30 กันยายน 2549 10:42 น.

ลืมกันหรือไร

สุชาดา โมรา

งานเขียนเป็นงานสร้างสรรค์  คุณไม่มีอำนาจคัดลอก  ตัดสินใจแทน  หรือบงการชีวิตใคร				
30 กันยายน 2549 10:36 น.

ยิ่งกว่า...คำพิพากษา

สุชาดา โมรา

งานเขียนเป็นงานสร้างสรรค์  คุณไม่มีอำนาจคัดลอก  ตัดสินใจแทน  หรือบงการชีวิตใคร				
19 กันยายน 2549 12:40 น.

ดุจประทีป

สุชาดา โมรา

งานเขียนเป็นงานสร้างสรรค์  คุณไม่มีอำนาจคัดลอก  ตัดสินใจแทน  หรือบงการชีวิตใคร				
17 กันยายน 2549 15:32 น.

อกหัก...เรื่องเล็กน่า...ศิลาณีจะปลอบใจเอง

สุชาดา โมรา

ความรักเราเปรียบโรงเรียนที่เรียนรู้
รักเราอยู่กลางใจในหนังสือ
เอื้อมืออ่าน...ไม่ละมือ
แหม...อื้อหือโจนโลดแล่นบนความจริง
การอำลาอาวรณ์ในวันนี้
เป็นเหตุที่เธอ...ต้องจากฉัน
ฉันห่วงหาท้อแท้ใจยามจากกัน
ฉันใคร่ฝันขอให้เธออย่าจากไป...


