9 กรกฎาคม 2556 16:06 น.

ลิขิตสวรรค์

ท่องเมฆา

บางคนได้ร่วมสุข...แต่ไม่ได้ร่วมทุกข์
บางคนได้ร่วมทุกข์...แต่ไม่ได้ร่วมสุข
ร่วมสุขก็ดี....ร่วมทุกข์ก็ช่าง....สุดท้าย....
ก็เป็นเพียงแค่.........
ความทรงจำของเม็ดกรวดทรายเล็กๆ....
ที่ไหลไปตามกระแสธารของกาลเวลา
..................................................
ยืนอยู่กันคนละข้างของความคิด
ไม่มีสิทธิ์จะเคียงคู่...รู้ใช่ไหม
ความแตกต่างห่างเหินกันเกินไป
สุดที่ใจเอื้อมคว้าเข้าหากัน
ฟ้ากับจันทร์คล้ายว่ามาเคียงคู่
เพียงพิศดูกาลเวลามาแปรผัน
ต้องแยกย้ายห่างไกลไร้สัมพันธ์
คือลิขิตของสวรรค์มาเนิ่นนาน
ทางข้างหน้าต่อไปไม่ยื้อแย่ง
จะไม่แข่งไม่ฝืนใจไม่อาจหาญ
คงปล่อยให้สรวงสวรรค์ดลบันดาล
ขีดตำนานจันทร์-ฟ้าฝากแผ่นดิน
..................................................
บางคนถึงได้กล่าวไว้ว่า....
การที่เรารักใครแล้วเขารักตอบ....เป็นเรื่องมหัศจรรย์
ยิ่งถ้าได้ครองคู่กับคนที่เรารัก....เป็นยิ่งกว่า..ปาฏิหาริย์
15 มีนาคม 2556 12:11 น.

....ในวันที่อ่อนล้า....

ท่องเมฆา


    อยู่ไปวันวัน     ไร้ฝันล้าแรง
ดุจใบไม้แห้ง        ลอยลิ่วตามลม

    แม้ตั้งดวงจิต    สิ่งคิดมิสม
หน้าชื่นอกตรม     ขมขื่นดายเดียว

    หรือจะมิสู้         หลบอยู่โดดเดี่ยว
ทุกข์โถมโหมเกลียว  ความหวังพังภินท์

    ฤา...เป็นผู้กล้า  ฟันฝ่าทั้งสิ้น
หลั่งเลือดไหลริน   มุ่งหน้าท้าทาย

    กลัวแต่ใจคน    สับสนหลากหลาย
หลากเรื่องวุ่นวาย  ร้ายเหลือเบื่อใจ

    ที่แท้ที่ทำ           จำได้หรือไม่
ทั้งหมดเพื่อใคร     เพียงเผลอ....เธอลืม

				
16 กรกฎาคม 2553 17:00 น.

..หอน้อยฟังเสียงฝน..

ท่องเมฆา


เสียงติงตังดังแว่วจากหอน้อย
เสียงเพลงพิณจากคนคอยละห้อยหา
เสียงเพลงเศร้าเคล้าแซมแต้มน้ำตา
เสียงเพรียกว่าคนไกลไม่มาเยือน

ค่ำคืนนี้มีฝนร่วงหล่นฟ้า
ไม่อาจเห็นดวงดาราเมฆาเกลื่อน
เสียงฝนกลบพิณข้าจนพร่าเลือน
ฟ้าฟั่นเฟือนลมคลุ้มคลั่งยากยั้งใจ

โหมบรรเลงเพลงพิณฝ่าฟ้าฝน
คิดถึงคนคอยเคียงข้างอย่างหวามไหว
มาบัดนี้กลับร้างคู่คนรู้ใจ
ทอดอาลัยกับหยาดฟ้าน้ำตาพราว

พิณนี้เจ้าเคยบรรเลงเพลงไพเราะ
เสียงเสนาะยิ้มบางบางข้างแก้มสาว
สองสายตาเร้ารุกสุกสกาว
ข้าต้องมนต์เสียทุกคราวเมื่อเคียงกัน

ณ หอน้อยฟังเสียงฝนคนร้างคู่
ดีดพิณคอยโฉมพธูมาร่วมฝัน
หมื่นทิวาไม่ย่อท้อยังรอวัน
ขอวสันต์บอกหยาดฟ้า...ข้ายังคอย...

...ขอวสันต์หอบหยาดฟ้ากลับมาเคียง...

				
12 มกราคม 2553 15:13 น.

....เขาสอยดาว....

ท่องเมฆา


เขาสอยดาวคราวสอยใดเคยใฝ่หา
อยากเอื้อมคว้าดาวเดือนมาเปื้อนฝัน
เขาสุดสูงฟ้าสูงกว่าเกินฝ่าฟัน
เจ้าแจ่มจันทร์จึงจำพรากลาจากไกล

หลายปีผ่านจันทราเจ้าเศร้าหรือสุข
ยังมีทุกข์..หรือสุขสันต์ เลิกหวั่นไหว
ถามจากคนที่ห่วงหายังอาลัย
เจ้าแจ่มใจยังแจ่มจ้าหรือล้าแรง

งานหนื่อยหนักหรือไม่ใคร่อยากรู้
โฉมพธูเจ้าอยู่ไหนไม่เปล่งแสง
ปล่อยเพียงจันทร์บนนภามาสำแดง
เจ้ากลับแฝงหลบอยู่เพียงผู้เดียว

ที่เชิงเขาริมลำธารผ่านมาพัก
แว่วเสียงทักนึกว่าน้อง..พี่มองเหลียว
มีแต่ลมหนาวพรูมากรูเกลียว
ใบไม้เหี่ยวก็ปลิดขั้ว..โอ้ตัวเรา

หยิบขลุ่ยไผ่ขึ้นผิวเพียงพลิ้วแผ่ว
หวังเพลงเแว่วผ่านเขินข้ามเนินเขา
ยินเสียงเพลงรำพันแล้วแม้แผ่วเบา
เจ้าพริ้มเพราจงโปรดตอบจะขอบคุณ

เขาสอยดาวมาคราวนี้ยังมีห่วง
ขอดาวดวงอย่าเพิ่งลับโปรดสนับสนุน
ทั้งเจ้าเขาเจ้าป่าด้วยช่วยการุณ
ส่งข่าวสารอันอบอุ่น..ถึงแจ่มจันทร์
				
19 สิงหาคม 2551 11:55 น.

......ได้แค่เอ่ยปาก......

ท่องเมฆา


 ได้แค่เอ่ยปาก    "ฝากความคิดถึง"
ผ่านใครคนหนึ่ง   เพื่อให้ถึงเธอ

 เคยคิดเคยฝัน     ถึงขั้นพร่ำเพ้อ
อยากบอกรักเธอ  เผลอรักหมดใจ

 ขอบฟ้าไกลห่าง  อ้างว้างฝันใฝ่
ใจไม่ถึงใจ          จึงไร้สัมพันธ์

 เจอะเธออีกครั้ง   เหมือนดั่งความฝัน
แม้ยังรักมั่น         บีบคั้นจิตใจ

 ขออยู่ตรงนี้        ตรงที่ห่างไกล
ไร้กายชิดใกล้       เพียงใจตราตรึง

 ได้แค่เอ่ยปาก      "ฝากความคิดถึง"
หวังเพียงแวบหนึ่ง  เธอซึ้งสัมพันธ์
				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟท่องเมฆา
Lovings  ท่องเมฆา เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟท่องเมฆา
Lovings  ท่องเมฆา เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟท่องเมฆา
Lovings  ท่องเมฆา เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงท่องเมฆา
>