24 ธันวาคม 2547 12:27 น.

:: ไม่จริงหรอก ::

นางสาวใบไม้


                                         . . . . ไ ม่ จ ริ ง ห ร อ  ก . . .  . .

                                   ความห่างไกลไม่ได้ทำให้เราไกลกัน

                                           อย่ากลัว...อย่าไหวหวั่น

                          แม้บนหนทางนั้นอาจพบเจอเรื่องราวมากมาย

                                      วันนี้เราอาจไม่ได้พบเจอกัน

                                    แต่รอให้ถึงวันพรุ่งนี้ก็ยังไม่สาย

                                       แม้บางทีเราอาจรู้สึกเดียวดาย

                                  ก็ใช่ว่าคำสัญญาที่ให้ไว้จะเลือนลาง

                                        . . .  . .ไ ม่ จ ริ ง ห ร อ ก . . . . 

                                       แม้เราอาจเงียบเหงากันไปบ้าง

                                         หรือหลับตาอาจรู้สึกอ้างว้าง

                                 แต่สักวันเส้นทางก็จะนำเรามาบรรจบกัน

                                           เพราะฉันเป็นคนของเธอ

                          แม้ไม่อาจพบเจอ...แต่ความหมายก็ยังคงอยู่อย่างนั้น

                            ไม่จริงหรอกว่า...ระยะทางจะทำให้เราไกลห่างกัน

                          ขอให้เธอเชื่อมั่น...ในความรักและผูกพันระหว่างเรา


				
23 ธันวาคม 2547 13:08 น.

:: สายรุ้ง ::

นางสาวใบไม้


                                     นิทานเล่าถึงสุดสายของปลายรุ้ง
                                     มีรางวัลแด่ผู้มุ่งแสวงหา
                                     เพื่อกำนัลนักเดินทางที่ผ่านมา
                                     เป็นสมบัติล้ำค่าให้ให้ครอบครอง  
 
                                      คือตำนานทายท้าผู้กล้าแกร่ง
                                      เป็นดังแรงผลักดันในวันหมอง
                                      ล้มแล้วลุกก้าวต่อไปดังใจปอง
                                      ด้วยสมอง...สองขานำพาตน  

                                     แม้ความจริงไม่งดงามดังฝันใฝ่
                                     ด้วยต่างมีที่ไปในเหตุผล
                                     อาจสุขบ้างทุกข์บ้างกลางวังวน
                                     นั่นคือบทพิสูจน์คนบนความจริง  
 
                                     รุ้งหลากสีทอสาย ณ ปลายฟ้า
                                     ตราบใดที่ผู้กล้าไม่หยุดนิ่ง
                                     สายรุ้งพรายอาจกลายเป็นความจริง
                                     เพียงยิ้มรับสรรพสิ่งอย่างชื่นชม  

                                     ตราบใดที่ความหวังยังไม่สิ้น
                                    อาจชาชินและกล้ำกลืนความขื่นขม
                                    แต่ตราบที่ชีวินไม่สิ้นลม
                                    ต้องมีวันได้ชื่นชม...สายรุ้งงาม

				
22 ธันวาคม 2547 15:05 น.

:: มาตาฮารี ::

นางสาวใบไม้


         ดุจตะวันแรงกล้า                            ฉายฉาน

อาบอุ่นฤดูกาล                                         แต่กี้

ประทีปแห่งดวงมาลย์  	                           นานเนิ่น  มานา

คือมาตาฮารี  		                                        นามนี้  แด่เธอ


				
21 ธันวาคม 2547 11:15 น.