มีคนที่เป็นมากกว่าและเจ็บมากกว่าเธออีกนะ  ฉันจะเล่าให้ฟังว่าทำไมกลุ่มของแฟนเก่าของเพื่อนฉันถึงมาระรานฉัน  เพราะฉันปกป้องเพื่อนคนหนึ่งชื่อ  ดา  จนเอาแม่เป็นนิยายเรื่อง  ยิ่งกว่า...คำพิพากษา
ที่ต้องแต่เรื่องนี้เพราะเพื่อนคนนี้ต้องการที่จะบอกเล่าประสบการณ์ของตนเอง  บอดเล่าเรื่องราวของภัยผู้ชาย  และภัยของผู้หญิงด้วย
เรื่องมีอยู่ว่าดาเขารักกับนายสิบคนหนึ่ง  ตอนนั้นเขาเป็นนักเรียนนายสิบ  ซึ่งดาเพิ่งอกหักจากคนรักเก่าเพราะเขาเป็นเกย์  สุดท้ายก็มาคบกับผู้ชายคนนี้  ส่งให้เขาเรียน  ซื้อนั่นซื้อนี่ให้  หมดเป็นแสนเลยนะ  ไหนจะถอดของที่ตัวให้อีก  บ้าใช่ไหมล่ะ  ในยามที่รักเข้าตามันก็บอดด้วยกันทั้งนั้นแหละ  ฉันเข้าใจดีจึงเป็นศิลาณีให้ตลอด  ต่อมาใครเตือนก็ไม่เชื่อ  ดาก็เลยแยกตัวจากกลุ่มเพื่อน ๆ และไม่ค่อยมาเรียน  เก็บตัวไม่พูดไม่จา  พอได้ยินเสียงโทรศัพท์ก็จะดีใจแล้วก็โทรกลับทุกครั้งโดยที่ผู้ชายคนนี้ไม่เคยเสียงเงินแม้แต่นิดเดียว  มีแต่ได้กับได้  เมื่อผูกพันธ์กันมาก ๆ วันนึงก็เลยพลาดพลั้งไป  เมื่อพลาดไปแล้วเธอก็ทุ่มเทและให้ทั้งกายและใจ
จู่ ๆ วันนึงเสียงเพลงของลิเดียร์ก็ดังขึ้น  ดาก็เลยนั่งคิดพินิจพิเคราะห์ดูว่าทุกทีที่เขากลับอุดร  ผู้ชายคนนี้ไม่เคยโทรกลับ  ปิดเครื่องหนีบ้าง  หากเปิดเครื่องก็ตัดสายทิ้งบ้างอ้างนู่นอ้างนี่สารพัด  ในที่สุดก็โทรหาเพื่อนอย่างฉัน  ปรึกษาทั้งน้ำตาตีโพยตีพาย  แต่สิ่งที่ตีโพยตีพายนั้นกลับจริงทุกเรื่อง  มาจับได้ว่าเขามีเมียแล้วชื่อโม  จากนั้นเธอก็เริ่มคิดแล้วว่าจะเลิกหรือเปล่า  แต่บังเอิญที่ดาเขาท้องและแท้งโดยไม่รู้ตัว  ฉันเป็นคนพาดาไปหาหมอในวันที่เธอมาเล่าให้ฟังหลังจากแท้งไปได้ 2 วัน  หมอบอกว่าเธอแท้งแล้ว  เธอเสียใจมาก  เมื่อมีผู้หญิงโทรมาระรานเธอครั้งแรก  เธอก็พูดตรง ๆ กับผู้ชายคนนี้  แล้วก็ได้ความกระจ่างว่าเขาไม่ได้มีโมคนเดียว  เขามีอีกหลายคน  แล้วรู้ไหมเธอขอให้เขาเลิกแต่เขาไม่เลิก  เขาบอกว่ารักเท่า ๆ กัน  ไอ้เฮงซวย...  ฉันก็เลยบอกว่าชีวิตของดายังดีกว่านายสิบกระจอก ๆ เสียอีก  พ่อแม่ก็มีหน้ามีตา  ตระกูลก็ใหญ่โต  แล้วทำไมต้องมาจมปลักกับเดนมนุษย์คนนึงด้วย  ในที่สุดดาก็ขอเลิกกับเขา  แต่เขาก็อ้อนวอนขอร้องเธอ  ในที่สุดก็กลับไปเป็นเหมือนเดิม  แต่หลังจากคบกันต่ออีก 1 สัปดาห์เขาก็ทิ้งดาไป  ให้ตายสิ...ไอ้นี่มันวอนตายซะแล้ว  พอฉันบอกว่าเอาผิดมันได้  ดาก็ดันบ้าโทรไปบอกมันอีก  แล้วเป็นไงรู้ไหม  มันขอร้องว่าอย่ามาเอาเรื่องมันเลย  เพราะมันกลัวหมดอนาคต  ดาก็เชื่อจนกระทั่งวันนึงสั่งให้ฉันตามหาเพื่อนหลังจากผ่านมา 1 ปีเต็ม ๆ เพื่อนคนนี้คือโมเมียของมันนั่นแหละ  ทำให้เรื่องราวใหญ่โต  นังนุ่น  กิ่ง  อิ๋ว  และเพื่อน ๆ ของมันก็โทรมาระราน  ผลสุดท้ายฉันเองที่แลกซิมใช้และจวกพวกมันแบบผู้ดี ๆ แต่ก็ไม่ได้สะทกสะท้านสักนิด  ณ  วันนี้พวกนั้นยังระรานดาอยู่เลย  น่าสงสารและน้ำเน่ามาก ๆ แต่จะทำไงได้ล่ะ...แถมไอ้เดนมนุษย์นั่นยังจะโทรมาด่าอีกนะ  บอกว่าไม่รู้จัก  ไม่เคยมีอะไรด้วย  บอกว่าไปท้องกับใครไม่รู้แล้วจะมาจับตัวเอง  ถุยไอ้ทุเรศ  มันบ้า  เลว  ไม่รู้จะด่าอะไรดีเลย  สารเลวที่สุดเลย  แถมเมีย ๆ ของมันยังจะระรานอีกนะ  เรื่องยิ่งกว่า...คำพิพากษา  จึงเป็นเรื่องจริงที่เขียนทุกวันมีเรื่องที่นังนั่นด่าทุกวัน  บังเอิญเสียงฉันเหมือนดา  มันเลยคิดว่าฉันเป็นดา  แล้วไงล่ะ  พอมันรู้ว่าไม่ใช่มันก็โทรเข้าเบอร์บ้านแล้วก็ไปด่าให้ย่าของดาฟัง  เขายิ่งเป็นโรคหัวใจอยู่ด้วย  แต่ดีนะที่เขาใช้สติและพิจารณาว่าหลานเขาไม่ได้เป็นเช่นนั้น  เขาจึงตัดสินใจจวกพวกมันเช่นกัน
แต่มันก็ไปตั้งหลักและโพสต์ด่าฉันแทนดาทุกเว็ปว่าฉันเสียซิงแล้ว  ขายตัวบ้าง  ไปทำแท้งบ้าง  อย่างนั้นอย่างนี้  วิจารณ์งานเขียนเสีย ๆ หาย ๆ ด่าระรานอย่างคนไร้การศึกษา  น่าไม่อายเลย  เนี่ยคบคนเลวแบบนี้ก็ต้องเป็นแบบนี้  มันก็สมกันดี  ให้มันเวียนกันอยู่ 5 สาว 1 ชายน่ะดีแล้ว  สงสัยโลกนี้จะหาผู้ชายไม่ได้ก็เลยทำตัวแบบนี้แหละ  มั่วกันไปสักวันคงเอดส์รับประทานเป็นแน่
 
