20 พฤษภาคม 2548 17:06 น.

พฤษภาฯ : ประชาธิปไตย.

มือ ไหม้พาย

หยดแรกของหยาดฝน
รินหล่นร่วงจากห้วงฟ้า
คิดถึงเพื่อนเดือนพฤษภา
และน้ำตาของแผ่นดิน.

       เสียงกลองที่ร้องรัว
กลบความกลัวจนสูญสิ้น
ร่วมอยู่และร่วมกิน
เราก็กล้าร่วมกันตาย.

       ปากคนจะสู้ปืน
จะหยัดยืนย้ำจุดหมาย
วิปโยคจะมลาย
เป็นเสียงธรรมก้องกังวาน.

       คลื่นประชาที่ถาโถม
จะจู่โจมพวกยักษ์มาร
ตีแตกให้แหลกลาญ
ผนึกผสานพลังคน.

       พลีเลือดก็จะแลก
และพลีร่างก็จะทน
แม้จะตายก็พร้อมชน
เพื่อประชาชนะชัย.

       เม็ดฝนสีเลือดนอง
แผ่นดินทองก็ร้องไห้
นั่น...ประชาธิปไตย
นั่น...ร่างใครที่ถูกกลืน.

       เธอตายอย่างทนทุกข์
เพื่อจะปลุกให้คนตื่น
ดาวศรัทธา ณ ค่ำคืน
จะพรายพร่างกลางทิวา.

       หยดแรกฤดูฝน
โปรยหล่นร่วงจากห้วงฟ้า
รอยเลือดเดือนพฤษภา
มิเคยจางจากผืนดิน.

       เสียงของผู้จากไป
จะมีใครได้ยลยิน
อธิปไตยแห่งธานินทร์
ยังโรยรินลมหายใจ.

       สาบสูญไปกี่คน
ร่างวีรชนอยู่หนไหน
วันนี้เล่ามีใคร
ตามสานต่ออุดมการณ์.

       สิบสามปีประวัติศาสตร์
เหมือนยังขาดการสืบสาน
ตะกอนแห่งปณิธาน
จงร่ำเรียงเป็นพลัง.

       เพื่อนเอย...ทุกเพื่อนไทย
ประกาศชัยกันอีกครั้ง
เพลงวีรชนจะก้องดัง
บันดลธรรมยั่งยืนยง.

       ตื่นเถิดทุกยอดหญ้า
จากนิทรา-ความลุ่มหลง
เทิดไทยให้ธำรง
ร่วมชักธงประชาธิปไตย.				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟมือ ไหม้พาย
Lovings  มือ ไหม้พาย เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟมือ ไหม้พาย
Lovings  มือ ไหม้พาย เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟมือ ไหม้พาย
Lovings  มือ ไหม้พาย เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงมือ ไหม้พาย
>