เดียวดาย

ผู้หญิงช่างฝัน



นั่งมองแสงแรงระยับทับขอบน้ำ
ทะเลงามยามหัวใจหม่นไหม้ขม
ความอ้างว้างเหว่ว้ามาตอกตรม
เย็นสายลมพัดพราวหนาวหัวใจ

ที่รู้สึกเงียบเหงายิ่งเหงาเงียบ
กายเย็นเฉียบทรมา-กว่าครั้งไหน
ยินเสียงคลื่นครวญคร่ำอย่างร่ำไร
ยิ่งตอกย้ำหัวใจให้จ่อมจม

ทรายระยิบเรียงรายที่ชายหาด
ตะวันสาดแสงสวยมาผสม
คนเดียวดายร้างไร้ใครชิดชม
ยังโศกตรมเยียบเย็นเหมือนเช่นเดิม

				
1739   10   0     love  
>