5 กันยายน 2554 23:15 น.

++ คืนรัง ++

ลิลิต

โอ้ยอดรัก คนดี ของพี่เอ๋ย
เมื่อก่อนเคย เคียงคู่ ดูสุขสันต์
จากโคนรุ้ง เนินไสล ทั่วไพรพรรณ
มาแปรผัน พลัดพราก จากกันไกล

จากวนา สู่นาคร บินร่อนเร่
ข้ามทะเล สุดหล้า ขอบฟ้าใส
ขอกลับคืน รังรัก เพื่อพักใจ
ถึงผิดไป ขอยอดหญิง อย่าชิงชัง

เคยหวานชื่น คืนวัน ที่ผันผ่าน
มันเนิ่นนาน พล่านถวิล เกือบสิ้นหวัง
แสนเหนื่อยหน่าย หน่วงหนัก จนรักพัง
เปรียบเหมือนดัง ดั้นด้น บนยอดดอย

โอ้ยอดรัก คนดี ฟังพี่เอ่ย
ถึงแม้เคย บินจากฝูง สูงสุดสอย
เพราะวิหค ปีกหัก รักหลุดลอย
เจ้านกน้อย ต้องขมขื่น....ขอคืนรัง..				
15 เมษายน 2553 09:27 น.

++ อยากกลับบ้าน ++

ลิลิต

606tz.jpg

   ตะวันลับขับเคลื่อนเลื่อนลอยต่ำ
เมื่อเย็นย่ำค่ำลงคงเงียบเหงา
ต้องพลัดพรากจากถิ่นแผ่นดินเนาว์
ทิ้งรักเก่าบ้านเกิดกำเนิดกาล

อยู่ในเมืองวุ่นวายหลายชีวิต
พรหมลิขิตขีดฆ่าน่าสงสาร                                                   
เสมือนหมดเชื้อไฟใจร้าวราน
ต้องหนีพล่านหลีกพ้นฉันคนเลว

มองท้องฟ้าไร้ดาวเศร้าหมองหม่น
คล้ายกับคนถูกทิ้งดำดิ่งเหว
อกร้อนรุ่มร้าวใจดั่งไฟเปลว
เพราะแหลกเหลวผิดหลง...ถูกลงทัณฑ์

ครอบครัวต้องแตกแยกสาแหรกขาด
เหมือนไร้ญาติขาดมิตรช่วยคิดฝัน
คนประณามหยามเหยียดรังเกียจกัน                           
คิดถึงมันขึ้นมาน้ำตาคลอ

เฝ้าปลอบใจตัวเองวังเวงนัก
มีคนรักและเข้าใจ บ้างไหมหนอ
หรือมีแต่แค่หวังมานั่งรอ
แบมือขอทรัพย์สิน แล้วบินไกล 

พอดูใบดูราก ยังอยากชนะ
ไม่คิดจะยอมแพ้เลิกแถไถ
ตั้งสี่หมื่นกว่าล้าน มันบานตะไท
คิดเมื่อไหร่ ใจยังฮึด ตะพึดตะพือ

จึงขอดิ้นปลิ้นเปลือกเฮือกสุดท้าย
เห็นคนตายกลับดีใจ ทำไมหรือ                       
วานสามเกลอพูดเพ้อพร่ำให้ร่ำลือ                     
ช่วยแย่งยื้อ จนย่อยยับ..... อยากกลับบ้าน

................................................				
26 กรกฎาคม 2552 21:26 น.

แค่เป็น...ไข้หวัดใหญ่ 2009

ลิลิต

1j212.jpg

เพิ่งฟื้น จากไข้ ไม่หายขาด
โรคระบาด กันหนัก เชื้อหมักหมม
หมอให้มา พักผ่อน นั่งนอนซม
ร้าวระบม ร่ำร้อง เกินป้องกัน

ไข้หวัดใหญ่ สายพันธุ์ใหม่ สองพันเก้า
ผู้คนเศร้า เฝ้าวิโยค ต้องโศกศัลย์
เจ็บป่วย ล้มตาย เป็นรายวัน
มีคำขวัญ ท่องไว้ ให้ทำตาม       

กินร้อน ช้อนกลาง ล้างมือบ่อย
เร่งกันหน่อย ช่วยตัวเอง นึกเกรงขาม
ถ้าเจ็บคอ มีไข้ หรือไอจาม
ก็ต้องหาม ส่งทันที อย่ารีรอ

สวมหน้ากาก อนามัย ให้เคร่งครัด     
ถ้าเป็นหวัด รีบรักษา ไปหาหมอ   
ไข้สูง สองวัน นั้นเกินพอ
ต้องไปขอ คัดกรอง มิต้องกลัว

ไข้หวัดใหม่ สายพันธุ์เก่า กลับเร้ารุ่ม
เชื้อมารุม  ร้าวรวด ทำปวดหัว
อาการไอ ใจสั่น ครั่นเนื้อตัว
 ลุกลามทั่ว มัวหมอง ไตร่ตรองดู

หนักยิ่งกว่า สายพันธุ์ใหม่ สองพันเก้า
เพราะใจเศร้า  สั่นระรัว ถึงหัวหู
อาการ จาม ปวดใจ ไอ เลิฟ ยู
ทามิฟลู ยาป้องกัน ไม่บรรเทา

หน้ากาก อนามัย ก็ใส่แล้ว
ยังไม่แคล้ว ติดเชื้อ ต้องเชื่อเขา
 แค่สบตา จับจ้อง เพียงสองเรา
เชื้อยังเข้า คุกคาม ตามติดมา                 

คงรักษา ไม่หาย  ใจช้ำชอก
เพราะเธอบอก จบกัน เลิกฝันหา                    
อาการจึง  ทรุดหนัก  รักโรยรา                                 
มันหนักหนา สาหัส......ไข้หวัดใจ

66cz1.jpg				
12 กรกฎาคม 2552 14:32 น.

