เพียงฝัน

คนกรุงศรี

สี่ห้าคำ คุยกัน ยิ่งหวั่นไหว

เสียงหัวใจ ตึกตัก เสียนักหนา

ความสับสน ปนสุข กว่าทุกครา

พอลืมตา ความฝัน ก็พลันจาง

 

เสียดายจัง ความจริง สิ่งที่หมาย

ดั่งอยู่ปลาย ของหล้า ริมฟ้ากว้าง

สิ่งที่ปอง มองเหมือน มันเลือนลาง

สุดแตกต่าง กับฝัน เมื่อวันวาน

 

เพราะไกลห่าง ต่างค่า ด้อยฐานะ

คงเกินจะ ฝักใฝ่ ใคร่สืบสาน

หันมองตน ต้องเจียม เตรียมดวงมาน

เกรงร้าวราน จึงใจ เตือนให้ตรอง

 

ภาพมายา เพียรสร้าง คนช่างฝัน

แต่ว่ามัน สุขใจ มิได้หมอง

เพราะความจริง สิ่งใฝ่ ไม่สมปอง

จึงจำต้อง เพียงฝัน เท่านั้นพอ

 

comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>