30 มิถุนายน 2548 10:16 น.

..ว่างเปล่า..

บินเดี่ยวหมื่นลี้

มองฝนพรำจากฟ้าเยือนหล้าโลก
ลมพัดโบกพริ้วพรมประโลมสาน
จากฟากฝั่งสุราลัยไกลสุดกาล
ลงอาบลานดินดอนดั่งก่อนมา

ห้วงความห่างดินฟ้าสูงเกินหยั่ง
สายฝนยังโน้มสองได้ปองหา
จากเบื้องบนยลล่างพร่างพราวตา
ทุกทิวาคืนค่ำย้ำสัมพันธ์

แต่ครั้งคราวฝนหลั่งสั่งลาฟ้า
เอ่ยอำลาดินไปให้โศกศัลย์
ช่วงความห่างเคยชิดสนิทกัน
ต้องผกผันกลับคืนสะอื้นครวญ

จากขอบรุ้งมุ่งสู่ใจคนในฝัน
ทุกคืนวันพร่ำเพ้อละเมอหวน
ความว่างเปล่าบนทางยังก่อกวน
ดั่งชี้ชวนให้ลาร้างจางจากจร

ปานไล่ล่าคว้าลมมาห่มปลอบ
เวิ้งว้างครอบรอบกายคล้ายหลอกหลอน
เอื้อมสัมผัสว่างเปล่าทุกคราวตอน
หรืออาทรและห่วงใยไร้รูปรอย				
29 มิถุนายน 2548 12:12 น.

...ซ้ำซาก..

บินเดี่ยวหมื่นลี้

เพราะพวกมากยากสาวความยาวไส้
เล่ห์บ่มในฉ้อฉลกลโกงหลาย
ทั้งตีรวนชวนทะเลาะเกราะกันนาย
ลิ่วล้อหมายเทียบขุนนางกร่างเชิดคอ

อนาถแท้ปวงประชาตาสาตาสี
สู้อุตส่าห์เลือกคนดีเป็นสอสอ
หวังบ้านเมืองเจริญรุ่งมุ่งเฝ้ารอ
โอละพ่อดันกลายพันธุ์ขยัน(โกง)กิน

หมกเม็ดเงินของประชาน่าอดสู
นี่ของกูนั่นของแกแล่แบ่งสิน
ดั่งพวกเปรตเศษธรรมมิยลยิน
แม้นกรวดดินรับประทานบานตะไท

เพราะพวกมากลากล้อมอ้อมอุ้มโอบ
ความละโมบโกงกันสนั่นไหว
แม้นนายหัวว่าจะฟันจนบรรลัย
แต่ก็ไร้ใบเสร็จให้เด็ดคอ				
28 มิถุนายน 2548 11:17 น.

...กอหญ้าไหว...

บินเดี่ยวหมื่นลี้

ยินสายลมตัดพ้อถึงกอหญ้า
ว่าอุราร้าวลึกเมื่อนึกหวน
ห้วงความฝันเพียงคืนสะอื้นครวญ
ยิ่งรัญจวนครารุ่งสางต้องห่างกัน

ลมเอ๋ยลมอย่าพ้อและต่อว่า
ที่ผ่านมาหวั่นไหวเพราะใครนั่น
โอบลูบไล้ใต้ดาวพราวแสงจันทร์
พอตะวันเยี่ยมฟ้ากลับลาไกล

ปล่อยกอหญ้าคอยเก้อชะเง้อหา
ทุกทิวาหวาดหวั่นจนสั่นไหว
หรือเพียงโบกพัดเล่นแล้วเร้นไป
ทิ้งให้ใครขื่นขมจมน้ำตา

เจ้าพัดพริ้วโอบใครที่ไหนอีก
จึงหลบหลีกซ่อนตนเกินค้นหา
หรือลืมถิ่นเก่าก่อนมิย้อนมา
หรือค้นหาหญ้ากอใหม่ตามรายทาง				
24 มิถุนายน 2548 10:53 น.

วันทาครูกลอน

บินเดี่ยวหมื่นลี้

วันทากวีแก้ว..............................กรุงสยาม
รัตนมณีงาม..............................แห่งหล้า
ศาสตร์ศิลป์เลื่องลือนาม............เอกบุรุษ
กลอนกาพย์เคียงคู่ฟ้า...............หนึ่งนั้นใครเทียม

จันทร์แปดหนึ่งค่ำขึ้น.................แรมวาย
นักษัตรมะเมียหมาย..................ท่านท้าว
จวบจนล่วงปีกราย......................เดือนหก
กำเนิดครูผู้ก้าว.........................สู่ห้วงวรรณศิลป์
.
สองศตวรรตพ้น........................นานปี
คุณค่าอีกความดี........................ท่านสร้าง
แบบแผนแห่งกวี.......................คงอยู่
สานก่อมิลบร้าง...........................ล่มสิ้นวรรณกรรม

น้อมกราบครูภู่สร้าง...................แนวทาง
แบบอย่างกลกลอนวาง...............ก่อไว้
พระคุณดั่งฟ้ากาง.......................โอบสมุทร
ขอเทิดทูนท่านไซร้.....................เหนือเกล้าเกศี				
22 มิถุนายน 2548 09:22 น.

คุณครู..บนภูพาน

บินเดี่ยวหมื่นลี้

บนยอดภูครูดอยคอยความหวัง
ค่ำคืนยังยาวนานสานสิ่งฝัน
อุดมการณ์แกร่งกล้าท้าตะวัน
เพียรสร้างสรรค์เด็กน้อยตามรอยตน

สูงเสียดฟ้าท้าทายความรู้สึก
ในสำนึกแห่งครูสู้ทุกหน
แม้นลำบากขวากหนามข้ามผจญ
มิเคยบ่นก่นคำทำเพื่อใคร

สักกี่คนรับรู้ครูผู้น้อย
ที่เฝ้าคอยแพ้วทางสว่างไสว
ดั่งเทียนน้อยส่องสาดวาดแสงไฟ
ประกายใสทั่วแดนมิแรมลา

จากยอดภูสู่พื้นราบลำบากนัก
แต่ยากหักคิดถึงคะนึงหา
หอบหัวใจน้อยน้อยลงดอยมา
เพื่อพบหน้าหวานใจคนไกลกัน

แม้หนทางลำบากมิเคยล้า
ข้ามภูผาเลาะไพรหาได้หวั่น
เพียงน้องนางยามห่างคราคืนวัน
อย่าเปลี่ยนผันจากครูบนภูพาน				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟบินเดี่ยวหมื่นลี้
Lovings  บินเดี่ยวหมื่นลี้ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟบินเดี่ยวหมื่นลี้
Lovings  บินเดี่ยวหมื่นลี้ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงบินเดี่ยวหมื่นลี้
>