คู่แท้...

ลิลิต

8su84.jpg


เขาและเธอ เจอกัน เมื่อวันก่อน
กลางกรุงเทพ มหานคร ตอนครึ้มฝน
ดึงเธอแนบ แอบร่าง อย่างกังวล
เพื่อหลีกพ้น คนพลุกพล่าน ผ่านไปมา

เป็นบุพเพ สันนิวาส มิคาดคิด
จึงสนิท สนมกัน สุขหรรษา
ผิวเธอขาว สาวใส สองนัยน์ตา
หวานซู่ซ่า สวยซึ้ง ติดตรึงทรวง

รักซึมซาบ ปลาบปลื้ม รสดื่มด่ำ 
ทุกเช้าค่ำ จูงแขน สุดแหนหวง
ต่างคำมั่น สัญญา ว่าไม่ลวง
คอยเป็นห่วง หวงเจ้า เฝ้าเกาะกุม

ทำงานร่วม มือกัน เป็นมั่นเหมาะ
เสียงเธอเพราะ มากมาย เก่งหลายขุม
อนุสาวรีย์ชัย สมรภูมิ
คนเป็นกลุ่ม เดินผ่าน งานล้นมือ

ถึงเป็นแค่ นักดนตรี เพื่อชีวิต
ไม่มีสิทธิ์ จะคิดฝัน เช่นนั้นหรือ
จะเป็นช้าง เท้าหน้า คอยหารือ
เก็บเงินซื้อ ห้องหอ ใช่รอนาน

หวังเก็บเงิน เก็บทอง ซื้อของหมั้น
จะมีขัน ของตัวเอง ร้องเพลงหวาน
จะมีขา เทียมใหม่ เพื่อใช้งาน     
ร่วมสืบสาน ตำนานรัก คอยถักทอ

มีสลึง พึงบรรจบ ให้ครบบาท
ถ้ามันขาด สิ่งของ เราต้องขอ
เขาขาดขา เธอตาบอด ร่วมกอดคอ
มาเข้าหอ ร่วมห้อง เถอะน้องรัก... 


tog30.jpg				
4 กรกฎาคม 2552 17:21 น.

+ + ..พี่เตือนเจ้าแล้ว..ใยไม่ยอมฟังกันบ้าง..+ +

ลิลิต

3b701.jpg


หากจะหยุด เยื่อใย ใช่เรื่องยาก
พี่ไม่อยาก ยัดเยียด หรือเหยียดหยาม
พอเธอยิ้ม ยวนยั่ว ทุกชั่วยาม
เจ้าก็ย่าม ยื้อยุด ไร้จุดยืน

บอกให้เข้า ไปแข่ง เพื่อแข็งข้อ
เจ้าก็ขอ ค้านคัด ทำขัดขืน
พี่นั้นเคย เตือนคำ ทุกค่ำคืน
เจ้าขมขื่น ขึงขัง มิฟังคำ

เจ้าอิงแนบ แอบหนุน อบอุ่นนัก
ด้วยแน่นหนัก รักเนื้อนิ่ม จนอิ่มหนำ
เหตุไฉน ใยหนี พี่แนะนำ
เขากระหน่ำ หน่ายแหนง แย่งน้องนาง

รักสามเส้า เฝ้าซุก จึงทุกข์ซ้อน
เจ้าหลบซ่อน มรสุม รุมสะสาง
พี่สอนสั่ง ก็ฟังซะ กระเทือนซาง
รักที่สร้าง จึงสิ้นสุด และทรุดโทรม

เจ้าโหยหวน ครวญหา พาหดหู่
ถ้าฟังหู ไว้หู ดูหักโหม
จึงร้องไห้ โฮโฮ ต้องโกโฮม
หยิบผ้าห่ม ขึ้นห้อง ร่ำร้องฮือ

พอความรัก โรยรา ก็หาเรื่อง
เคยรุ่งเรือง กลับร้อนรน ทนได้หรือ
ทำดื้อรั้น เริงร่า ไม่หารือ
จนถูกรื้อ ทิ้งร้าง ช่างร้าวรอน

เมื่อเถ้าถ่าน ก้นกระทะ มันปะทุ
ไหม้วัตถุ  ลามทั่ว กลัวลืมถอน
ถ่านเก่าที่ ถามถึง จึงอาทร
ถ่านใหม่ท่อน ถูกกระทั้น ตัวสั่นเทา                

เจ้าแพ้เล่ห์ ลับล่วง ถูกลวงหลอก
ปูคราบลอก ปอกลื่น พาขึ้นเหลา
น้ำตาหลั่ง ล้นไหล ไม่ทุเลา
พี่เตือนแล้ว เตือนเล่า. “ ใจ ” เจ้าลืม...

cveu2.gif				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟลิลิต
Lovings  ลิลิต เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟลิลิต
Lovings  ลิลิต เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟลิลิต
Lovings  ลิลิต เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงลิลิต
>