ช่วงชั่งใจ

Parinya

นั่งหงอยเหงาใต้เงาไม้ไร้คนเห็น
มองจันทร์เพ็ญเด่นดวงบนห้วงหาว
คิดถึงคนอยู่ไกลถอนใจยาว
ไม่มีข่าวเงียบหายมาหลายวัน
คืนนี้ฟ้ากระจ่างสว่างไสว
แต่หัวใจติดหล่มจมโศกศัลย์
ตั้งคำถามหัวใจไยผูกพัน
เอ๊ะ ! เสียงนั่นคุ้นชินในจินตนา
เอ่ยไหว้วอนอ้อนจันทร์คล้ายขวัญหาย
ดั่งกระต่ายต่ำศักดิ์เสียนักหนา
จึงเจียมตนจนจุกทุกเวลา
แต่แหงนหน้าเต้นหะหายตะกายจันทร์
อันที่จริงความรักศักดิ์สูสี
ไม่ควรที่กระต่ายเตี้ยจะเสียขวัญ
เพราะนิยามความรักศักดิ์เท่ากัน
มิมีชั้นกั้นดักความรักใด
แต่คงยังนั่งเหงาในเงาร่ม
ยังดิ่งจมปมหนึ่งซึ่งเกิดใหม่
ถ้าคืนนี้มียิ้มอิ่มหทัย
จันทร์ลับไปแต่คืนมีทวีคูณ
จะกลายเป็นราตรีทวีเทวษ
อยู่กับเศษซากถวิลที่สิ้นสูญ
จะขมขื่นกลืนกล้ำช้ำอาดูร
แม้เทิดทูนความรัก...จำหักใจ
มิดิ้นรนบนความเสี่ยงไปเคียงข้าง
ขออยู่ห่างแม้ว่าน้ำตาไหล
กระต่ายเต้นมินานก็ผ่านไป
พอฟ้าใสใดเคยหมาย...กระต่ายลืม
comments powered by Disqus
  Parinya

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>