16 กรกฎาคม 2547 17:30 น.

เธอผู้มาและผ่านไป

ประภัสสุทธ

อันความทุกข์เกิดจากเหตุใดหนอ

                                     เกิดจากความไม่เพียงพอหรือไฉน

                                     หรือเกิดจากความต้องการของจิตใจ

                                      เกิดจากเธอผู้จากไปไม่หวลคืน

                                                   กอดความทุกข์เดียวดายนับจากนี้

                                       ค่ำคงมีความเงียบเหงาอยู่เคียงข้าง

                                       อยู่กับความสันโดษและอ้างว้าง

                                       ค่ำครวญบ้างกับความเศร้าที่มาเยือน

                                                   เธอผู้มาและผ่านไปเมื่อค่ำนั้น

                                        เธอเก็บเอาความฝันที่ทอไว้

                                        เหลือไว้เพียงความทุกข์ที่ฝั่งใจ

                                        อยู่ในร่างเคลื่อนไหวไร้วิญญาณ

                                                    ไม่อยากลืมความทรงจำที่เคยมี

                                         ความรู้สึกดีดีที่เคยให้

                                         แต่จะรังให้เกิดความทุกข์ใจ

                                         ลบเลือนไปแล้วหลั่งไหลเถิดน้ำตา				
14 กรกฎาคม 2547 13:02 น.

ผลิใบสู่วัยกล้า

ประภัสสุทธ



                                   ให้ความรักกำลังใจและความหวัง

                    ให้พลังให้ต่อสู้สู่วันใหม่

                    ให้ชีวิตให้แนวทางให้ตั้งใจ

                    ให้ก้าวเดินต่อไปอย่างมั่นคง

                                   ดั่งดอกไม้ที่ผลิใบสู่วัยกล้า

                     ต้องฟันฝ่าสิ่งนานาอันแสนเข็ญ

                     ทำหน้าที่ให้สงบและเยือกเย็น

                     เป็นดอกไม้ที่ยืนเด่นในพงไพร

                                  หากผิดพลั้งในหน้าที่ของชีวิต

                      จงเก็บเอามาคิดและเริ่มใหม่

                       เปลี่ยนคติเปลี่ยนความคิดและจิตใจ

                       ทางสดใสของวันใหม่จะเข้ามา

                                  จงรักษาความดีให้คงเดิม

                       เป็นดั่งเกลือที่เพิ่มเติมความเค็มไว้

                       เพียงหยุดยั้งความชั่วให้ปราชัย

                       ก้าวสู่ทางอันสดใสอย่างมั่นคง				
ไม่มีข้อความส่งถึงประภัสสุทธ
>