29 พฤศจิกายน 2548 00:07 น.

...คืนนี้...

ผู้หญิงสีม่วง


คืนนี้ .. ช่างนานยาว            ฉันเหน็บหนาวทั้งกายใจ
ปวดร้าวเกินทนไหว            มองหาใครไม่เห็นมี

คืนนี้ .. ช่างอ้างว้าง             ต้องเคว้งคว้างทุกนาที
เปลี่ยวเปล่าเหงาสิ้นดี          ใจดวงนี้มันร้าวราน
 
คืนนี้ .. ช่างเงียบงัน            อยากหลับฝันให้พ้นผ่าน
ความเศร้าจับดวงมาน        แสนเหว่ว้ากว่าเคยเป็น

คืนนี้ .. เหมือนคืนก่อน        ข่มตานอนช่างยากเย็น
เหม่อมองแสงจันทร์เพ็ญ     ยิ่งเหงาเศร้าสะท้านทรวง

คืนนี้ .. อีกนานไหม            นั่งรอให้กาลเลยล่วง
ใจเจ็บแล้วทั้งดวง              คนหวงห่วงอยู่ไหนกัน

คืนนี้ .. คืนต่อไป                ยังร้องไห้ไม่เว้นวัน
หรือเป็นเพราะว่าฉัน          มันขี้เหงาเท่านั้นเอง
       
               ............................................




				
4 พฤศจิกายน 2548 00:15 น.

...อี(นัง)นี่..นายจ๋าาา...

ผู้หญิงสีม่วง


เกิดเป็นนายสบายดีแค่ชี้นิ้ว
ลูกน้องรีบวิ่งฉิวห้ามนิ่วหน้า
จะสั่งการอย่างไรให้บอกมา
เป็นขี้ข้าต้องทำตามห้ามขัดใจ

งานที่สั่งนั่งรอขอวันนี้
ได้ค่ะพี่เดี๋ยวหนูจะดูให้
เสร็จลุล่วงความดีตกที่ใคร
นายใช่ไหมรับความชอบเหมือนกอบโกย

หากเผลอทำผิดพลาดอาจถูกด่า
เตรียมรับคำต่อว่าหน้าระโหย
จะผิดจริงหรือไม่อย่าได้โวย
หัวใจถูกเฆี่ยนโบย .. โอ๊ยยย .. เวรกรรม

บ่อยครั้งนายกดดันชอบกลั่นแกล้ง
คอยทิ่มแทงด้วยวาจาช่างน่าขำ
ความเก่งกาจเกินนายอย่าได้ทำ
อาจชอกช้ำนายไม่หนุนบุญไม่มี

เพราะไม่เก่งสอพลอทำตอแหล
เลยต้องแย่ประเมินต่ำช้ำไหมนี่
ปลายปากกาห้าเปอร์เซ็นต์เห็นความดี
ชวดทุกปีนายไม่รักต้องหักใจ

เร่งมือทำจนวุ่นหัวหมุนแล้ว
ยังไม่แคล้วเรียกแต่กู เอ๊ยยย .. เรียกแต่หนูสั่งอยู่ได้
งานหายากห้ามบ่นทนต่อไป
มีผัวรวยเมื่อไหร่ .. ก็ไม่ทน !!!

......................................





				
1 พฤศจิกายน 2548 01:29 น.

...มิตรภาพที่เลือนหาย...

ผู้หญิงสีม่วง


หวนคำนึงถึงวันเราฉันมิตร
หลายดวงจิตหลอมรวมร่วมเป็นหนึ่ง
มิตรภาพล้ำค่าจนตราตรึง
ต่างผูกพันลึกซึ้งถึงแก่นใจ

เคยห่วงหาอาทรไม่ซ่อนเร้น
สื่อถึงกันเช้าเย็นมองเห็นได้
ผสานความโอบเอื้อเจือห่วงใย
สมัครสมานรักใคร่ไม่เคยจาง

แต่ด้วยเหตุอันใดไม่อาจรู้
เพื่อนเคยอยู่ชิดใกล้ไยเหินห่าง
มีเรื่องให้ต้องแยกแตกสองทาง
จำทิ้งขว้างความผูกพันที่สั่นคลอน

เคยร่วมกินร่วมนอนตะลอนเที่ยว
เคยกลมเกลียวสนิทสนมชมอักษร
ร่วมตอบถ้อยร้อยรสเขียนบทกลอน
วันนี้กลับยอกย้อนถอนสัมพันธ์

คนกลางที่กลืนกล้ำจำเลือกฝ่าย
จะทางซ้ายหรือขวาต้องกล้าหัน
ทิ้งข้างไหนไม่หวนมามองหน้ากัน
ขาดสะบั้นตัดรอนไม่ย้อนคืน

เหลือเพียงเรายืนคว้างอย่างโดดเดี่ยว
อยู่คนเดียวหม่นหมองต้องทนฝืน
แม้ว่าใจเจ็บช้ำยากกล้ำกลืน
กลั้นสะอื้นสะกดไว้ในอกเรา

เมื่อผองเพื่อนไม่เหลือเยื่อใยแล้ว
เปรียบดังแก้วแตกไปไม่เหมือนเก่า
สัมพันธภาพที่แท้เหลือแค่เงา
ซึมซับเอาความเปล่าไร้ให้ชินชา

จะจดจำภาพมิตรไว้ไม่แปรผัน
หวังเพียงวันชีพสิ้นดินกลบหน้า
ด้วยกุศลผลบุญหนุนนำพา
เพื่อนคงมาร่วมใส่ดอกไม้จันทน์

.......................................





