อ้อมกอด

ฉันเอง

นานแล้วนะที่ฉันไม่เคยได้รับอ้อมกอดของเหมือนแต่ก่อน
มันขาดหายไปนับตั้งวันที่เธอรู้ว่าฉันมีเขาเข้ามาในชีวิต
เธอเลี่ยงและไม่ยอมมาหาฉันเหมือนเมื่อก่อนหน้านั้น
การติดต่อของเราขาดหายไปไม่เหมือนเมื่อก่อนที่เรา
ต้องโทรคุยกันทุกวันวันละหลายหนบางครั้งก็เป็นชั่วโมง
เรามีเรื่องคุยกันไม่รู้จักหมดเรามีคำพูดเพราะๆให้กัน
ซึ่งฉันและเธอต่างก็ไม่เคยทำกันมาก่อนเลยแต่ฉันไม่ได้
ฝืนใจพูดเลยนะการกระทำของเรามันออกมาจากหัวใจ
ฉันไม่เคยลืมคำพูดของเธอเลยและฉันก็คิดว่าในชีวิตนี้
ฉันคงจะไม่มีโอกาสได้พูดและทำอย่างนั้นอีกมันขาดหายไป
คนเรามันต้องได้อย่างเสียอย่างนึงแต่ฉันไม่อยากเสียเธอไป
ถึงแม้ว่าเวลามีความสุขมันก็ล้นแต่เวลามีความทุกข์มันก็ทุกข์
อย่างแสนสาหัสฉันก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าทำไมถึงตัดใจจาก
เธอไม่ได้สักทีนึงฉันรู้ดีว่าตอนนี้เธอไม่ได้ห่วงฉันเหมือนก่อน
หน้านี้แต่อะไรมันก็ไม่แน่นอนหรอกนะถึงเขาจะดีต่อฉันมาก
แค่ไหนแต่มันไม่มีหลักประกันอะไรสักอย่างนึงดีว่าฉันมีบ้าน
ฉันยังมีที่ซุกหัวนอนเป็นของฉันเอง				
comments powered by Disqus
  • tiki

    27 เมษายน 2547 00:26 น. - comment id 254941

    :)
  • ฟ้าสีคราม & กล้าตะวัน

    27 เมษายน 2547 15:09 น. - comment id 255347

    แวะมาเป็นกำลัง ใจ ให้ นะค่ะ
    
    
    เวลาจะบอกเราเอง ค่ะ 
    ว่าเค้าจะเปลี่ยน หรือเราจะเปลี่ยน นะค่ะ
    

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>