นกขมิ้น

คีตากะ


นกขมิ้นบินจรจากคอนไม้
พลัดถิ่นไกลหลงทางกลางเวหา
ฤาหลงค่ำคำเขาลือเล่ามา
สุดคณาคาดคะเนคิดเรรวน
นกขมิ้นเหลืองอ่อนค่ำนอนไหน?
พฤกษ์พงไพรพิมานแมนแดนสรวงสวน
ฤานฤพานนิรทุกข์สุขรัญจวน
จึงลืมหวนคืนรังครั้งเกิดกาย
โอ้นกขมิ้นพเนจรเจ้าร่อนเร่
ห้วงชเลกว้างนักเกินจักหมาย
ดารกะดารดาษอาจเรียงราย
เดือนเฉิดฉายก็เกินไกลกว่าได้ครอง
เถิดนกขมิ้นแม้นประสบครบตรีโลก
เสพสุขโศกนิพพิทาอย่าหม่นหมอง
ด้วยเห็นทุกข์ย่อมเห็นธรรมล้ำครรลอง
เพียงปีกสองจักบรรลุสุขาวดี
เจ้านกขมิ้นบินไปจากใจฉัน
อย่าลืมฝันงดงามอร่ามศรี
ปีกเจ้ากางครอบฟ้ามหานที
เพิ่มทวีทุกขณะสุดประมาณ...
comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>