เตรียมใจ ไว้หนาว

คนกรุงศรี

เสียงกาเหว่า ก้องกู่ อยู่ทิวสน
สายลมบน พัดผ่าน กิ่งก้านไหว
สนก้านกลม ลมฉิว โยนพลิ้วไกว
ยินเสียงใส หวิวหวีด เหมือนกรีดทรวง
ลมเหนือล่อง ต้องกาย คล้ายเคยผ่าน
ทวนเหตุการณ์ วานวัน นั้นเลยล่วง
ด้วยยังจด จำไว้ ได้ทั้งปวง
กับคำลวง เมื่อคราว ลมหนาวเยือน
แม้ร้อนฝน หนใด ก็ไม่คิด
หนาวสะกิด ก่อนำ ย้ำรอยเปื้อน
ภาพความหลัง ฝังใจ ไม่ลางเลือน
ประหนึ่งเตือน แผลช้ำ คอยตำใจ
อยากจะลบ กลบหม่น ที่ทนทุกข์
คอยปลอบปลุก อาวรณ์ ที่อ่อนไหว
แม้กายหนาว ร้าวรอน ร้อนอยู่ใน
หาสิ่งใด แปรปรับ จึงกลับคืน
เหมันต์เยือน เหมือนเก่า ปวดร้าวอีก
ยากจะหลีก ให้พ้น เฝ้าทนฝืน
หาคำตอบ ปลอบกมล ทนกล้ำกลืน
หน้าระรื่น ขื่นใน ฤทัยจัง
ต้องเตรียมใจ ไว้หนาว อีกคราวหนอ
ไม่เพ้อพ้อ ต่อกลอน ย้อนความหลัง
เพราะจำรับ กับหม่น จนเซซัง
เรื่องจะหวัง พึ่งใคร ยังไม่เคย
comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>