28 ธันวาคม 2550 21:53 น.

-พรปีใหม่-

บนข.

-ฉบัง  16-
   
      ส่งท้ายปีเก่าผ่านไป    วันเดือนปีใหม่
ก็หมายมุ่งเปลี่ยนเวียนมา
    
     สิ่งใดพลาดพลั้งนานา     ในปีเก่าหนา
อย่าช้ารีบขยับปรับตน
   
      รีบพลิกวิกฤติเป็นผล    นำมาสอนตน
ผ่านพ้นจากทุกข์อันมี
    
     ส่งท้ายปีหมูจู้จี้       ปีชวดจงมี
พรสี่ประการดาลดล
                       
    คือหนึ่งอายุเป็นผล     ยืนยงคงชนม์
ทุกคนผ่านพ้นร้อยปี
    
     และสองวรรณะโสภี     งดงามอร่ามศรี
ดุจมีสุวรรณทาบทา
    
      พรสามความสุขจงมา   หฤทัยหรรษา
ทุกทุกเวลาเบิกบาน
     
      สี่พละกำลังประสาน     ประดุจช้างสาร
ไร้โรครอนราญเบียดเบียน
    
      พรสี่ประการจงเวียน   มิห่างพาเหียร
จงเวียนบังเกิดโดยพลัน 
     
      ประสบแด่หญิงชายนั้น   จงทุกทุกวัน
มิผันมิแปรเปลี่ยนเอย
    
      ส่งปีเก่าผ่านเลย      ปีใหม่เฉลย
อ้างเอ่ยพระไตรรัตนา
    
      อีกทั้งพระสยามเทวา    ทวยเทพถ้วนหน้า
โปรดช่วยอำนวยอวยพร
    
     อ้างเดชองค์พระภูธร   ปกป้องนิกร
ประชาราษฏรคนไทย
   
     จงอยู่เป็นสุขทุกข์ไร้    เอิบอิ่มกายใจ
ทั่วทั้งประเทศไทยเทอญ...				
23 ธันวาคม 2550 10:28 น.

-หิโตปเทส คำโคลง- ๑

บนข.

อันข้าวสุกคลุกเคล้า       ยาพิษ
อีกหมู่อมาตย์คิด            ชั่วร้าย
อีกฟันโยกคลอนนิด      อาจบ่ม  ช้ำนา
สามสิ่งใครมีไซร้           ท่านให้ทำลาย ฯ

เพื่อนใดผิพลาดพลั้ง     เผลอเรอ
ใจภักดิ์รักเพื่อนเกลอ   บ่ร้าว
เฉกกายฉันและเธอ     แม้บ่ม  มลทิน
ใครเล่าจักขุ่นกร้าว      เกลียดแม้กายตน ฯ

มิตรใดหากพลาดพลั้ง    เพราะพาล
ผองเพื่อนมิรำคาญ        หลีกลี้
เปรียบไฟผิเผาผลาญ    ไหม้หมู่  มณเฑียร
ใครเล่าจักบ่งชี้              เสื่อมสิ้นนิยม ฯ

ชลใสในสระน้ำ           นั่นนา
อีกร่มเงาพฤกษา         แผ่ก้าน
หญิงงามผ่องพักตรา     เรือนก่อ  อิฐเนอ
อบอุ่นบ่หนาวท้าน        ปัดร้อนแลหนาว  ฯ

อันพาลชนต่ำช้า           เลวทราม
หลีกบ่ควรค้าความ       ห่างไว้
ก้อนถ่านกรุ่นไฟยาม   จับถือ  ร้อนพอง
ผิดับหากจับไซร้           แปดเปื้อนหัตถา ฯ				
19 ธันวาคม 2550 18:35 น.

ปกิณกะธรรม คำโคลง (ต่อ)

บนข.

*โคลงกระทู้*
เกิด    ก่อสรรพสิ่งล้วน      กรรมสั่ง
แก่     ย่อมหลักอนิจจัง     แต่งให้
เจ็บ    กายฝ่ายทุกขัง        เธอสั่ง นาพ่อ
ตาย   ลับดับชีพไซร้         แน่แท้อนัตตา ฯ

ตี      วัวกระแทกทั้น    คราดไถ
ปลา  ย่างอย่าวางใจ     แมวนั้น
หน้า  น้ำรีบตักไว้        ก่อนพร่อง น้ำเนอ
ไซ    สุ่มซุ่มซ่อนครั้น   ดักต้องมัจฉา ฯ

ตัด   ต่อเติมแต่งให้     งดงาม
ไฟ  ราคไหม้ลุกลาม     ยากยั้ง
ต้น  ไม้ล่มล้มคราม      อย่าเพ่อ  ข้ามนา
ลม   ปากพัดเป่าครั้ง    ป่นให้ฉิบหาย ฯ

ทำ   บุญทานก่อไว้     ภพหน้า
ดี    ต่อดีชักพา          เด่นแท้
ได้  สุขทุกทิวา           ตราบด่าว  ชีพแฮ
ดี  ก่อเพิ่มพูนแล้      ส่งให้สุขเกษม  ฯ

ทำ  ตัวตกต่ำต้อย       ติดตาม
ชั่ว  ต่อชั่วลือนาม       ชั่วช้า
ได้  ทุกข์ขุกเข็ญยาม  กรรมยื่น  ผลนา
ชั่ว  ส่งผลชั่วคว้า        ไป่พ้นอบาย  ฯ

เส้น  ทางพิสูจน์ม้า      พาชี
ผม   หงอกใช่บ่งชี้       แก่ง้ำ
บัง   เนตรก่อธุลี          ดีชั่ว  ฤาเห็น
เขา  ใหญ่สูงเยี่ยมล้ำ   ไป่คร้ามแรงลม  ฯ				
15 ธันวาคม 2550 17:04 น.

