ทางเปลี่ยว

ฟ้ายิ้ม

 ถนนสายยาวพราวพลัวมัวตา
เส้นทางที่จากมา
มิอาจมองได้ย้อนเห็น
สิ่งนี้คือสิ่งที่ฉันต้องเป็น
แม้นลำเค็นมากเจ็บสักเช่นใด
ผู้คนเห็นหน้าย่อมรู้ว่าเป็นใคร
แต่เธอหนอจะรู้ไหม
ว่าในใจเขาคิดกระไรอยู่
เรามิอาจเปิดอกเขาได้ดู
มิอาจรู้แม้ใกล้ชิดสนิทกัน
ผู้ใดก็สามารถจะแปรผัน
แล้วว่าอันมิตรแท้แน่อยู่ไหน
ตายไปจากกันก็จากไกล
จุดหมายคือหนใดไหร่จักถึง
หนทางนี้เป็นเพียงทางเพื่อหนึ่ง
นั้นเราซึ่งก้าวไปอย่างเปลี่ยวดาย				
comments powered by Disqus
  • แม่จิตร

    5 กุมภาพันธ์ 2548 00:20 น. - comment id 420553

    เจอหนทางลดเลี้ยวเปล่าเปรี่ยวนัก
    สุดตระหนักหารักมองไม่เห็น
    สุดไกลตาสุดขว้ากว่าทางเป็น
    สุดลำเข็ญเห็นแล้วเข้าใจตน
    
    มาชมยามดึก
  • ลอยไปในสายลม

    5 กุมภาพันธ์ 2548 11:13 น. - comment id 420618

    เชื่อเถอะค่ะ
    ว่าทางที่เรกาวไป
    จะต้องมีคนร่วมทางกับเราค่ะ
    อิ อิ
    ...
  • ภูตะวัน ตะวันรอน

    5 กุมภาพันธ์ 2548 23:04 น. - comment id 421020

    ไม่งงหรอก...
    
    อ่านแล้ว..เข้าใจ..
    
    แวะมาทักทายจ้า
  • tiki

    17 กุมภาพันธ์ 2548 19:39 น. - comment id 427235

    แวะมาอ่านค่ะ

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>