ลุงไอติม ไอศกรีมรสมิตรภาพ

ปีกฟ้า

ดิฉันไม่เชื่อว่ามิตรภาพกับคนแปลกหน้าจะมีอยู่จริง
 จนกระทั่งได้พบกับลุงไอติม
 ตั้งแต่วันที่ดิฉันเป็นนิสิต นิเทศ จุฬา
 ก็ได้รับรู้ว่าจะมีลุงคนนึงเข็มไอติมมาขายหน้าคณะทุกวัน ทีแรกไม่กล้าซื้อ
 เพราะไม่มั่นใจในความสะอาด แต่เมื่อเห็นรุ่นพี่อุดหนุ่นกันแทบทุกคน
 จึงเริ่มเป็นลูกค้าลองชิมบ้าง รสชาติของไอศกรีมลุงธรรมดา
 แต่ที่ไม่ธรรมดาคือลุงไอติมเป็นคนแก่ที่น่ารัก อัธยาศัยดี พูดเพราะคุยสนุก
 และอยู่ที่คณะนานมาก
 ลุงจึงมีเรื่องของรุ่นพี่ที่จบไปนานแล้วเล่าให้ฟังอย่างสนุกสนาน
 พร้อมทั้งรูปคู่ รูปหมู่ ทั้งกับบัณฑิตรุ่นต่าง ศิษย์เก่าที่เป็นดารา
 ซึ่งลุงจะเก็บติดรถไว้ดูเพลินๆ
 กว่าดิฉันจะรู้ตัวก็กลายเป็นลูกค้าประจำของลุงไปแล้ว วันไหนอากาศเย็น
 ไอติมของลุงเหลือเยอะ
 
ดิฉันก็จะช่วยซื้อเกินราคาไม่ให้ลุงขาดทุนและมีเงินจ่ายไปซื้อไอติมมาขายในวันรุ่งขึ้น
 ทุกครั้งลุงจะอวยพรให้ยืดยาว นอกจากดิฉัน
 ดูเหมือนทุกคนในคณะก็รับลุงเป็นส่วนหนึ่งเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นงานรับน้อง
 กิจกรรมงานเลี้ยง จะต้องมีไอติมของลุงร่วมด้วยจนจบงานแล้วกลับบ้านพร้อมกัน
 
ดิฉันว่าความสุขของลุงไม่ได้มาจากกำไรเล็กๆน้อยๆแต่ได้มาจากการได้มาขายไอติม
 
ได้พูดคุยกับลูกค้าทุกวันต่างหากรุ่นพี่เล่าให้ฟังว่าลุงตัวคนเดียวไม่มีใคร
 พวกเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าลุงชื่ออะไร และไม่เคยมีใครอยากรู้เพราะอาจ
 ชื่อลุงไอติมเป็น เอกลักษณ์ของแกไปแล้ว
 วันนึงพวกเรารู้ข่าวว่าโขมยขึ้นบ้านลุง
 ทั้งที่ไม่มีทรัพย์อะไรให้ฉกฉวยมากนักแต่ก็ทำให้ลุงซึมๆไปเพราะ
 ได้โขมยที่โกนหนวดที่ลุงรักไป
 พวกเราจึงเก็บเงินที่คณะซื้อที่โกนหนวดอย่างดีให้ลุงใหม่
 ตอนที่ลุงได้รับลุงพูดอะไรไม่ออก ได้แต่ลูบคลำและพกไว้ตลอดเวลา
 เวลาผ่านไปดิฉัน เรียนอยู่ปี3 และต้องไปออกภาคสนาม1สัปดาห์
 เมื่อกลับมารู้สึกว่าผิดปกติที่ไม่เห็นรถของลุงไอติม แต่ยังไม่ได้คิดอะไร
 จนรุ่นพี่มาบอกว่า ลุงไอติมเสียแล้ว
 
รุ่นพี่บอกว่าทางคณะเป็นเจ้าภาพงานศพให้ทำพิธีเผาทุกอย่าง เพราะลุงไม่มีญาติถึงรู้มาว่าสภาพของลุงไม่ดีนัก
 แต่ดิฉันก็อดใจหายไม่ได้ ตั้งใจว่าอย่างไรก็ต้องไปงานศพลุงให้ได้
 และเมื่อไปถึง วัดดวงแข ดิฉันก็ต้องยืนนิ่งน้ำตาไหล 
พูดไม่ออกกับภาพที่เห็น
 ผู้คนที่นั่งบ้างยืนบ้าง จนเต็มศาลานั้นเป็นศิษย์เก่า และปัจจุบัน
 ของคณะนิเทส
 ดิฉันเคยไปงานศพหลายครั้ง 
แต่ไม่มีครั้งไหนที่มีความรู้สึกประทับใจอย่างนี้
 งานศพที่ไม่มีใครสักคนเป็นญาติกับคนตาย
 
