ผลไม้สุก

คีตากะ

1383388402-141-o.jpg
ผลไม้สุก...มีภัยเพราะไม่ช้า
ร่วงหล่นมาสู่พื้นดาษดื่นหน
มนุษย์เกิด...มีภัยในทุกคน
เพราะไม่พ้นตกตายวายชีวาตม์
เมื่อความทุกข์ไม่มีที่สถิต
ด้วยดวงจิตว่างเปล่าเท่าอากาศ
สุขจะมีที่ใดให้หวังวาด
โลกประหลาดหมุนไปในความลวง
เธอหยิบยื่นตำราเล่มหนาหนึ่ง
ฉันคำนึงคิดไกลไปใหญ่หลวง
พอเปิดอ่านต้องตะลึงถึงในทรวง
ทุกหน้ากลวงไร้อักษรจรละลาย
ฉันแย้มยิ้มด้วยซึ้งถึงความรัก
ที่เธอถักและทอก่อความหมาย
การพบกันแห่งเราใช่เปล่าดาย
จุดสุดท้ายย่อมเป็นเช่นตำรา
จะโอบกอดเธอเยี่ยงไรในความว่าง?
เมื่อทุกอย่างมีเพียงรักมากหนักหนา
ใครหรือควรจะกล่าวคำอำลา
เมื่อการประสบพบหน้าไม่มีจริง...
comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>