:: แค่...ร่องรอยของกาลเวลา ::

นางสาวใบไม้


ตลอดระยะเวลาที่คบกันมา
ฉันเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าเธอต้องใช้ความอดทนมากแค่ไหน
ทุกๆวินาทีพร้อมกับเข็มนาฬิกาที่เดินทางผ่านไป
คือการทำลายความเข้าใจระหว่างกัน

เป็นเพราะฉันเองที่ไม่เคยยอมเข้าใจ
กลับวาดภาพความรักไว้สวยงามเช่นความฝัน
เรียกร้องเอาจากเธอด้วยเหตุผลนับร้อยพัน
เพียงเพราะความดื้อรั้น.....ตลอดมา

ทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันทำลงไป
มันมากเกินจะรับได้ไหว...จนเธออ่อนล้า
นี่หรือคือคำตอบที่เธอย้อนกลับมา
สิ่งที่ฉันทำมันไม่มีค่าสักนิดเลยหรือคนดี

มันคงไม่มีประโยชน์อะไรอีกต่อไปแล้วใช่ไหม
ต่อให้ทุ่มเทใจทั้งใจ....ก็คงไม่ทำอะไรให้ดีขึ้นกว่านี้
ต่อให้มอบชีวิตทั้งชีวิตเธอก็คงไม่ไยดี
เพราะรอยร้าวที่มีมันลึกจนยากจะเยียวยา

ในตอนนี้ฉันถึงได้รู้และเข้าใจ
ว่าเหตุผลของคนเอาแต่ใจไม่ได้ทำให้ใครเห็นคุณค่า
และสิ่งใดที่ได้ไปง่ายๆ  มักไม่มีราคา
ท้ายสุดก็หนักหนา...เกินกว่าจะย้อนกลับไป

เพราะฉันเองที่ไม่เคยเฉลียวใจสักนิด
ว่าความผิดที่ทำไว้...มากเกินเธอจะรับไหว
ขอโอกาสอีกสักครั้ง....แค่อยากบอกว่าไม่ตั้งใจ
ก่อนที่เธอจะจากไป....ฉันขอแค่คำว่าอภัย...จากใจเธอ  

ตลอดระยะเวลาที่คบกันมา

ฉันเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าเธอต้องใช้ความอดทนมากแค่ไหน

ทุกๆวินาทีพร้อมกับเข็มนาฬิกาที่เดินทางผ่านไป

สุดท้ายฉันก็เป็นได้แค่...ร่องรอยของกาลเวลา				
17 ธันวาคม 2547 12:34 น.

:: นะ...นะ ::

นางสาวใบไม้


เ ป็ น ห่ ว ง น ะ   -   -   เ ป็ น ห่ ว ง เ ธ อ ที่ สุ ด
คิ ด ถึ ง น ะ   -   -   -   ไ ม่ อ า จ ห ยุ ด . . . . ค ว า ม คิ ด ถึ ง
ไ ม่ ลื ม น ะ   -   -   -     สั ญ ญ า ใ จ ยั ง ต ร า ต รึ ง
รู้ ไ ว้ น ะ -  - ใ ค ร ค น ห นึ่ ง ฝ า ก คำ ซึ้ ง ม า ถึ ง เ ธ อ
 
-   -   คื อ   -   -   
รั ก น ะ . . . . . .รั ก เ ธ อ ม า ก . . .. . รู้ บ้ า ง ไห ม
รั ก น ะ . . . . . รั ก แ ล ะ ห่ ว ง ใ ย เ ธ อ เส ม อ 
รั ก น ะ . . . . . แ ม้ อ ยู่ ไ ก ล เ กิ น พ บ เ จ อ
รั ก น ะ . . . . ฉั น รั ก เ ธ อ เ ส ม อ ม า
 
-   -   แ ล้ ว ก็ . .. . .  -   -
ช่ ว ย ดู แ ล ตั ว เ อ ง ใ ห้ ดี น ะ
จ ะ เ ข้ า น อ  น ก็ ห่ ม ผ้ า ห น า -   -   ห น า 
รั ก ษ า สุ ข ภ า พ ด้ ว ย ล่ ะ . . . . อ ยู่ ไ ก ล ต  า
แ ล้ ว อ ย่ า ลื ม ฝั น ถึ ง กั น บ้ า ง น ะ . . . ค น ใ ก ล้ ใ จ
   
                                                         . . . . . น ะ . . . . . . .น ะ . . . . . . .  				
Calendar
Lovings  นางสาวใบไม้ เลิฟ 2 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟนางสาวใบไม้
Lovings  นางสาวใบไม้ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟนางสาวใบไม้
Lovings  นางสาวใบไม้ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงนางสาวใบไม้
>