5 กรกฎาคม 2548 18:34 น.

ข้อคิด..

ประภัสสุทธ

ช่วงชีวิตของคนในบางคราว
อาจมีสั้นมียาวไม่เท่ากัน
คราวเมื่อทุกข์กลับสุขหมุนเปลี่ยนวัน
ควรมุ่งมั่นใช้วันที่เปลี่ยนไป

ในบางส่วนของช่วงแห่งชีวิต
คงมีวันได้สิทธิ์ความสุขสม
จงผ่อนคลายปล่อยวางหย่อนอารมณ์
หากเมื่อทุกข์เศร้าตรมจงสู้มัน

หมั่นมองโลกหลายทางต่างแง่ดี
ถึงบางอย่างอาจมีแย่ย่ำบาง
คงไม่แคล้วขาดสิ้นซึ่งหนทาง
เพราะทุกสิ่งมีทางออกที่ดี.				
5 กรกฎาคม 2548 18:26 น.

ผู้จากไป.

ประภัสสุทธ

สายลมสงบร่างลงพลิ้วไหว
ไอแดดหยุดหายใจไร้แผดเผา
สายธารสงบนิ่งสิ้นแสงเงา
หัวใจรัวแผ่วเบาระริกลง

สุดเสียงสั่นสะท้านสะอื้นไห้
แห้งเหือดตรงหัวใจแหลกเป็นผง
หยด หยดน้ำตารินหลั่งไหลลง
ทรุดกายแนบหน้าตรงที่ศพนอน

จากนี้คงเหลือเพียงภาพเก่าเก่า
ครั้งก่อนเคยเคียงเคล้าคลอข้างข้าง
จดจำความรู้สึกสีจางจาง
ครวญหาผ่านรุ่งสางค้างตะวัน.				
5 กรกฎาคม 2548 18:17 น.

แด่..เพื่อน

ประภัสสุทธ

ห้อมล้อมจับมือกันไว้                        ส่งเสียงผ่านใจใช่เห็น
แอบแนบอุ่นมือร้อนเย็น                  สายตาว่างเว้นชิงชัง

ณ.พื้นผองนี้คือเพื่อน                        สะกิดย้ำเตือนเคลื่อนไหว
วันใดโศกเศร้าเหงาใจ                    หวลกลับคืนไปที่เดิม

ห่างหายหน้าหนีนานนาน                  หรือผ่านพบพานพลั้งเห็น
แลกยิ้มสบตาเช่นเป็น                      สัมพันธ์เกี่ยวเน้นเช่นเคย

วันวานเฝ้าคอยเคียงข้าง                   แม้นานจืดจางลืมได้
แต่เพื่อนกลบจิตฝั่งใจ                       ใยเล่าลืมได้ไม่เลย				
ไม่มีข้อความส่งถึงประภัสสุทธ
>