กลอน

กลอน โคลง กาพย์ยานี

กลอนดีๆนับแสนกลอนจากนักเขียนมากมาย ผู้ถ่ายทอดเรื่องราวความสุข เศร้า เหงา รัก จากคมความคิดสู่คมอักษร

เพื่อไปสู่ความหวังที่งดงาม

พี่ดอกแก้ว

ถึงเวลาหน้าฝนดลอากาศ 
สายฟ้าฟาดส่งเสียงลำเลียงสาร 
เก็บไม่ไหวไหลหลั่งพรั่งเป็นธาร 
แต่ละสายยาวนานไม่เท่ากัน 

วันฝนตกวิหคล้วนเปียกปอน 
มรสุมเข้าซ้อนเมฆมหันต์ 
พรำพร่างสายจากฟ้ามาโรมรัน 
วิหคนั้นอดทนจนสุดใจ 

แม้นยาวนานผ่านฝนปนลมหนาว 
หยาดพิรุณหยดพราวสักเพียงไหน 
มรสุมคลุมครอบนานเท่าใด 
ความอดทนคือชัยในภัยพาล 

ก้มหน้ารับวิบากตรากตรำสู้ 
รอโอกาสกอบกู้อย่างกล้าหาญ 
ฝนต้องสิ้นรินหลั่งเมื่อถึงกาล 
เริ่มอรุณเบิกบานได้สักคราว 

อย่าท้อถอยปรอยฝนจนเจ็บจิต 
ทุกชีวิตมีทุกข์รุกสืบสาว 
เท่าเทียมกันวันฝนที่หล่นพราว 
เหมือนวิหคเหน็บหนาวทุกรวงรัง 

ผู้เข้มแข็งจะมีแรงบินสู่ฟ้า 
ไม่พ้				
 1362    30    0