...... จริง ๆ
  • แก้วประเสริฐ

    8 มีนาคม 2548 23:35 น. - comment id 436195

    คุณ มนต์กวี
    
                   หามิได้ครับอย่างไรเราก็เพื่อนกันสิ่งใดย่อมรู้ย่อมสร้างสรรค์ขึ้นมาวันนี้ไม่ได้พรุ่งนี้ต้องย่อมได้  ผมเองก็เหมือนคุณนั่นแหละแต่ต้องพยายามหน่อยนะครับแล้วเราจะรู้ซึ้งถึงคำว่าโคลงกลอนครับ ขอบคูณมากครับ
    
                             แก้วประเสริฐ.
  • แก้วประเสริฐ

    8 มีนาคม 2548 23:38 น. - comment id 436199

    คุณ มนต์กวี
    
               ชื่อคุณผมชอบมากเลยอย่างไรก็ตามความพยายามคือสิ่งที่เราต้องค้นหาและขวนขวายกันครับ ผมขอเป็นแรงใจให้คุณครับ คุณเองก๋ใช่เล่ยเสียเมื่อไร่ล่ะครับ ขอบคุณมากนะครับ
    
                             แก้วประเสริฐ.
  • แก้วประเสริฐ

    8 มีนาคม 2548 23:41 น. - comment id 436204

    คุณ คนเมืองลิง
    
                ผมว่าแล้วล่ะเห็นรูปแล้วต้องนึกถึงพุงก่อนอื่นใดทั้งสิ้นแหละครับ อิอิ  ทำไงได้ก็เป็นสภาพของเขานี่เองแหละผมเองกลับผอมแห้งไม่มีพุงเสียด้วยล่ะ เห่อๆๆพูดไปแล้วน้อยใจวาสนาจัง   ขอบคุณมากครับ
    
                           แก้วประเสริฐ
  • แก้วประเสริฐ

    8 มีนาคม 2548 23:49 น. - comment id 436215

    คุณ ร้อยฝัน
    
                ผมเองก็พึ่งจะหัดเองแหละครับแต่ด้วยความที่มีจิตใจมุมานะในการนี้จึงหัดเอาไว้เผื่อว่าเราจะได้เป็นคนที่ทำให้เขาได้รับรู้ คุณเองก็เหมือนผมนั่นแหละสิ่งใดไม่ทดลองก็ย่อมไม่รู้ว่าสิ่งนั้นยากหรือง่าย เมื่อสัมผัสแล้วจะรู้เองครับ  การเขียนโคลงนี้ผมเขียนได้ไม่ถึงสิบเรื่องเลยและขอเป็นกำลังใจให้คุณเพียรพยายามถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้ดีเช่นคนอื่นก็ตามแต่ความภุมิใจเราเท่านั้นที่เป็นกระแสร์แห่งความลุล่วงไปในกาลข้างหน้าครับ  ขอให้คุณจงเพียรพยายามเถอะแล้วคุณจะรู้ว่าอะไรคืออะไรครับ เรื่องนั้นที่คุณกล่าวผมผ่านมาทำให้รู้ซึ้งดีพอสมควรและเป็นบทเรียนอย่างลึกซึ้งมากครับ  ว่างๆแวะมาเยี่ยมผมนะครับเราเพื่อนกันนะครับ ขอบคุณมากครับ
    
                                     แก้วประเสริฐ,
  • แก้วประเสริฐ

    8 มีนาคม 2548 23:58 น. - comment id 436223

    คุณ แอ็บเปิ้ล
    
               ขอโทษที่ตอบท้ายหน่อย เพราะว่าผมอยากจะเน้นสิ่งหนึ่งคือการกระทำไว้ว่า ทุกสิ่งทุกอย่างไม่พ้นความสามารถของคนเราได้ หากมีจิตใจที่มุ่งมั่นต่อสู้ต่ออุปสรรคย่อมทำให้เราผ่านสิ่งเหล่านี้ได้พอสมควร หาใช่เหตุที่ทำให้เราท้อถอย คุณก็มีความสามารถอยู่แล้วเพียงแต่ว่าขาดความเชื่อมั่นในตัว หากละสิ่งเหล่านี้ได้เราก็มีสมอง มีแขนสองมือเช่นเขาทำไมล่ะจะทำไม่ได้แม้ว่าจะไม่ดีเช่นเขาก็ตาม ย่มเกิดความภาคภูมิใจแก่เราครับ  เชื่อมั่นตัวเองเถอะครับทำไปผิดหรือถูกอีกเรื่องหนึ่งครับ  ขอคุณเชื่อผมเถอะแล้วงานคุณจะกระจ่างครับ  ขอบคุณมากครับ
    
                          แก้วประเสริฐ.
  • น้องกิ๊ฟ

    9 มีนาคม 2548 22:16 น. - comment id 436740

    งดวิจารณ์ว่างเว้น  สดับฟังฯ
    
    อิอิ..อ่านอย่างเดียวคืนนี้ ...
    สวัสดีค่ะคุณแก้วประเสริฐ
    
  • แก้วประเสริฐ รหัส 6104

    9 มีนาคม 2548 23:25 น. - comment id 436798

    คุณ น้องกิ๊ฟ
    
               แค่นี้ก็ขอบคุณมากแล้วล่ะครับ
    
                          แก้วประเสริฐ.

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน