12 กันยายน 2547 02:35 น.

พรุ่งนี้เขาก็จะไปแล้ว

ฉันเอง

การกลับมาในครั้งนี้เราไม่ค่อยได้คุยกันเหมือนวันก่อนๆ
เพราะว่าเขามัวแต่ยุ่งๆกับการหัดร้องเพลงของเขา
เพื่อเป็นการอำลาเนื่องจากต้องถึงเวลาออกจากงาน
เขาดูมีความสุขกับการได้ร้องเพลงมากนะแม้ว่า

เสียงที่เขาร้องมันจะไม่เอาไหนเอาเสียเลย
แต่ทว่าฉันก็ให้กำลังใจเขาไปเพราะเขาไม่เคยร้องเพลง
เพลงที่เขาร้องได้ก็มีเพลงชาติ สรรเสริญพระบารมี
เขาร้องเสียเสียงแหบแห้งทำเอาจะไม่สบายเอาเสียเลย

ทำให้ฉันต้องเอาใจใส่เขามากขึ้นแต่มันเป็นนิสัยของฉัน
สิ่งเล็กๆน้อยๆที่ฉันทำให้เขานั้นมันเกิดจากใจของฉัน
ความเอื้ออาทรการเอาใจใส่ซึ่งฉันไม่เคยเสแสร้ง
วันนี้อาการเขาดีมากขึ้นแล้วนะแต่ฉันมัวแต่ยุ่งๆอยู่

ฉันทำอาหารที่เขาชอบให้เขาซึ่งเขาก็บอกว่าอร่อย
เขาพาน้องชายเขามารู้จักฉันซึ่งถือว่าเป็นการเปิดตัว
น้องชายคนเล็กของเขาอายุมากกว่าฉันเสียอีกนะ
เขาไปชมฉันกับคนอื่นๆอีก แต่ต่อหน้าเขาไม่ค่อยคุยนะ

ก่อนหน้านี้เราใช้ชีวิตอยู่กันอย่างเงียบๆ
เพราะว่าฉันไม่ชอบอะไรที่เป็นพิธีรีตรองมากนัก
เพราะว่าฉันมันเป็นคนติดดินเสียจนเคยตัว
ส่วนตัวเขาก็เป็นคนมีความสามารถหลายอย่าง

แต่เขาก็ไม่เคยคุยให้ฉันฟังนะเพราะเขาไม่ค่อยพูด
และฉันก็ไม่ชอบการเซ้าซี้กับเขาถ้าเขาอยากจะบอก
เขาก็คงจะบอกฉันเองนะยังมีอะไรที่เราต้องศึกษากัน
แต่ฉันก็ภูมิใจในตัวเขานะอีกหน่อยเราคงต้องอยู่ด้วยกัน

ฉันคงต้องปรับตัวให้เข้ากับเขาอีกเยอะนะ
เขาคงเห็นฉันเป็นคอมหรืออย่างไรไม่รู้นะ
เขาจึงชอบป้อนข้อมูลให้ฉันจนแทบจะไม่ว่าง
ตอนนี้ฉันก็หนีเขาลงมาเขากำลังหลับสนิท

ฉันกำลังนับวันรอที่เขาจะออกจากที่ทำงาน
ฉันกลัวว่าเขาจะเหงาเหมือนกันนะแต่ว่า
ที่บ้านฉันมีอะไรที่เขายังสนใจอีกมาก
เขายังคงมีของเล่นอะไรใหม่ๆไปอีกพักนึง

เขาบอกว่าอยู่บ้านฉันแล้วมีความสุข
เขารักบ้านหลังนี้มากพอๆกับที่ฉันรักมัน
และฉันก็หวังว่าเราคงจะอยู่ด้วยกันได้
จนกว่าลมหายใจของฉันจะสิ้นในเร็ววันนี้

ถ้าจะไปขอให้ไปอย่างสงบไม่ทรมาน
ไม่มีใครอยู่ค้ำฟ้าได้หรอกนะสัจธรรม
ขอเพียงแต่ว่าจะมีใครอยู่กับฉันสักคนนึง
ในวันสุดท้ายของชีวิตของฉันเท่านั้นเอง				
3 กันยายน 2547 04:25 น.

ถึงคุณสายลมอิสระ

ฉันเอง

ค่าว่า เธอ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆและเทอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
คุณเขียนคำนี้มันไม่ผิดกฎหมายหรอกค่ะ
ถึงมันจะเป็นจินตนการของคุณก็ตามเถอะค่ะ
ดิฉันยังนึกถึงจินตนการไม่ได้เลยว่าทำไมต้องเป็นเทอ

ถ้าดิฉันทำให้คุณไม่ชอบก็ขอโทษด้วยค่ะ
แต่ถ้าเป็นไปได้ดิฉันคิดว่าคุณควรจะเขียนให้ถูกต้อง
เผอิญดิฉันอ่านแล้วมันอาจจะขัดตาไปหน่อยนึง
ถ้าคุณไม่ชอบก็ไม่เป็นอะไรค่ะต้องขอโทษด้วยค่ะ

แต่นี้จะมีแต่คำว่า เท้อเทอเทอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ				
1 กันยายน 2547 19:31 น.

ฉันถูกลอยแพ

ฉันเอง

เพื่อนรุ่นพี่ของฉันเขาไปทำงานแถวหาดจอมเทียน
และเขามีเตียงอีกเตียงว่างเขาจึงชวนฉันไปเที่ยว
เพื่อนมันทรยศทิ้งฉันเอาไว้คนเดียวฉันยังแปลกใจ
ปรกติฉันก็เป็นคนหัวเดียวกระเทียมลีบอยู่แล้ว

แต่ครั้งนี้มันทำเกินไปสักหน่อยถ้าเป็นแบบนี้
ฉันคงไม่ไปหรอกนะที่พักเขาใหญ่โตแต่มันก็
แบ่งเป็นระดับนะ ที่ฉันพักมันเป็นแบบประหยัด
ฉันแสนจะเบื่อหน่ายยังดีที่มีสระว่ายน้ำนะ

ไม่อย่างนั้นฉันคงจะไม่มีอะไรให้ทำเลยนะ
ไปอยู่ต่างถิ่นและอยู่คนเดียวฉันก็เลยตระเวณไปทั่ว
ที่ไหนที่มันน่าสนใจฉันเดินซอกแซกไปหมด
ฉันว่าฉันสำรวจหนทางมากกว่ายามที่นั่นเสียอีกนะ

พอฉันลงสระว่ายน้ำมีคนมาถามอีกว่าฉันพักห้องไหน
เขาคงเห็นฉันตัวดำหละมั้งเขาถึงคิดไปอีกอย่างนึง
คนเราชอบตัดสินใจจากรูปลักษณ์ภายนอกกัน
ฉันได้ว่ายน้ำเสียชุ่มใจหลังจากไม่ได้ว่ายมานาน

สระ 50 เมตร มันคือสวรรค์ของฉันเลยหละ
แต่เชื่อไหมฉันไม่ได้ลงไปเล่นน้ำทะเลเลยนะ
เพราะว่าน้ำในทะเลค่อนข้างจะไม่สอาดและน่ากลัว
ฉันได้แต่เดินเลียบชายทะเลไปสำรวจสถานที่

นั่นคือเวลากลางวันที่ฉันทำแก้เหงาได้แต่พอกลางคืน
ความเหงามันเข้ามาครอบงำจนฉันหนาวยะเยือก
ฉันนั่งดื่มเบียร์คนเดียวที่ชายทะเลพร้อมน้ำตา
ถ้ามีคนรู้ใจสักคนมาอยู่เคียงข้างฉันคงไม่เป็นอย่างนี้หรอก

เหตุการณ์มันผ่านมาแล้วแต่มันก็ยังไม่ลืมนะ
ทำไมเพื่อนมันทำกับเราอย่างนี้ได้อย่างไรกันนะ
ก็ดีที่ฉันได้เรียนรู้นิสัยและสันดานเพื่อนของฉัน
มันคงจะไม่แรงไปหรอกนะสำหรับคำพูดคำนี้				
1 กันยายน 2547 16:30 น.

กำลังใจจากเพื่อนๆในนี้ทำให้โลกน่าอยู่ค่ะ

ฉันเอง

ตื้นตันใจมากเลยค่ะที่เพื่อนๆแวะมาทักทายกันค่ะ
ปรกติแล้วตัวเองเป็นคนที่มีเพื่อนไม่มากค่ะ
แต่จะมีเพื่อนในโลกไซเบอร์นี้เป็นส่วนใหญ่ค่ะ
คุยๆ กันไปบางคนก็มีจุดประสงค์ไม่ค่อยดี

ไม่ใช่ในเวบนี้นะคะดิฉันคิดว่าหลายคนคงจะเจอะเจอ
เหมือนอย่างดิฉันเคยเจอมาแล้วค่ะดิฉันก็เลยเลิกคุยด้วย
ดิฉันเป็นคนรักการอ่านและการเขียนเป็นชีวิตจิตใจ
บางครั้งเรื่องบางเรื่องทำให้ฉันยิ้มได้และย้อนกลับไปอ่านใหม่

