เพียงรอยยิ้ม

ไผ่ลู่ลมม

หัวใจรินร่ำร้องฟ้องสิงขร ดั่งคนจรจากดินถิ่นอาศัย ตะวันย่ำสนธยาขอบฟ้าไกล น้ำตาไหลขมขื่นสะอื้นตาม ...

เสียงไผ่ครวญเสียดกอล้อเล่นลม อกตรอมตรมหลายหลากมากคำถาม คำตอบเดียวเพียงรู้อยู่ทุกยาม คือสงครามความเหงาเข้าทักทาย สุรีย์ศรีร่วงโรยโปรยความมืด ดารายืดบรรเจิดขึ้นเฉิดฉาย เจ้าหิ่งห้อยเร่งรุดจุดประกาย แต่ความหมายตระหนกในอกเรา เสียงกล่อมเห่หริ่งหรีดเจ้ากรีดปีก พาหลบหลีกผ่อนคลายบ้างหายเหงา เพียงชั่วครู่ที่จิตคิดบรรเทา อารมณ์เศร้าหมองหม่นก็วนมา แสงดาวน้อยระยิบกระพริบถี่ ฝากใจนี้ที่จรร่อนเร่หา หากวันพรุ่งรุ่งตื่นขึ้นอีกครา ปรารถนา...รอยยิ้ม...ที่พริ้มพราย

 

ไผ่ลู่ลม

 

comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>