				
9 ตุลาคม 2548 00:13 น.

...เคย...

ผู้หญิงสีม่วง



เคยผ่านเรื่องราวอันร้าวไหว
หัวใจถูกย่ำช้ำหนักหนา
ฝังใจกับคำเอ่ยอำลา
น้ำตาเอ่อนองสี่ห้องใจ

เคยถูกคนเห็นเป็นดอกหญ้า
ชายตาผิวเผินแล้วเมินใส่
เก็บกลั้นเกินกว่ากล้าบอกใคร
ระทมข้างในใจร้าวรอน

เคยติดในบ่วงคนลวงหลอก
ช้ำชอกหัวใจยากไถ่ถอน
ทุกคืนมิอาจข่มตานอน
เคราะห์ซ้ำกรรมซ้อนจนอ่อนแอ

เคยถูกกล่าวหาแกล้งว่าร้าย
อับอายจนคร้ามไปตามแก้
ทุกคนเมินหน้าไม่มาแล
ย่ำแย่แพ้ภัยคนใกล้ชิด

เคยผ่านสารพันล้วนปัญหา
นานาขวากหนามคอยตามติด
อุปสรรคกลุ้มรุมสุมชีวิต
มีสิทธิ์มีเสียงเพียงจำนน

เคยคับแค้นใจในวาสนา
เกลียดโชคชะตาพาปี้ป่น
ชีวิตต้องคลุกความทุกข์ทน
หลุดพ้นลำบากยากเต็มกลืน

เคยผ่านร้อนหนาวกี่คราวแล้ว
ไม่แคล้วจ่อมจมความขมขื่น
กกกอดความช้ำทุกค่ำคืน
กี่ตื่นกี่หลับยังจับใจ

เรื่องราวความหลังมันฝังราก
ค้นจากเบื้องลึกรู้สึกได้
ที่ผ่านมาแล้วไม่แล้วไป
ยังคงร้าวไหวใช่แค่ เคย

......................................





				
27 กันยายน 2548 11:39 น.

...เพื่อน...

ผู้หญิงสีม่วง



 เพื่อนที่ดีมีหนึ่งถึงจะน้อย
ดีกว่าร้อยเพื่อนคิดริษยา
เหมือนเกลือดีมีน้อยด้อยราคา
ยังมีค่ากว่าน้ำเค็มเต็มทะเล                                 

คือบทกลอนสอนใจให้หวนคิด
อันมวลมิตรสนิทสนมมีถมเถ
แต่ใจคนมิอาจคาดคะเน
อาจแฝงเล่ห์ลวงหลอกให้ชอกช้ำ

บางคนปากปราศรัยยิ้มในหน้า
หวานวาจาฟังรื่นพาชื่นฉ่ำ
แต่จิตใจไม่เป็นเช่นน้ำคำ
กลับด่างดำเฝ้าผลาญรานใจคน

บางคนจ้องนินทาคอยว่าร้าย
มุ่งทำลายคนดีจนปี้ป่น
สร้างแผนการซับซ้อนซ่อนเล่ห์กล
ทำเลวจนใจหยาบบาปไม่กลัว

บางคนเอาสิ่งของวางกองใส่
ถนัดใช้เงินตรามาฟาดหัว
หวังจะซื้อใจคนจนเคยตัว
หูตามัวลืมใช้น้ำใจจริง

บางคนนั้นร้ายเหลือเชื่อไม่ได้
ทุกสิ่งไซร้ลวงหลอกช่างกลอกกลิ้ง   
ลืมสัจวาจาได้ไม่ประวิง   
พร้อมละทิ้งคำมั่นเคยสัญญา

บางคนหมายแข่งขันแย่งกันเด่น
ไม่อยากเป็นคนพ่ายกลัวขายหน้า
เพราะขาดซึ่งน้ำใจนักกีฬา
จึงเล่นนอกกติกาช่างน่าอาย

บางคนจิตรุ่มร้อนนอนไม่หลับ
หาทางดับอย่างไรก็ไม่หาย
ไฟริษยาเข้ารุมสุมใจกาย	
จนละลายคำว่า เพื่อน เลือนจากใจ

เลือกคบคนหากแลแค่ภายนอก
มิอาจบอกดีชั่วตัวตนได้
จงสัมผัสให้ลึกถึงข้างใน
ธาตุแท้เป็นเช่นไรใช้เวลา

 เพื่อนที่ดีมีหนึ่งถึงจะน้อย
ดีกว่าร้อยเพื่อนคิดริษยา
เหมือนเกลือดีมีน้อยด้อยราคา
ยังมีค่ากว่าน้ำเค็มเต็มทะเล 


.....................................




ปล.  กลอนบทแรก และ บทจบที่ยกมานั้น ..
เป็นบทกลอนที่ได้ยินมาตั้งแต่เด็ก ๆ .. ( ไม่ทราบผู้แต่ง )
ผู้หญิงสีม่วงชอบมากค่ะและท่องจำได้ขึ้นใจ .. 
เพราะสอนใจได้ดีในเรื่อง .. เพื่อน .. :)





				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟผู้หญิงสีม่วง
Lovings  ผู้หญิงสีม่วง เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟผู้หญิงสีม่วง
Lovings  ผู้หญิงสีม่วง เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟผู้หญิงสีม่วง
Lovings  ผู้หญิงสีม่วง เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงผู้หญิงสีม่วง
>