เห็นไหมว่ามีคนหนักกว่าเธอเสียอีก  ตัดอกตัดใจซะ  คนเราล้มแล้วต้องลุกขึ้นสู้  หวังว่าคงเข้าใจนะ...  อย่าล้มแล้วให้คนมาเหยีบยย่ำเหมือนดา  จงสู้  ซึ่งตอนนี้ดาก็ลุกขึ้นสู้แล้วละ
เรามาเป็นกำลังใจให้นะ  ขอให้ผ่านพ้นวิบากกรรมนี้ไปให้ได้  นึกถึงพ่อแม่  นึกถึงคนที่เลี้ยงดูเรา  นึกถึงอนาคตของเรา  นึกถึงคนที่รักเราอีกหลาย ๆ คน  อย่าคิดสั้น  อย่าจมอยู่กับปัญหา  อย่าคิดว่าชีวิตเราไร้ค่า  คนทุกคนมีค่าทั้งนั้นเพียงแต่เรายิ้มแล้วสู้  ลุกให้ได้  ถึงแม้ต้องยิ้มด้วยน้ำตาก็เถอะนะ...สู้เขานะ  อย่าท้อแท้  ชนะอย่างผู้แพ้ดีกว่าแพ้อย่างผู้ชนะแล้วแสดงความเลวออกมาเหมือนกลุ่มนังดั้งแมบอุดรนั่น
อย่าวิ่งไล่ตามเขา  จงหันกลับมามองดูตัวเองและคนในบ้าน  จงมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเราเอง  อย่าแคร์ความรู้สึกของคนพันนั้น  จงชนะใจของตัวเองให้ได้  อย่ายอมแพ้นะ  อย่างน้อย ๆ เราก็เป็นศิลาณีให้ได้...
สู้เขา  สู้ ๆ สู้ตายค่ะ...!!!!! 



อย่าท้อต่อปัญหานะ...
มาเป็นกำลังใจให้แล้วละ  อย่าร้องนะผู้ที่อกหัก
ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ
ปัญหามีไว้แก้ไม่ใช่เอาไว้วิ่งหนีนะ


สวรรค์ไม่ได้ตาบอดเสมอไปหรอก  ถือว่าเป็นเวรกรรมที่เจอคนไม่ดี  ถือว่าเขาไม่ใช่เนื้อคู่ของเรา...นะคะ				
16 กันยายน 2549 12:32 น.

