30 กันยายน 2548 15:44 น.

:: กี่วันแล้ว ::

นางสาวใบไม้


               กี่วันแล้ว...ที่เงียบงัน....ห่างหาย
               กี่วันแล้ว...ที่เดียวดาย...หม่นหมอง
               กี่วันแล้ว...ที่เหว่ว้า...น้ำตานอง
               กี่วันแล้ว...ที่ร่ำร้อง..ให้รักคืน

               กี่วันแล้ว...ที่จากไป...ไม่หวนกลับ
               กี่วันแล้ว...ที่เฝ้านับ...อย่างขมขื่น
               กี่วันแล้ว...ที่ทนเหงา..เฝ้ากล้ำกลืน
               กี่วันแล้ว...ที่ต้องตื่น...ทั้งน้ำตา

               กี่วันแล้ว...ที่อาลัย...ใจแทบขาด
               กี่วันแล้ว...ที่ต้องหวาด...หวั่นผวา
               กี่วันแล้ว...ที่ไปลับ...ไม่กลับมา
               กี่วันแล้ว...ที่เวลา...ได้หมดลง

               กี่วันแล้ว...ที่เฝ้ารอ...เธอคืนกลับ
               กี่วันแล้ว...ที่แม้หลับ...ไม่ลืมหลง
               กี่วันแล้ว....ที่ใจฉัน....ยังซื่อตรง
               กี่วันแล้ว....ที่มั่นคง....แต่เพียงเธอ

               กี่วันแล้ว...ที่โมงยาม...เวียนผ่านพ้น
               กี่วันแล้ว....ที่สับสน....ยามพลั้งเผลอ
               กี่วันแล้ว...ที่แว่วว่า....จะมาเจอ
               กี่วันแล้ว...ที่รอเธอ...กี่วันแล้ว....

				
29 กันยายน 2548 07:33 น.

:: คนที่ดีกับคนที่รัก ::

นางสาวใบไม้


เมื่อเธอตั้งคำถามถึงความหมายของคำสองคำ
คำถามที่ตอกย้ำหัวใจคนรับฟังให้หวั่นไหว
ระหว่างคนหนึ่งคนที่ดีแสนดีกว่าใครใคร
กับอีกคนที่รักสุดใจใครจะมีความหมายมากกว่ากัน

หากนี่เป็นทางเลือกที่เธอเสนอให้...ชั่งใจ
แต่อีกความหมายคือการตัดสายใยระหว่างเธอกับฉัน
เมื่ออีกคนมองข้ามความหมายของความรักและผูกพัน
อีกหนึ่งคนจะอดทนต่อไปนั้น...จะมีประโยชน์อะไร

ฉันมีคำถาม...ฝากให้เธอกลับไปคิดเป็นการบ้าน
หากวันหนึ่งที่เธอร้าวรานเธอจะคิดถึงฉันบ้างไหม
หากไม่มีฉันสักคนเธอจะเงียบเหงาสักเพียงใด
หากต้องจบทุกอย่างที่เคยเป็นไปจะปวดร้าวไหมคนดี

ฉันไม่ได้ขอให้เธอตอบแทนความรักที่ฉันมีให้
แต่อยากให้เธอรับรู้เอาไว้ถึงความรู้สึกจากใจใครคนนี้
หากเลือกแล้วที่จะรักไม่ว่าคนคนนั้นจะดีหรือไม่ดี
ความรู้สึกที่เคยมีก็จะไม่มีวันแปรเปลี่ยนไป

แต่หากไม่ใช่คนที่บอกกับหัวใจว่าเป็นคนที่รัก
แม้ทำดีเป็นร้อยเท่าให้ประจักษ์ก็ไม่มีทางเทียบกันได้
คนหนึ่งคนจะแทนที่อีกหนึ่งคนได้อย่างไร
และไม่เข้าใจว่าทำไมต้องดูถูกน้ำใจของคนที่รักเธอ

มาวันนี้จึงรู้ซึ้งถึงหัวใจของคนที่รัก
เพิ่งได้รู้ว่าไม่เคยรู้จักคนที่เป็นหนึ่งในใจมาเสมอ
แต่จะยังคงย้ำคำเดิมว่าฉันจะไม่มีวันหยุดรักเธอ
แม้ในชีวิตอาจพบเจอ...อีกร้อยล้านคนที่แสนดี



				
26 กันยายน 2548 12:24 น.

:: เพลงรัก-เพลงลา ::

นางสาวใบไม้

  
             บทเพลงรักทำนองคุ้นละมุนหวาน
           แม้เนิ่นนานยังซาบซ่านไม่จางหาย
           ยังได้ยินวะแว่วมามิคลาคลาย
           ย้อนรำลึกตรึกหมายทางสายเดิม

           บทเพลงรักเคยกู่ก้องร่ำร้องหา
           ทวนคำมั่นสัญญาครารักเริ่ม
           ทุกคีย์คุ้นตอกย้ำเหมือนซ้ำเติม
           สำเนียงเดิมไม่แปรผันยังมั่นใจ

           โด...เร...มี...มีเธอฉันในวันก่อน
           เคยเว้าวอนขับกล่อมว่าอย่าหวั่นไหว
           ฟา...ซอล...ลา...ใครลาลับไม่กลับไป
           เหลือทำนองอาวรณ์ไว้ตอนจากลา

           บทเพลงรักเป็นเพลงลาคราต้องจาก
           เหลือเพียงซากเศษใจให้ใฝ่หา
           บทเพลงจบ..เงียบงันกลั้นน้ำตา
           โด..เร.. มี..ฟา..ซอล..ลา...ล้าระทม

           บทเพลงรักจบลงตรงลาจาก
           เปลี่ยนทำนองเป็นพลัดพรากให้ขื่นขม
           เสียงเพลงรักมลายไปในสายลม
           ทุกข์ระทมฤาจบง่ายได้เหมือนเพลง

				
23 กันยายน 2548 14:38 น.

