เหน็บหนาว

Prayad

เหมันต์หวนครวญหาคนน่ารัก

ได้รู้จักแล้วจากเพียงฝากฝัน

ลมหนาวโหมโถมมายิ่งจาบัลย์

ความโศกศัลย์ระคนปนหนาวใจ

เก็บเอาความอาภัพไว้คับอก

ถึงเข็นครกขึ้นเขาเรายังไหว

สุดยากเย็นเข็นรักหนักทรวงใน

เข็นเท่าไหร่ไม่พ้นวังวนลวง

เสียดายความรู้สึกที่นึกรัก

เสียดายที่สมัครปักใจหวง

สงสารความจริงแท้ในแดดวง

ที่เซ่นสรวงให้แด่ความแปรปรวน

พบกับความผิดหวังครั้งที่ร้อย

คิดแล้วน้อยใจช้ำสุดกำสรวล

เหมันตกาลผ่านผันยิ่งรัญจวน

ได้แต่ครวญเพลงเศร้าเคล้าสายลม

นี่ก็อีกราตรีที่หนาวเหน็บ

ทนปวดเจ็บอีกคราให้สาสม

เป็นทาสรักปักจิตคิดระทม

ร้าวระบมไร้คู่อดสูใจ

เหมันต์หวนครวญหาสุดว้าวุ่น

ได้พบคุณเพียงฝันยิ่งหวั่นไหว

หนาวลมโชยโหยหาห่วงอาลัย

ป่านนี้ใครเค้าหนอเคลียคลอคุณ

(เหมันตฤดู ๒๕๓๕)

comments powered by Disqus
  Prayad

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>