ผู้หลงรัก : The Lover

Prayad

ผู้หลงรัก : The Lover

สายตาฉันใคร่เชยชิดจุมพิตพักตร์

สุดห้ามหักหนักอุราดวงตาฉัน

มันอยากจูบดวงหน้าโฉมลาวัณย์

รุกโรมรันกระสันส่ายด้วยสายตา

 

สั่นสะท้านผ่านไหล่อุ่นไอร้อน

ค่อยแทรกซ้อนทรวดทรงคุณตรงหน้า

ฉันโลมไล้ไปยังปากฝากวาจา

วนไปมาทุกหนแห่งแหล่งของเธอ

 

ฉันมิอาจห้ามสายตามันพาสื่อ

นั่งสองมือซุกตักรักพร่ำเพ้อ

มิอาจทักแตะต้องเพียงมองเธอ

แต่ตาเผลอไล้ลูบจูบวงพักตร์

 

มิมีใครหยุดยั้งรั้งฉันอยู่

ดั่งลมลู่ลุกไป ไม่ประจักษ์

สุดห้ามจิตที่คิดวิ่งไหลยิ่งนัก

รื่นรมย์รักมิจบสิ้นสุดยินดี

 

ดวงตาเธอฉงนส่อสนเท่ห์

ออกรวนเรมิรับรู้ดูแปลกที่

ฉันซบลงกับมือฉันในทันที

ดวงตานี้กลิ้งกลอกเกลือกใต้เปลือกตา

 

The Lover

 

My eyes want to kiss your face.

I have no power over my eyes.

They just want to kiss your face.

I flow towards you out of my eyes,

a fine heat trembles round your shoulders,

it slowly dissolves your contours

and I am there with you, your mouth

and everywhere around you –

I have no power over my eyes.

            I sit with my hands in my lap,

            I shan’t touch you and I’ll never speak.

            But my eyes kiss your face,

            I rise out of myself and no-one can stop me,

            I flow out and I’m invisible,

            I can not stop this unfathomable flowing,

            this dazzle that knows neither end nor beginning –

            your unaware, questioning, stranger’s eyes,

            I sink myself back into my hands

            and take up my place again under my eyelids.

(Solveig Von Schoultz, Translated by Anne Born, in Thai by P. Pantasri) 

comments powered by Disqus
  Prayad

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>