คิดถึง

เชษฐภัทร วิสัยจร

ปากกาจุ่มยาพิษความคิดถึง
เฝ้ารำพึงเพ้อพร่ำรำพันหา
คนคู่เคยเคียงใกล้เมื่อไกลตา
จึงเหว่ว้าวุ่นวายทั้งกายใจ
เขียนกลอนแปดป่าวประกาศรอยบาดแผล
เพราะพ่ายแพ้เพลิงกามพิษความใคร่
แล้วคืนนี้ก่อนนอนจะอ้อนใคร
รุ่มร้อนไฟพิศวาสทาสอารมณ์
หอมกลิ่นแก้มกอดเกยเคยหนุนตัก
เมื่อร้างรักเสน่หาร่วมผ้าห่ม
ก็จบสิ้นยินยอมต้องตรอมตรม
จึงระทมทุกข์ทนจนเจียนตาย
ละเลงหมึกปากกาอาบยาพิษ
มาลิขิตรอยแผลที่แพ้พ่าย
ด้วยบทกวีบทใหม่จากใจชาย
เป็นเครื่องหมายคำรำพึงคิดถึงเธอ				
comments powered by Disqus
  • อาภาภัส

    24 มีนาคม 2548 07:33 น. - comment id 443701

    สงสัยยิ่งเรื่องจริงบันเลงพิษ
    หวานสนิทฤทธิ์ร้ายหน่ายฤาหนี
    ระอุรอนค่อนแคะแตะกวี
    ประหนึ่งชี้มีรักปักกลางใจ
    
    ถ้อยอารมณ์ถมคลองหมดรังสิต
    ครวญลิขิตติดปลักเกินจักไข
    นางใดหนอก่อเหตุสะเทือนไว้
    แซวปะไรเก่งกาจอ่านเจ็บแทน
  • อัลมิตรา

    24 มีนาคม 2548 08:24 น. - comment id 443711

    แล้วคืนนี้ก่อนนอนจะอ้อนใคร
    
    .. ที่อุบล ไงล่ะ เจ .. เป็นคำตอบสุดท้าย มีคนรออยู่ มิใช่ รึ ?
    
    สาว ๆ อย่าเพิ่งใจแป้วนะคะ หมายถึงท่านแม่ ค่ะ
    
    
  • )))**--ผลิใบสู่วัยกล้า--**(((

    24 มีนาคม 2548 10:15 น. - comment id 443749

    แวะมาเป็นกังลังใจให้ครับ
    
    
    
    
  • บินเดี่ยวหมื่นลี้

    24 มีนาคม 2548 11:59 น. - comment id 443793

    บทสุดท้ายนะสักวันจะขอยืมไปใช้นะ..
    
    **แวะมาอ่าน ผ่านมาเยี่ยมครับ
  • สนิมรัก

    24 มีนาคม 2548 13:53 น. - comment id 443846

    
    คิดถึง เธอ มากมั้ย ครับ
    
    เดี๋ยว จะได้ แบ่ง ให้  1 คน
  • แม่จิตร

    24 มีนาคม 2548 22:24 น. - comment id 444077

    อืม 
    ด้วยภาษาอาบยาน้ำตาซ่อน
    รักเคยร้อนอ้อนกันสัมพันสอง
    ณ..คราหนึ่งซึ่งเธอได้จากจร
    ทุกความตอนสอนเขียนเพียรจากใจ

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>