มีแต่ลูกค้าที่ผูกพันกับรสไมตรีจากไอติมมานานนับสิบปีพวกเราบางคนอธิษฐานว่า
 หากชาติหน้ามีจริง ขอให้ลุงมีร้านไอติมเป็นของตัวเอง แต่ดิฉันคิดว่า
 ถ้าจะมีอะไรทำให้ลุงดีใจ
 ก็คงจะเป็นการที่ลูกค้าของลุงพร้อมใจกันมาส่งลุงเป็นครั้งสุดท้ายนี่แหละ...				
comments powered by Disqus
  • เสี้ยว

    18 มกราคม 2545 19:02 น. - comment id 31052

    เสี้ยวประทับใจจะขนลุกเลยนะเนี่ย
  • ภีม

    18 มกราคม 2545 19:31 น. - comment id 31055

    ขอบคุณมากครับปีกฟ้ากับเรื่องดี ๆ อย่างนี้
  • mono

    18 มกราคม 2545 20:08 น. - comment id 31060

    ซึ้งใจจนบอกไม่ถูก  ประทับใจมากค่ะ....ขอบคุณนะคะที่นำเรื่องราวดี ๆ อย่างนี้มาแบ่งปันกัน
  • ยังแคร์

    18 มกราคม 2545 20:40 น. - comment id 31065

    ลุงเป็นคนดีค่ะ แม้จะจากไปยังคิดถึงเสมอ คิดถึงลุงไอติมจังเลย
  • Jeminine

    18 มกราคม 2545 23:02 น. - comment id 31073

    ....
  • ยุทธภูมิ

    19 มกราคม 2545 13:21 น. - comment id 31125

    ผมว่า  พวกคุณ  (ชาวนิเทศฯ)  น่ารักจัง
    เมื่อเริ่มต้นอ่านเรื่อง  ลุงไอติม  รู้สึกแปลก ๆ
    กับบทประพันธ์  (ในฐานะครู)   แต่พออ่านไป
    ได้กลางเรื่อง  ผมก็ละสายตาไม่ลง  แม้จะมี
    สายน้ำธารเล็ก ๆ มาเอ่ออยู่ตรงดวงตา...
    เป็นสายธารแห่งความประทับใจในความรัก
    นั่นเอง
  • คะน้า

    19 มกราคม 2545 20:34 น. - comment id 31197

    อ่านแล้วอึ้ง ซึ้งกับน้ำใจของเด็กๆคณะนิเทศ
    น่าสงสารกับความโดดเดี่ยวของลุงไอติม
  • นานที

    19 มกราคม 2545 21:06 น. - comment id 31207

    ขนลุกแฮะ
  • โคลอน

    20 มกราคม 2545 12:13 น. - comment id 31260

    ประทับใจมากเลยค่ะกับมิตรภาพที่ดีและอบอุ่นแบบนี้
  • นิติ

    20 มกราคม 2545 14:06 น. - comment id 31297

    เริ่มเข้าใจบางสิ่ง ที่ได้จากการอ่านเรื่องนี้ครับคุณปีกฟ้า
  • เลิฟลี่

    20 มกราคม 2545 14:56 น. - comment id 31304

    ลุงไอติมใจดีจิงๆเลยนะ 
    ได้รับอะไรบางอย่างจากเรื่องนี้ 
    ได้รับความรู้สึกดีๆ
    และจะมีอีกเรื่อยๆไป
    ดีมากเลยนะเรื่องนี้
  • chemicalbond

    20 มกราคม 2545 16:53 น. - comment id 31319

    ซึ้งจังครับ
  • รังนก

    23 มกราคม 2545 12:27 น. - comment id 31718

    ซึ้งจังเลยค่ะ ขอบคุณปีกฟ้ามากนะคะ ที่เอาเรื่องดีๆแบบนี้มาแบ่งปันกัน...
  • MoNmOn

    27 เมษายน 2547 13:32 น. - comment id 145322

    ซึ้งจัง

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>