28 กันยายน 2552 20:42 น.

..นิ้วนาง.ยังรอ..

พิมญดา

pook_09.jpg
มองนิ้วนางร้างแหวนแสนคิดถึง

เพียงวงหนึ่งจากชายที่หมายหมั้น

ปล่อยเรารอพ้อหาทุกคืนวัน

มองพระจันทร์พราวพร่างทางรักไกล


ยังไม่ลืมวาจาว่ารักน้อง

ขอให้ครองสัญญาอย่าหวั่นไหว

จะเก็บเงินเก็บทองดองจอมใจ

ก่อนพี่ไปพูดฝากจากวาจา


เฝ้าถนอมนิ้วนางข้างซ้ายอยู่

โปรดรับรู้ว่าใครห่วงใยหา

แม้วันเคลื่อนเดือนคล้อยคอยเรื่อยมา

รอเวลาพี่หวนชวนแต่งงาน


เสียงใบไผ่ลิ่วลมผสมหนาว

กอดตัวเองทุกคราวหนาวพัดผ่าน

ร้อยอักษรกลอนเหงาอยู่บนลาน

ดอกรักบานยอดดอยคอยมิคลาย


ทอสายใยใล้นิ้วนางวางรักพี่

คงโชดดีสมหวังดั่งใจหมาย

รอสวมแหวนวงงามจากพี่ชาย

ยื่นนิ้วนางข้างซ้าย..ให้โดยดี

.


				
27 กันยายน 2552 19:27 น.

..ขอต้อนรับ..กลับห้องใจ..

พิมญดา

46391.jpg
เห็นเบอร์โชว์หน้าจอรอกดรับ
ใจสดับฟังเสียงเรียกปลายสาย
ค่ำอุ่นอุ่นคุ้นเคยแผ่กระจาย
ยังสบายอยู่ไหมใจคนดี

น้ำตาหล่นหน้าจอรอมานาน
ทั้งสัญญาณคลื่นหายจากใจนี้
โทรไม่ติดเงียบหายไปเป็นปี
เมื่อคนดีทิ้งร้างจางจากจอ

ก้อนสะอื้นติดคอรอส่งเสียง
ส่งสำเนียงทายทักรักสานต่อ
ขอต้อนรับการกลับมาหาคนรอ
คืนหน้าจอเบอร์เดิมเติมชีวา

จากเคยท้อรอคอยน้อยใจอยู่
รับคลื่นสู่หน้าจอพ้อห่วงหา
เจ็บจากใครไหนหนอขอเวลา
จะรักษาหายหม่นทนนิดหนึ่ง

ขอต้อนรับกลับห้องเจ้าของเดิม
มาเพิ่มเติมรักหายคลายคิดถึง
คลื่นความถี่หัวใจใฝ่คำนึง
สัญญาณซึ้งแน่นอน..ต้อนรับใจ

				
26 กันยายน 2552 13:24 น.

..อย่ารักเผื่อเลือก..

พิมญดา

701397zbug7up9ijpy5.gif
ฉันไข่วคว้าหารักมานานเนา
เหมือนทอดเงารักร้างจางห่างหาย
เปรียบชีวิตลิขิตเหมือนนิยาย
ช่วงสุดท้ายแหลกยับกับ..ใจคน

จากหนึ่งฉันคนดีมีอีกสอง
หวังจะครองเคียงคู่ดูสับสน
เขาคนนั้นฉันคนนี้ใยวกวน
หัวใจหม่นหมองหมาง..ทางรักเมิน

เลือกสักทีดีไหมใช่อยากขาด
ฉันไม่อาจทนอยู่ดูห่างเหิน
เหลือเวลาเท่าไหร่ให้ประเมิน
เพราะเธอเอาส่วนเกิน..เดินร่วมทาง

ฉันไม่อยากเป็นรักที่เผื่อเลือก
เหลือแต่เปลือกหุ้มใจใกล้วันห่าง
หากเธอคิดปลดแอกแยกรักจาง
อย่าปล่อยให้คั่งค้าง..ระหว่างเรา

ไม่อยากเป็นรักสามเส้าเราทั้งสาม
พอเสียทีกับคำถามที่ว่างเปล่า
เมื่อมันเกินช่องว่างจางสีเทา
เธอกับเขา เราสองคน อย่าทนเลย..

				
24 กันยายน 2552 12:48 น.

..ป่านนี้เธอ..คงคอย..

พิมญดา

83a4862755194d71bf60ac1102850476.jpg
ป่านฉะนี้คนดีคงคอยหา
ป่านนี้แล้วแก้วตาลาลับหาย
ป่านนี้เธอคงคิดแทบวางวาย
ป่านนี้สายหัวใจใกล้ขาดรอน

ฉันไม่ต่างจากเธอเผลอคอยอยู่
โปรดรับรู้คิดถึงมากยากถ่ายถอน
พรหมลิขิตขีดช่องว่างทางรักจร
ฐานันดรมากั้นกลางระหว่างเรา

ป่านนี้หนอทรมานสักปานไหน
เหลือซากรักเตือนใจให้หงอยเหงา
แหงนมองฟ้าคราใดไร้รอยเงา
หญิงคนเศร้าน้ำตาริน..สิ้นหวังคืน

เมื่อความรักมีกรรมช้ำดวงมาน
จะสาบานรักแท้มิแปรอื่น
ยอมระทมดวงแดแม้กล้ำกลืน
เสียงสะอื้นจะเก็บเหน็บหัวใจ

ป่านนี้คงร่ำไห้ใจแทบขาด
ฉันเหมือนคมมีดบาดเธอรู้ไหม
ฝากสายลมบอกกล่าวเล่าความใน
ยอดดวงใจ..ฉันรักเธอ..เพ้อรอคอย....



				
23 กันยายน 2552 10:22 น.

..เชียงรายรำลึก..

พิมญดา

4yyumap.jpg
เคยคลอเคลียอิงซบกับอกพี่
คืนราตรีจันทร์ฉายคล้ายมนต์เป่า
ริมฝั่งสายนทีลางเลือนเงา
มีสองเราโอบกอดพลอดรำพัน

ตั้งสัจจะอธิฐานผ่านสายชล
ขอช่วยดลรักนี้มิแปรผัน
คืนเดือนหงายสายน้ำงามเงาจันทร์
คำจำนรรจ์ก้องอยู่มิรู้คลาย

แต่!ไฉนใยพี่มาเหินห่าง
ปล่อยความรักลาร้างทางสุดสาย
เสียงสะอื้นอกสาวร้าวมิคลาย
ลืมเชียงรายแล้วหรือพี่ที่หลอกลวง

ณ.ราตรีวันนี้มีแต่ดาว
ส่องสกาวบนราวฟ้าพาใจห่วง
ถึงบางใจต่อใครใจอีกดวง
ที่เลยล่วงลาลับมิกลับคืน

แม่น้ำกกไหลเลยไม่เคยหวน
เหมือนใจคนเรรวนชวนขมขื่น
ใต้ฟ้าครามยามหม่นทนกล้ำกลืน
พี่เป็นอื่น.ลืมสิ้น..ถิ่นเชียงราย




				
ไม่มีข้อความส่งถึงพิมญดา
>