นกแขกเต้ากับชาวนา

ผีเสื้อปีกบางฯ

๑......นมนานกาลก่อนเก่า..........มีเรื่องเล่าสืบกันมา
ยังมคธนัครา.............................ที่ชายป่าบนยอดเขา   
๒......ป่างิ้วที่กล่าวนี้...................ยังคงมีนกแขกเต้า         	
พักพิงใต้ร่มเงา.........................ไม่เคยเหงาห้าร้อยตัว
๓......รุ่งเช้าออกหากิน...............พากันบินไม่หวั่นกลัว
ตั้งแต่ฟ้าสลัว.............................มุ่งหน้านาข้าวสาลี
๔......พากันลงจิกกิน.................แล้วร่อนบินหลังอิ่มพี
ย้อนกลับรังถิ่นที่........................เป็นเช่นนี้ทุกวันไป
๕......แต่เหตุดูแปลกแยก...........เจ้านกแขก(เต้า)ตัวโตใหญ่
พญานกนี้ไซร้.............................ทำแปลกใจไม่เคยเจอ
๖......ชาวนาคิดแผนจับ...............วางกับดักยามนกเผลอ
จับได้แล้วถามเธอ.......................ว่า "นี่เออเจ้านกไพร"
๗......นกอื่นหลังอิ่มแล้ว..............รีบบินแจวกลับป่าใหญ่
ปากว่างไม่มีอะไร........................แต่เจ้าไม่เคยเพียงพอ
๘......คาบอีกสามรวงข้าว.............เป็นเพราะเจ้ามียุ้งรอ
หรือต้องไปกินต่อ........................เราอยากขอให้ตอบที
๙......หรือเรามีเวรกรรม..............เคยกระทำกับเจ้านี้
หรือเจ้าไปใช้หนี้..........................หรือเจ้ามีที่ฝังไว้
๑๐.....พญานกแขกเต้า................ว่ารวงข้าวที่เอาไป
รวงหนึ่งเอาไปใช้.........................หนี้เก่าไงต้องชี้แจง
๑๑.....หนี้เก่าคือพ่อแม่.................ยามท่านแก่ไร้เรี่ยวแรง
ตัวเราต้องแสดง...........................กตัญญูด้วยรู้คุณ
๑๒.....รวงสองเอาให้เขา...............ที่นอนเนาในรังอุ่น
คือลูกต้องเจือจุน..........................หวังผลบุญในบั้นปลาย
๑๓.....ลูกจะคอยดูแล....................ยามเราแก่จนชีพวาย
ให้เขาเราสบาย.............................จนสุดท้ายของชีวี
๑๔.....รวงสามเอาไปฝัง.................อยากให้ฟังเป็นเช่นนี้
เป็นการทำความดี.........................กับนกที่ป่วยชรา
๑๕.....บัณฑิตท่านกล่าวไว้..............ทำบุญไปเหมือนกับว่า
เราฝังทรัพย์เงินตรา.......................ใช้ภายหน้าคราจำเป็น
๑๖.....ชาวนาจิตเลื่อมใส.................เริ่มเข้าใจในประเด็น
พญานกชี้ให้เห็น............................คุณธรรมย้ำจิตใจ
๑๗.....จึงปล่อยพญานก..................พร้อมกับยกนาข้าวให้
พญานกให้อภัย..............................แล้วจึงให้โอวาทมา
๑๘.....ขอท่านสั่งสมบุญ...................ไปเป็นทุนในภายหน้า
พ่อแม่แก่ชรา.................................ขอชาวนาจงดูแล
๑๙.....ชาวนาได้คติ........................คิดตรองตริตั้งใจแน่
สร้างกุศลไม่ผันแปร......................จวบจนแก่ตลอดไป
๒๐.....แขกเต้าผู้ปัญญา.................นั้นรู้ว่าทำอย่างไร
กับทรัพย์ที่หาได้............................สุขกายใจตลอดกาล
๒๑.....คนเราทุกวันนี้....................นกแขกชี้ให้ชื่นบาน
เก็บทรัพย์มาเนิ่นนาน...................ควรรู้การใช้ทรัพย์สิน
๒๒.....ใช้ทรัพย์ทำกุศล..................สร้างบุญผลชนยลยิน
เกิดคุณค่าชีวิน..............................จวบจนสิ้นอายุขัย........				
comments powered by Disqus
  • กวีปกรณ์

    24 มกราคม 2549 09:39 น. - comment id 555097

    เขียนได้ดีเลยครับ
    มาเยี่ยมและมาทักทายหมายสวัสดี
    และมอบไมตรีแด่มิตรบ้านกลอนไทยครับ
  • extreme life

    24 มกราคม 2549 17:42 น. - comment id 555262

    ใช้สามส่วน
    ออมหนึ่งส่วนนะนกแขกเต้า
    เอาไว้ใช้ยามฉุกเฉินน่ะ 12.gif
  • แก้วประเสริฐ

    25 มกราคม 2549 12:51 น. - comment id 555469

    36.gif16.gif36.gif
         กาลครั้งหนึ่งนานแล้ว..........เคยเจื่อยแจ๋วแว่วเรียกขาน
    อุรารมย์สมเบิกบาน.............วิเวกซึ้งตรึงใจมี
       ผีเสื้อน้อยย้อยสู่................เหมือนประดู่ที่เบ่งบาน
    ยามจรดดุจวันวาน...........อรรถรสเฝ้าจดจำ.
    
                   
                  16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • ชัยชนะ

    25 มกราคม 2549 19:18 น. - comment id 555567

    อ่านตอนแรกนึกว่าจะเป็นนกแขกเต้าโลภมากโลภาเสียอีก
    
    ว่าจะไม่ยอมเป็นหนี้ใครแล้ว ยังมีเจ้าหนี้โผล่มาให้เห็นจนได้
    
    ให้สาระข้อคิดที่ดีมากครับ
    
    36.gif36.gif36.gif
  • หนึ่งร้อยปีแห่งความเหงา

    28 มกราคม 2549 09:35 น. - comment id 556186

    1.gif
  • ลักษมณ์

    9 มกราคม 2550 03:40 น. - comment id 644528

    สวัสดีปีใหม่ครับ ..
  • แทนคุณแทนไท

    3 กรกฎาคม 2550 09:43 น. - comment id 719024

    36.gif36.gif36.gif36.gif

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>