22 กุมภาพันธ์ 2548 01:29 น.

...น้ำตานางรอง...

ผู้หญิงสีม่วง



แสนคับข้องหมองใจกระไรนี่
รักคนที่ตัวเขามีเจ้าของ
รู้ทั้งรู้ยังไพล่คิดใฝ่ปอง
หวังยึดครองมาชิดเป็นสิทธิ์เรา

สุขไม่จริงสิ่งแท้แน่คือช้ำ
ต้องกลืนกล้ำน้ำตาแทนค่าเขลา
ทุ่มเทให้ทั้งตัวเหมือนมัวเมา
รักไยเล่าร้อนรนดั่งมนตร์ดำ

จะร่ำร้องฟ้องใครให้อายเปล่า
เพราะตัวเจ้าหลงผิดคิดทางต่ำ
ลูกเมียเขามีพร้อมก็ยอมทำ
ยังถลำเกลือกกลั้วเอาตัวปน

ศีลข้อสามท่องไปไม่ซึมซาบ
มัวเริงบาปลืมบุญหนุนกุศล
กว่าตรองตรึกสำนึกได้ใจอับจน
ต้องทุกข์ทนหม่นร้าวหนาวทั้งทรวง

ตกที่นั่ง .. นางรอง .. นางร้องไห้
เหตุเพราะไปเกี่ยวข้องกับของหวง
คงไม่นานหรอกหนาเขามาทวง
หากแม้นควงเคียงได้ก็ไม่นาน

........................................




นางรอง .. เป็นชื่อน้ำตกใน จ.นครนายก .. เพี้ยนมาจาก .. นางร้อง ( ไห้ ) ..
มีตำนานเขียนเล่าเรื่องราวเอาไว้ ... เคยอ่านเมื่อนานมาแล้ว .. 
ไม่แปลกถ้าจะจำได้ลางเลือน .. ลืมไปแล้วก็ว่าได้ .. ( ซะงั้น ) .. 555
ใครพอจะรู้มาเล่าให้ฟังบ้างนะคะ ..

เอ .. สงสัยต้องเรียกหาคุณฤกษ์ ฯ เจ้าพ่อเรื่องเล่า .. เล่าเก่งนักละคนนี้น่ะ .. อิอิ				
9 กุมภาพันธ์ 2548 23:45 น.

...ไม่คู่ควร...

ผู้หญิงสีม่วง



เชิญอยู่ข้างบนอย่างคนสูงส่ง ..
อย่ายื่นเท้าเหยียบลง .. บนพื้นที่ฉันยืนอยู่
คนข้างล่างมันค่าน้อย .. อย่าชม้อยตาลงมาดู
ความหมายของคำ .. ไม่ควรคู่ .. ฉันรู้และเข้าใจ

เท้าเธอคงแดง .. อย่ามาตะแคงให้ระคาย
คนอย่างฉันไร้ความหมาย .. จะอับอายหากเข้าใกล้
มีหญิงอื่นที่เทียมเท่า .. ฉันกับเขาต่างกันเกินไป
เธอรู้ดีว่าคนไหน .. มีสิทธิ์ได้ครองใจเธอ

เชิญอยู่ข้างบนอย่างคนสูงค่า ..
มิบังอาจคิดไขว่คว้า .. อย่ายื่นมือส่งมาเสียให้เก้อ
คนข้างบนกับคนข้างล่าง .. ระยะมันห่างเกินได้พบเจอ
ไม่คิดปีนป่ายไปหาเธอ .. เอาหน้าไปเสนอให้อายดิน

.............................................				
4 กุมภาพันธ์ 2548 11:50 น.

...บทร้อยกรองของชีวิต...

ผู้หญิงสีม่วง



อาจมิใช่บทกวีที่แสนหวาน
เพราะเคยผ่านเรื่องราวอันร้าวไหว
ความอ่อนโยนถูกทอนถอนจากใจ
คงเหลือไว้เพียงซากมากรอยตรม

และมิใช่บทกวีที่ซับซ้อน
ทุกวรรคตอนเขียนตามความขื่นขม
แต่ละคำกลั่นมาจากอารมณ์
ที่จ่อมจมในช้ำจนกล้ำกลืน

เป็นแค่เพียงบทกวีที่บอกเล่า
ความครั้งเก่าของคนที่ทนฝืน
สู้ฝันร้ายซึ่งลามข้ามวันคืน
ต้องยิ้มรื่นแม้ใจร้องไห้โฮ

ฉันมิใช่..กวี..ที่ปราดเปรื่อง
ไม่เก่งเรื่องคุมความเหมือนล่ามโซ่
แค่หาคำร้อยเรียงเสียงเอกโท
มิอาจโอ่อวดใครให้เชิดชู

เปรียบดังเช่นร้อยกรองของชีวิต
ถอดดวงจิตเขียนได้ไม่สวยหรู
แต่ทุกบทเตือนใจให้ย้อนดู
ได้เรียนรู้วันหน้าอย่าซ้ำรอย

................................				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟผู้หญิงสีม่วง
Lovings  ผู้หญิงสีม่วง เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟผู้หญิงสีม่วง
Lovings  ผู้หญิงสีม่วง เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟผู้หญิงสีม่วง
Lovings  ผู้หญิงสีม่วง เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงผู้หญิงสีม่วง
>