ปกิณกะ -โคลง-

บนข.

โคลงกระทู้
ฝนตก    มิทั่วฟ้า          ปรอยปรอย
ก็แช่ง    ชักตะบอย      บ่นให้
ฝนแล้ง ขาดเม็ดคอย   ฝนมิ  ตกนา
ก็ด่า     ว่าอินทร์ไร้      สูญสิ้นเมตตา ฯ

ชี้นก       บนยอดไม้     เรียมดู
เป็นปลา ดั่งโฉมตรู      หล่อนชี้
ชี้ปลา      ว่ายดำพรู      เคียงคู่  กันนา
เป็นนก   เห็นชัดนี้      ตามเจ้าชี้แจงฯ

น้ำ    ใจแอบซ่อนเร้น   เล่ห์กล
นิ่ง    เงียบอำพรางตน   ซ่อนไว้
ไหล  ลื่นไล่มิจน            กะล่อน
ลึก   เกินสุดหยั่งไซร้     ลึกน้ำใจคน ฯ

ต่อหน้า   ยืนยันแจ้ง      ชัดคำ
มะพลับ  แน่นอนจำ      ผลได้
ลับหลัง   บ่ายเบี่ยงงำ    บ่แม่น อีกนา
ตะโก     แน่นอนไซร้   เปลี่ยนได้ฉับพลันฯ

รำ    เกะกะอยู่เพี้ยง     ผู้เดียว
ไม่ดี  กลับฉุนเฉียว      ว่าฆ้อง
โทษปี่  ว่าเป่าเสียว      แสลงแก่  โสตนา
โทษกลอง  ว่ากลบก้อง  เสียงร้อง เพลงครวญ ฯ

น้ำมา  ไหลหลากถ้วม   นองชล
ปลา  ย่อมหลงเริงตน   เล่นน้ำ
กิน   ฮุบล่าเหยือจน     หนีซ่าน  ซัดนา
มด  หนีปลาไล่ซ้ำ        ฮุบเข้าท้องปลา ฯ

ล้ำลด  หดเหือดแห้ง   ขอดคลอง
มด   ร่าเริงลำพอง      แน่แท้
กิน   ปูปลาอิ่มท้อง      หามสู่  รังเอย
ปลา  ตายนอนหงายแหล้    มดเฝ้ายินดี ฯ
                      ********

ผัวแก่ผมหงอกเฝ้า    เกศา
เมียสาวรักก็พา         ลดน้อย
ยาขมขื่นชิวหา           ใครเล่า จักกลืน
เมียสาวเจ้าจึ่งคล้อย   สู่ชู้ชายชม ฯ

ชายแก่แม้อ่อนล้า      เรี่ยวแรง
ยังส่อจริตสำแดง        เช่าชู้
เปรียบโสณชาติแถลง  ฟันบิ่น  หักนา
เจอะท่อนกระดูกรู้       แทะทึ้งเล็มเลียฯ

ได้ลาภลาภเสื่อมแล้ว    ธรรมดา
ได้ยศยศก็พา              เสื่อมได้
เช้าสุขบ่ายทุกข์ถา-       โถมถั่ง เอานา
ยกย่องแล้วถ่มไซร้      เหล่านี้โลกธรรม ฯ				
14 ธันวาคม 2550 12:16 น.

-เตือนกันไว้ก่อน-

บนข.

อายุเท่าไร่แล้วละปีนี้         
วันคืนเดือนปีเคลื่อนลับดับหาย
วัยเด็ก วัยรุ่น วัยวุ่นใจกาย   
วัยแก่ย่างกรายก็หมายมาเยือน

 ผมเคยดกดำเต็มล้ำศรีษะ   
 พอแก่ก็ละผมขาวเป็นเพื่อน
ผิวเคยเต่งตึงตะลึงตะเลือน  
พอแก่คล้อยเคลื่อนหย่อนยานตามวัย

 ตาเคยคมวาวเหมือนดาวเดือนเด่น 
 พอแก่ก็เช่นไม่เห็นสดใส
ฟันเคยเต็มกรามงดงามปะไร   
พอแก่หักไปเหลือเหงือกแดงแดง

 หูเคยสดับรับทุกเส้นเสียง  
ทุกศัพท์สำเนียงอยู่ใกล้หรือไกล
พอแก่หูตึงถึงมาจังไร    
ไม่ว่าเสียงใดกลับไม่ได้ยิน
 
จะยืนจะเดินจะเหินจะนั่ง 
 ต้องคอยระวังอยู่จบครบสิ้น
เผลอหกตกล้มแข้งขาพังภินท์
 บางครั้งชีวินถึงกับวางวาย...

    อายุยังไม่เท่าไรใช่ไหมปีนี้  
เวลาพอมีไม่ถึงกับสาย
เตรียมตัวเตรียมใจไว้ก่อนนะนาย  
ก่อนที่จะสายไม่ทันเวลา

 รีบทำความดีตอนนี้ประเสริฐ   
ก่อนที่จะเกิดอ่อนเพลียเมื่อยล้า
หากปล่อยนานไปอีกไม่กี่ครา  
แล้วจะร้องว่า อนิจจา เราช้าเกินไป...				
Lovers  0 คน เลิฟบนข.
Lovings  บนข. เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟบนข.
Lovings  บนข. เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟบนข.
Lovings  บนข. เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงบนข.
>