:: รอยใจ ::

นางสาวใบไม้


                    ฝากลำนำคำรักที่ถักร้อย
               แทนมาลัยราคาน้อยที่ด้อยค่า
               เป็นของขวัญแทนใจในวันลา
               ต่อแต่นี้คนไกลตาต้องลาไกล

               จะไม่ลืมคำหวานซ่านตรึงจิต
               จะไม่ลืมมิ่งมิตรเคยชิดใกล้
               จะไม่ลืมวันวานที่ผ่านไป
               จะไม่ลืมเคยมีใครห่วงใยกัน

               แม้อาลัยด้วยสายใยตัดไม่ขาด
               ตัดสวาทคงยากแท้เกินแปรผัน
               ตัดเพียงตัวให้ห่างตัวเพียงชั่ววัน
               แต่ตัดใจให้จากกันยังพรั่นใจ

               เพราะเวลามีเพียงให้เคียงข้าง
               แต่ร่วมทางเดียวกันเกินฝันใฝ่
               จึงได้เพียงครึ่งฝันจำลาไกล
               หลงเหลือไว้แค่รอยฝันในวันวาน

               แทนถ้อยคำขอโทษโปรดลืมฉัน
               โปรดลืมวันเก่าก่อนเคยอ่อนหวาน
               ลืมเสียเถิดความหลังฝังดวงมาน
               พบวันพรุ่งที่เบิกบานกว่าผ่านมา

                           .......................

				
16 กันยายน 2548 07:46 น.

:: คนที่ไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นของเรา ::

นางสาวใบไม้


คนบางคน...เกิดมาเพื่อให้เรารัก
แต่ความจริงที่ต้องตระหนักเตือนตัวเองอยู่เสมอ
นั่นคือ...เธออาจผ่านเข้ามาเพียงเพื่อให้เราได้พบเจอ
แต่สวรรค์คงเผลอเรอที่ไม่ได้สร้างเธอมาเพื่อเป็นของเรา

ความรักในบางที...อาจมีไว้เพียงเพื่อให้เรียนรู้
เป็นแบบฝึกหัดไว้ต่อสู้กับความเหว่ว้าและเงียบเหงา
ซึ่งอาจไม่ได้มีเพียงเธอและฉัน..ในความผูกพันของเรา
แต่อาจจะเพิ่มเขา...บางคนเข้ามาทดสอบความเดียวดาย

หากหัวใจเข้มแข็งคงมั่นในกันและกันพอ
สักวัน...ความหวังที่เฝ้ารอก็คงมาถึงจนได้
แต่หากใครคนหนึ่งไม่อดทนต่อบางสิ่งที่เข้ามาท้าทาย
ความฝันที่มีก็คงพังทลายหายไปในพริบตา

แต่ความรักไม่เคยสูญสิ้นไปจากหัวใจ
ทุกชีวิตย่อมมีทางเดินแปลกใหม่ที่รออยู่เบื้องหน้า
หากเคยท้อแท้กับความปวดร้าวในวันวานผ่านมา
ขอให้ใช้น้ำตาเป็นบทเรียนล้ำค่า....สอนใจตน

คนบางคนเกิดมาเพียงเพื่อให้เราได้รักเท่านั้น
ก่อนที่จะผ่านไปกับคืนและวันโดยไร้ซึ่งเหตุและผล
อย่าปล่อยชีวิตทั้งชีวิตให้เปล่าดายเพื่อใครเพียงหนึ่งคน
แต่ขอให้อดทนกับบททดสอบ...โดยไม่ตีกรอบหัวใจ

ประตูแห่งความรักไม่เคยปิดตาย
กุญแจที่จะเปิดได้คือการยอมละวางทุกเงื่อนไข
เพราะในโลกของความรักไม่ต้องการข้อแม้ใดใด
เพียงยอมรับอย่างเข้าใจ...ว่าเขาไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นของเรา

สักวันเมื่อได้พบกับคนของหัวใจ
เคยเจ็บปวดสักเท่าใดก็แค่บทเรียนแห่งความขลาดเขลา
แค่แบบฝึกเพื่อรักษาความรักครั้งใหม่ให้คงอยู่นานเนา
กับใครบางคนที่เกิดมาเพื่อเป็นของเรา....ทั้งชีวิตและจิตใจ

------------------------------------L-O-V-E--------------------------------				
Calendar
Lovings  นางสาวใบไม้ เลิฟ 2 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟนางสาวใบไม้
Lovings  นางสาวใบไม้ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟนางสาวใบไม้
Lovings  นางสาวใบไม้ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงนางสาวใบไม้
>