27 ตุลาคม 2554 21:25 น.

ติดตามเหตุการณ์

คนเดียวกัน

...ส่งสารรักทักทายเธอหลายบท
มิอาจอดอาลัยในจอมขวัญ
แม้มิรู้ใจจริงทุกสิ่งอัน
ก็ยังฝันลมลมตามสมควร

ยังแอบเฝ้าติดตามด้วยความหวัง
และบางครั้งดวงใจสุดให้หวน
อ่านบทกลอนสองเราเคยเย้ายวน
ทั้งเสสรวญครวญคร่ำหลั่งน้ำตา

ในบางครั้งคารมไม่สมคิด
ให้หงุดหงิดทั้งวันเฝ้าสรรหา
จะร้อยเรียงคำใดให้ขวัญตา
เอ่ยออกมาแล้วคงจะตรงใจ


นี่อาจเป็นกลอนที่ไม่มีค่า
ก็สุดแต่น้องยาจะว่าไฉน
แต่ตอนนี้ต้องขอจบลบอาลัย
เพราะต้องไปขึ้นดอนก่อนน้ำมา				
20 ตุลาคม 2554 20:29 น.

ลอยคอรอคอย

คนเดียวกัน

...เมื่ออ่านกลอนอ่อนใจอาลัยถ้อย
ผ่านวันเคลื่อนเดือนคล้อยยังคอยหา
จึงฝากคำร่ำพจน์รจนา
ให้รู้ว่ายังชอบมาตอบความ

เพราะความจริงชีวิตลิขิตต่าง
ต้องลาร้างดวงใจจนไหวหวาม
มิเคยได้เป็นสุขในทุกยาม
ยังคิดถึงนงรามเกินห้ามใจ

แต่บัดนี้น้ำหลากจนมากล้น
ให้ลำบากลำบนสุดทุนไหว
จำใจตัดญาติมิตรทิศห่างใกล
เหมือนตัวใครตัวมันไม่มั่นคง

ต้องเตรียมตัวกลัวชลจะท้นท่วม
ต้องรวบรวมของไว้ไม่เลือนหลง
น้ำจะมาเมื่อไหร่ให้ผะวง
อาจต้องลงลอยคอรอคอยเธอ				
18 ตุลาคม 2554 11:21 น.

เพื่ออยู่และเป็นสุขได้

คนเดียวกัน

...วัฏจักรชีวิตนี้..................วนเวียน
ปรุงแต่งและแปรเปลี่ยน.....ปรับได้
รับรู้และเล่าเรียน...............รอยปราชญ์  มานา
เพื่ออยู่อย่างสุขไซร้.............ตราบสิ้น...ชีพสลาย

...คล้ายบางครั้งอับสิ้น.......หนทาง
ปรับจิตคิดปล่อยวาง.........ว่างเว้น
แม้หวังอาจเลือนลาง........ริบหรี่
หากแต่มิหลบเร้น............ยิ่งเร้า  แรงโหม

...โทรมทรุดเมื่อล่วงพ้น............วันวาร
หมดเรี่ยวแรงทำงาน...............หนักได้
ขีดเขียยนแต่งกลอนกานท์.......ตามชอบ ใจเฮย
อยู่อย่างพอเพียงไว้.................สุขแล้ว ตามมี

...กี่ทุกข์เทวษล้วน...........รับมา	
หวังพึ่งบุญนำพา..............ผ่านพ้น
แลได้พระธรรมมา..........นำจิต  นั้นนา
แม้ท่วมด้วยทุกข์ท้น........ยิ่งท้า  ทานทน				
26 กันยายน 2554 21:54 น.

นานๆมาที(ดื่มไปนิดหน่อยครับ)

คนเดียวกัน

...ที่ผมดื่มเพื่อดับในความอยาก
เพียงไม่มากไม่มายพอคลายเหงา
ดื่มเพื่อดับหลับไปไม่คิดเอา
เพื่อบรรเทาเมามัวในตัวเธอ

ดับอารมณ์ขมขื่นในคืนนี้
ในคืนที่ไร้คู่ชูชื่นเสนอ
ดื่มในนอนหลับไปไม่ใฝ่ละเมอ
ไม่พร่ำเพ้อถึงนวลเฝ้าครวญคราง

ยิ่งคืนนี้ฝนพรำทำให้เหงา
เคยมีเจ้าแนบตัวจนชั่วสาง
ช่างสุขล้ำฉ่ำชุ่มนุ่มเนื้อนาง
เมื่อรักร้างแล้วเราเลยร้าวราน

มิใช่ดื่มเพื่อลืมเธอดอกเกลอเอ๋ย
เพียงผ่านเลยช่วงนี้ที่หักหาญ
เพียงผ่านพ้นทนท้อทรมาน
ดื่มเพื่อยอมรับการประหารใจ				
10 กรกฎาคม 2554 21:43 น.

แอบมา post

คนเดียวกัน

...ลิขิตโชดชะตาพาชีวิต
ด้วยลิขิตถ้อยคำนำสมัย
เป็นบทกลอนโคลงฉันท์ว่ากันไป
ความเป็นไทยเป็นทางสร้างสรรค์มา

อาจมิได้เลอเลิศประเสริฐล้ำ
เพียงถ้อยคำร้อยเรียงสำเนียงภาษา
บ้างก็มีโศกเศร้าเคล้าน้ำตา
บ้างก็บ้าร่าเริงตามเชิงกลอน

นึกสนุกปลุกความคิดสักนิดหน่อย
มาเรียงร้อยถ้อยคำนำอักษร
แอบมาโพสท์เวปไซด์ไม่อาทร
ให้งามงอนเปิดอ่านสำราญใจ

เรื่องขุ่นข้องหมองใจพักไว้ก่อน
โฉมบังอรกลอนพี่นี้สดใส
หากอ่านแล้วคนดีพอมีใจ
โปรดจงได้แอดเมล์มาเร็วพลัน				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟคนเดียวกัน
Lovings  คนเดียวกัน เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟคนเดียวกัน
Lovings  คนเดียวกัน เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟคนเดียวกัน
Lovings  คนเดียวกัน เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงคนเดียวกัน
>