มหัศจรรย์วันวิวาห์

สุชาดา โมรา

งานเขียนเป็นงานสร้างสรรค์  คุณไม่มีอำนาจคัดลอก  ตัดสินใจแทน  หรือบงการชีวิตใคร

ดิฉันไม่เคยไปยุ่งกับคนของคุณ  และไม่เคยข้องแวะกับคุณ  ฉะนั้นจงอย่ามาถือวิสาสะจ้องมารังควาญดิฉัน  หากคุณไม่คิดจะแก้ไขปรับปรุงตนเองก็จงอย่ามาระรานกันเสียดีกว่า  และถ้าจะเป็นการดียิ่งคนที่เอ่ยปากว่าสูงส่งกว่าผู้อื่น  พูดจาเหยียบย่ำผู้อื่นอย่างคุณน่าจะรู้จักใช้คำว่า  "ขอโทษ" กับดิฉัน  แล้วดิฉันจึงจะยอมจบเรื่องดี ๆ ดีกว่าไหม? คุณผู้ดีแปดสาแหรก  ผู้ดีจริง ๆ เขาจะไม่วิ่งกัดคนอื่นเหมือนสิ่งมีชีวิตบางประเภทที่ใช้เฝ้าบ้าน  ผู้ดีจริง ๆ นอกจากได้รับการศึกษาดี  การอบรมสั่งสอนมาดีแล้วยังต้องประพฤติตนดี  วางตัวดี  ถูกกาละเทศะ  ผู้ดีจึงต้องมิใช่ผู้ดีแต่กำเนิด  หากแต่เป็นผู้ที่กระทำชอบด้วยดี  และมุ่งกระทำดี  มิมุ่งให้ร้ายผู้อื่นหรือทับถมผู้อื่น ๆ ทั้ง ๆ ที่มิทราบมูลเหตุมาแต่อย่างใด  ผู้ที่ยึดถือยึดมั่นในตัวตนที่ไม่ใช่ของตนเองนั้นคือพวกที่กิเลสตัณหาเข้าครอบงำจิตใจ  ผู้ชายเขามิใคร่ใยดีตัวแต่กลับมาอันธพาลวางก้างใส่ผู้อื่น  ทั้ง ๆ ที่เขามิรู้เรื่องด้วย  ทั้ง ๆ ที่เขาลูกโตจน 3 ขวบแล้ว  ยังมาหาเรื่องเขาอีก  น่าอนาจใจ  รู้จักคำว่าขอโทษบ้างไหม  หรือเกิดมาไม่มีใครอบรมจริยธรรมในข้อนี้  คนประเภทนี้ถือได้ว่ามิใช่สัตว์ประเสริฐ  เพราะเป็นจำพวกสัก ๆ แต่ว่าคน  คนไม่ทั่วสักที  เหมือนการกวนขนมไม่เข้ากันฉันท์ใด  ก็เอนกฉันท์นั้น  ปุตุชนที่ดีพึงกระทำในเรื่องบัดสีนี่หรือ?  แน่ใจนะว่าเป็นผู้ที่สูงส่งกว่าผู้อื่น  มีฐานะและเกียรติยศเหนือผู้อื่น
ความเป็นแม่มิได้มาวัดที่ตรงนั้นหรอก  ชีวิตของคนต้องมีการทำผิดพลาดบ้างสักครั้ง  หากไม่มีผิดพลาดเลยย่อมไม่ใช่ชีวิต  แม่ของคุณก็ต้องมีเรื่องที่ทำผิดพลาดได้  คุณเองก็เช่นกัน  ลองถามใจดูว่าการจองล้างจองผลาญผู้อื่นมันดีแล้วหรือ?  การที่จ้องมาระรานผู้อื่นเป็นสิ่งประเสริฐที่บรรพบุรุษของคุณสอนมาดิฉันก็ขออนุโมทนาด้วยในความทราม  ต่ำอย่างหาที่เปรียบมิได้  แต่ถ้ากลับตัวกลับใจก็ทัน  ไม่มีอะไรสายเกินไป  พระเจ้ายังให้อภัย  แต่ถ้าไม่กลับตัว  สักวันหากคุณเป็นแม่คนก็ขอให้ชีวิตคุณทุกข์ทรมานด้วยน้ำมือลูกสาวคุณ  หรือลูกชายคุณ  หากมีสามีก็ขอให้เขาเป็นคนที่ต่ำช้า  ดีมั๊ย  เวรกรรมมันมีจริงและมันเร็วติดจรวดซะด้วยสิ  ตัวคุณเองคงคิดว่าดิฉันอยู่กับคนที่คุณคิดว่าใช่  แสดงว่าตอนนี้คุณกำลังตกนรกในใจตนเองอยู่  เลิกคิดซะเถิด  สวรรค์อยู่ในอก  นรกอยู่ในใจ  คุณเองกำหนดมันขึ้นมาทั้งนั้น  หาใช่คนอื่นใดไม่  คุณเองที่จมกับความเจ็บช้ำ  จมกับคนที่เขาไม่ใคร่ใยดีในตัวเอง  กิเลสตัณหาเข้าครอบงำจิตใจทำให้กำหนดตัวตนของตัวเองไม่ได้ว่าอะไรถูก  อะไรควร  ฉันเป็นแม่คนก็จริง  ลูกของฉันไม่เคยน่าสงสารสักนิด  เขามีพร้อมทุกอย่างมิใช่อย่างที่คุณคิด  คุณไม่รู้จักฉันเลยสักนิด  แต่มาประเมินค่าคนอื่นทั้ง ๆ ที่ไม่รู้จักตัวตนของเขาเลย  หากคุณเปลี่ยนเป็นคนใหม่ที่ดีขึ้นคงมีคนอยากจะคบหาคุณมิใช่น้อย  และฉันไม่อยากต่อเถียงกับคนที่อ้างว่ามีการศึกษาแต่มีจิตใจต่ำช้าอย่างคุณ				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟสุชาดา โมรา
Lovings  สุชาดา โมรา เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟสุชาดา โมรา
Lovings  สุชาดา โมรา เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟสุชาดา โมรา
Lovings  สุชาดา โมรา เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงสุชาดา โมรา
>