28 กุมภาพันธ์ 2548 12:06 น.

::ที่แท้เธอก็แค่คนไร้หัวใจ::

นางสาวใบไม้


                                           ที่แท้...เธอ...ก็แค่คนไร้หัวใจ
                                  ใครอื่นเค้าจะเป็นไปยังไงเธอก็ไม่เคยสน
                                  ไม่เคยคิดไม่เคยห่วงไม่เคยกังวล
                                   มีแต่เหตุผล....หาข้ออ้างไปวันๆ
                                          ใครจะมาใครจะไปเคยใส่ใจบ้างรึเปล่า
                                   ใครจะสุขใครจะเศร้ามันก็ไม่ใช่เรื่องของฉัน
                                   ใครจะเป็นใครจะตายก็ช่างเถอะ...ช่างมัน
                                   เดี๋ยวพอผ่านคืนผ่านวัน....อะไรๆก็เปลี่ยนไป
                                          ไม่เจอกับตัวบ้างก็คงไม่มีทางรู้
                                   ว่าที่คนอื่นเป็นอยู่....น่ะ...อึดอัดแค่ไหน
                                   คนหนึ่งเฝ้ารอ...แต่คนหนึ่งไม่เคยมีใจ
                                   ต่อให้ร้อยปีผ่านไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา
                                            ฉันก็ไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่...ในตอนนี้
                                   แต่ที่รู้ดี...คือเธอไม่เคยรับรู้ความห่วงหา
                                   ถ้ามีคำตอบที่ดีบอกฉันหน่อยสิ...บอกมา
                                   ว่าสั่งใจไม่ให้รักคนที่เค้าไม่เห็นค่า...น่ะเธอทำได้ยังไง				
26 กุมภาพันธ์ 2548 09:38 น.

:: แค่คิดถึง ::

นางสาวใบไม้



                                                ขอแค่....คิดถึง

                                               ไม่ต้องลึกซึ้งก็ได้

                                               ขอแค่เป็นเพียงใคร

                                               ที่เธอใส่ใจ...บ้างก็พอ				
9 กุมภาพันธ์ 2548 08:15 น.

:: ทางออก ::

นางสาวใบไม้

 
                                     สุดท้ายก็ต้องยอมรับกับความจริง
                          ว่าโลกไม่อาจหยุดนิ่งเพื่อเก็บวันคืนที่ดีเอาไว้ได้
                          ให้ออกแรงฉุดรั้งก็คงไม่มีประโยชน์อะไร
                          วันคืนที่ผ่านไป - - มีแต่จะทำให้เราห่างไกลกัน  

                                      เหลือแค่หนึ่งคนบนทางออกของความชอกช้ำ
                          หนึ่งคนที่เยียวยาด้วยการดื่มด่ำกับความฝัน
                          หนึ่งคนที่รู้ดีว่าเมื่อลืมตาก็จะพบแต่ความเงียบงัน
                          หนึ่งคนที่ยังคงเก็บเอาคืนวันไว้ปลอบขวัญดวงใจ
 
                                      แม้มีทางออกอีกหลากหลายที่ทอดสายไปข้างหน้า
                          แต่จนใจกับความอ่อนล้าและหยาดน้ำตาที่รินไหล
                          เพราะยังมีภาพใครอีกคนแจ่มชัดในหัวใจ
                          จะเดินต่อไปทางไหน...ความหมายก็ไม่ต่างกัน  
     
                                      ความผิดหวังยังคงตอกย้ำในความรู้สึก
                          เหมือนมีดคมที่กรีดลึกย้ำลงไปในแผลนั่น
                          ได้แต่หวังว่าอีกไม่นานคงก้าวล่วงผ่านคืนวัน
                           พบทางออกที่งดงามอย่างเคยฝัน...เมื่อวันวาน				
8 กุมภาพันธ์ 2548 11:59 น.

:: ไม่เป็นไร ::

นางสาวใบไม้


                                 ช่วยบอกทีสิว่า.....ที่แล้วมาแค่ฉันคิดไปเอง
                                     ไม่ต้องเกรงว่าคนๆนี้จะรับมันไม่ไหว
                                 อย่างน้อยๆ....ฉันจะได้มีเวลาทำความเข้าใจ
                                        ก่อนที่จะเดินออกไปจากสายตาเธอ
                                 ขอร้องล่ะ...อย่าทำเฉยเมยกับคนเคยชิดใกล้
                                 ถึงแม้จะแปรเปลี่ยนไป....ฉันก็รับฟังได้เสมอ
                      ถ้าทุกอย่างมันคือความจริงจากใจไม่ใช่แค่ความเผลอเรอ
                                          บอกมาสิเธอ....ฉันจะคอยฟัง
                                       ว่าทุกอย่างที่แล้วๆ มา....คืออะไร
                               แค่เพราะอยากลองใจหรือแค่ให้ความหวัง
                                       แค่เดินผ่านมาหรือว่าคิดจะจริงจัง
                               หรือแค่คนคอยประทังในยามที่เธอไม่มีใคร
                                        บอกมาสิ...ว่าฉันยืนผิดที่ผิดเวลา
                             ไม่ได้ต้องการแต่ก็เดินเข้ามายามที่เธอหวั่นไหว
                                  ฉันคิดเองเออเองในขณะที่เธอไม่ได้ตั้งใจ
                       บอกมาเถอะ....ไม่เป็นไร...ฉันเป็นอะไรก็ได้..มันไม่สำคัญ


				
4 กุมภาพันธ์ 2548 13:04 น.

:: เพียงหนึ่งคน ::

นางสาวใบไม้


                                     แค่เพียงความคำนึง  ที่ส่งมาถึงกันบ้าง
                              เท่านี้....ชีวิตที่อ้างว้างก็มีความหมาย
                              หนึ่งนาทีที่ส่งเสียงมาทักทาย
                              รู้มั๊ย....มันทำให้ใครคนหนึ่งยิ้มได้ไปทั้งวัน

                                    เธออาจไม่ใช่คนที่วิเศษไปทุกสิ่ง
                               แต่เป็นคนในความจริง...ที่พิเศษสำหรับฉัน
                               เธอทำให้ชีวิตนี้...มีค่ากว่าทุกทุกวัน
                               แม้แค่รอยยิ้มที่ให้กันเท่านั้น....ฉันก็ดีใจ

                                    อาจเป็นเพียงหนึ่งคนที่เดินผ่านมา
                               และไม่รู้ว่าจะเดินไปด้วยกันถึงวันไหน
                               หากแต่วันนี้...เป็นอีกวันที่ฉันพอใจ
                                ขอบคุณนะ...ที่เป็น....ใครคนนั้น				
Calendar
Lovings  นางสาวใบไม้ เลิฟ 2 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟนางสาวใบไม้
Lovings  นางสาวใบไม้ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟนางสาวใบไม้
Lovings  นางสาวใบไม้ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงนางสาวใบไม้
>