เรื่องที่ฉันชอบจะเป็นเรื่องสัตว์หรือว่าเรื่องเด็กๆ
ดิฉันเป็นคนหลากหลายค่ะ ชอบเรื่องฆาตรกรลึกลับ
เรื่องความจริงของคนอีกหลากหลายที่ด้อยโอกาส
ยังมีคนที่ด้อยโอกาสกว่าดิฉันอีกเยอะค่ะ

ดิฉันอยากทำอะไรเพื่อพวกนี้บ้างแต่ดิฉันไม่มีกำลัง
พอที่จะช่วยเหลือได้เต็มที่ทำเท่าที่สามัญสำนึกของฉันจะมี
มีคนเคยมาชอวนดิฉันไปทำงานที่ผิดกฎหมาย
ดิฉันปฎิเสธทันทีถึงแม้จะมีเงินมากองตรงหน้า

ดิฉันไม่ต้องการให้คนอีกจำนวนมากมายต้องมาหลงผิด
และงานแบบนี้มันได้เงินง่ายและมันก็ไปง่ายอีกอย่างนึง
มันไม่คุ้มกันเลยนะคะกับการที่จะแลกกับชีวิตที่อิสระ
มีเงินแต่ไปไหนมาไหนไม่ได้และไม่รู้จะถึงวันประหารเมื่อไร

ดิฉันไม่ต้องการได้เงินมาจากความหายนะของผู้อื่นค่ะ				
1 กันยายน 2547 06:20 น.

ขอบคุณเวบนี้และเพื่อนๆและคุณย่า

ฉันเอง

ขอบคุณเพื่อนๆที่แวะมาให้กำลังใจค่ะ
ขอบคุณที่มีเวบนี่ทำให้ฉันมีเพื่อนขึ้นอีก
ถึงแม้จะไม่เคยเห็นหน้าค่าตากันก็ตาม
แต่ความรู้สึกในใจรู้สึกมีความผูกพันค่ะ

ฉันอ่านหนังสือแทบจะทุกประเภทก็ว่าได้
เพราะว่าการอ่านหนังสือจะให้อะไรกับเรามากมาย
มันอยู่ที่ว่าเราจะซึมซับเอาส่วนดีหรือไม่ดีเอาไว้
มันเป็นประสพการณ์ที่ทำให้ดิฉันรอดตัวมาจาก

การถูกข่มขืนนี่คือเรื่องจริงที่ไม่ได้ปั้นแต่งขึ้นมา
ดิฉันเคยเขียนไว้ในเรื่องของการตั้งสติ
แต่ชื่อเรื่องมันคงจะสดุดตาหรือว่าน่าอ่าน
ฉันต้องขอบคุณหนังสือเล่มนั้นที่ทำให้ฉันรอดมาได้

กว่าจะมาเป็นฉันในวันนี้ชีวิตของดิฉันผ่านความเป็นความตาย
ต้องหิวโหยเพราะไม่มีเงินซื้ออาหารกิน
ต้องทำงานตั้งแต่จำความได้เพื่อหาเงิน
ในเยาว์วัยฉันไม่เคยมีของเล่นแม้สักชิ้นนึง

ถึงอย่างไรฉันก็ขอบพระคุณคุณย่าของดิฉัน
ที่ท่านให้ดิฉันหัดทำงานตั้งแต่ยังเป็นเด็ก
ท่านทำให้ดิฉันต้องต่อสู้ด้วยตัวของตัวเอง
ฉันจึงมีชีวิตจนมาถึงวันนี้ได้เสียดายแต่ว่า

ท่านเสียไปนานแล้วฉันจึงไม่มีโอกาสได้ตอบแทนท่าน
ฉันหวังว่าป่านนี้ท่านคงจะมีความสุขไปแล้ว
ยังคงเหลือตัวดิฉันต้องผเชิญอยู่กับปัญหาต่าง
เสียดายตอนที่ท่านอยู่ฉันไม่เคยได้บอกท่าน
เลยว่าฉันรักท่านมากที่สุด ถ้าท่านยังมีคุณพ่อคุณแม่

บอกรักท่านเสียเถอะค่ะก่อนที่เราจะไม่มีโอกาสได้บอกค่ะ				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟฉันเอง
Lovings  ฉันเอง เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟฉันเอง
Lovings  ฉันเอง เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟฉันเอง
Lovings  ฉันเอง เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงฉันเอง
>