29 เมษายน 2551 21:13 น.

. . .ข อ เ ป็ น ค น เ ล็ ก ที่ สุ ด. . .

นางฟ้าซาตาน



ถ้าครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นเจ้าคุณพี่
ฉัน..ขอเป็นคนสุดท้ายที่เธอจะมีได้ไหม
เพราะอะไรใหม่ๆ...มักจะเป็นดวงใจ
เป็นคนที่เธอเก็บไว้ใกล้..กว่าใครๆที่แล้วมา



ฉันจะไม่ยอมเป็นคุณหญิงแย้ม
ที่ต้องเสียใจ...อยู่เรื่อยไปกับความเหว่หว้า
ต้องยอมทำเพื่อเธออยู่ตลอดเวลา
สิ่งที่ได้กลับมา เพียงค่าแค่ความเกรงใจ



ฉันคงไม่อาจเป็นคุณสาลี่
หรือนางบุญมีที่เธอกลับผลักไส
เมื่อหมดค่า...ฉันต้องเหมือนคนไร้ที่ไป
อยู่อย่างร้างไร้...ไม่มีตัวตน



และฉันจะไม่ยอมภักดี
ยอมทิ้งชีวิตที่มีบนความสับสน
เพื่อความกตัญญู...ต้องสู้อดทน
น้ำตาเอ่อล้นปะปนไปด้วยความทุกข์ใจ



และไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม
ขอเป็นคนสุดท้ายของคำถาม..ของเธอได้ไหม
หยุดที่ฉัน...มีแค่ฉันตลอดไป
ความรักมีค่ามากกว่าแบ่งปันให้ใครต่อใคร..เหมือนท่านเจ้าคุณ

---------------------------------------------------------------

กำลังบ้าเรื่องนางทาส
ฮ่าๆๆๆๆๆ				
8 เมษายน 2551 14:12 น.

. . จ ะ ไ ม่ ย อ ม แ พ้ ร ะ ย ะ ท า ง . .

นางฟ้าซาตาน


ทุกครั้งที่ต้องเอ่ยลา
น้ำตารินไหลลงมาไม่อาจฝืน
ได้แต่หลบหน้า กลืนก้อนน้ำตากลับคืน
ฝืนยิ้ม ทำหน้าระรื่น เก็บความขมขื่นไว้..ข้างใน




เพราะไม่อยากเป็นคนอ่อนแอ
ไม่อยากสร้างข้อแม้ให้เธอหวั่นไหว
บอกตัวเอง..ต้องยอมรับ..ความเป็นไป
เมื่อเลือกที่จะรักบนความไกล..
..ต้องไม่ยอมให้หัวใจแพ้ระยะทาง				
2 เมษายน 2551 20:14 น.

รั ก ใ ห้ เ ป็ น

นางฟ้าซาตาน

วันหนึ่ง...รักคง...หมดไป
และเหลือไว้เพียงเยื่อใยเท่านั้น
เวลาผ่าน..สิ่งต่างๆเปลี่ยนแปรทุกวัน
ไม่มีอะไร..จีรังยั่งยืน

---------------------------------------------------------------


ถ้าหากต้องเลือก..เพื่อให้รัก
เธอจะหยุดหัวใจภักดิ์..ไว้ที่นี่ไหม
หรือจะเลือกเขา..คนที่เพิ่งไว้ใจ
คำตอบ...คือใคร...ช่วยบอกที



ฉันอาจเป็นแค่คนคุ้นเคย
ที่ถูกเธอละเลย...ทิ้งไว้ตรงนี้
เมื่อฉันไม่เข้าใจ...เธอก็ทิ้งไปหาคนที่แสนดี
ลืมเรื่องราวที่เราเคยมี..ที่เป็นมา



คำอ้าง เหตุผลร้อยพัน
ทุกความผิดคือฉัน...ที่ไม่สามารถรักษา
ความสัมพันธ์...จึงต้องจบ..และจากลา
ความผูกพันที่มีมา..จึงไม่เหลือคุณค่าใดๆ




เมื่อวันหนึ่งเธอรู้ซึ้งถึงความรัก
เธอบอกเขาไม่เคยรู้จัก..เท่ากับคนที่เธอเคยผลักไส
ขอกลับเป็นเหมือนเดิม...ขอให้ฉันกลับมาใส่ใจ
ฉันจะอยู่อย่างไร..เมื่อเราไม่ได้มีกันเพียงสองคน





ปล่อยฉันไปกับวันเวลา
ฉันไม่อาจทวงคืนถามหา...คำรักในความสับสน
ฉันก็เจ็บ...เขายิ่งเจ็บ...เพราะความมักง่ายของผู้ชายหนึ่งคน
ได้โปรด..หยุดความรักที่ปะปนไปด้วยน้ำตา





ที่ทุกอย่างต้องจบลงอย่างวันนี้
เพราะเธอไม่เคยพอดี...ไม่เคยหยุดตามหา
ไม่เคยมองฉัน...ว่าเป็นคนสุดท้ายของเวลา
ไม่เคยพอใจกับความสุขและเห็นคุณค่าของสิ่งใดๆ



คำภาวนาครั้งสุดท้าย
ขอให้เธอเข้าใจความหมาย...มีวันสดใส
ถ้าเธอพบเขา...ขอให้เป็นคนสุดท้ายของหัวใจ
หยุดการทำร้ายใครต่อใคร...ไปซะที


---------------------------------------------------------------


ตั้งแต่หลังปีใหม่มา
ได้พบเจอเรื่องราวร้ายๆของเพื่อนๆ
ในอุบัติเหตุของความรัก

ทุกคนมีสถานการณ์ที่ต่างกัน
ต้นสายปลายเหตุไม่เหมือนกัน
แต่....

ในความคล้ายคลึงของสาเหตุมีให้เห็นอยู่เพียงอย่างเดียว
นั่นคือ...ความไม่พอดี


มีคนเคยบอกว่า
ความรักเกิดได้เพราะปฏิกริยาทางเคมีในสมอง
และมันจะคงตัวอยู่ไปนาน ก็หายไป

แล้วอะไรที่จะเหลืออยู่...ถ้าไม่มีรักแล้ว

และจากส่วนหนึ่งของเพลงกันและกันที่บอกว่า
"มีความจริงอยู่ในความรักตั้งมากมาย"
มันก็เป็นความจริงที่สุด...

เพราะจะให้รักอยู่ได้...คงใช้เพียงความรักไม่ได้เท่านั้น
ต้องใช้ความรู้สึกอีกมากมาย

และสิ่งที่สำคัญที่สุด
ถ้าเราไม่เคยรู้สึกว่า...รักที่อยู่ตรงหน้าเรา ณ ตอนนี้
เป็นรักที่ดีที่สุดแล้วล่ะก็...เราก็จะตามหาสิ่งที่ดีกว่าไปเรื่อยๆ


ไม่ว่ารักจะจากไปหรือคงอยู่
มันจะต้องเปลี่ยนแปลงสักวัน
ทางออกที่ดีกว่า...คือการตั้งสติและยอมรับไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น


รวมทั้งเรียนรู้ว่าเราได้อะไรมาบ้าง และต้องเสียอะไรไปบ้าง

ใช่รึเปล่า???

------------------------------------------------------------------------				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟนางฟ้าซาตาน
Lovings  นางฟ้าซาตาน เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟนางฟ้าซาตาน
Lovings  นางฟ้าซาตาน เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟนางฟ้าซาตาน
Lovings  นางฟ้าซาตาน เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงนางฟ้าซาตาน
>