2 สิงหาคม 2556 16:00 น.

แทนคำ รำลึก สำนึกน้อม

หอมดอกลำดวน


แทนหทัยเทวษพิเศษพิศาล อดีตอะดักประจักษ์ประจาน ประจำจินต์ เคยประพฤติมิชอบระบอบรบิล มิคิดสดับจะรับจะยิน เพราะหมิ่นคำ บ้างก็คึกคะนองผยองกระทำ วิพากษ์วิจารณ์ประมาณจะชำ-  ระคำสอน หลงฤดีมิวายขจายขจร ฉะนี้ก็ยังภวังค์สะท้อน เสมอมา ลืมพระคุณประคองสนองอุรา ประสาทประสิทธิวิทยา ณ ครานั้น จึ่งผจงลิขิตอิทิสฉันท์ ระบายกระแสสภาวะอัน ละอายใจ เถิดนะผู้ประดิษฐ์ชิวิตวิไล ผจงจริตพินิจฉัย อภัยเทอญ
2 สิงหาคม 2556 15:37 น.

เสน่หา ตรึงตราทุกคำนึง

หอมดอกลำดวน


อันความรักเปี่ยมในหัวใจข้า
รักบรรดาบทประพันธ์วรรณศิลป์
รักขงเบ้งปรีชารู้ฟ้าดิน
รักนรินทร์ร่ายคำโคลงคร่ำครวญ

รักสุนทรท่านภู่อยู่ไม่ขาด
รักศรีปราชญ์ร้องร่ำเพลงกำสรวล
รักเสียงเร่เห่เรือชมกระบวน
รักรัญจวนเสียงปี่พี่อภัย

รักยอดหญิงสุพรรณกัลยา
รักบุษบาเนื้อทองงามผ่องใส
รักอิเหนาเจ้าชู้อยู่ร่ำไป
รักน้ำใจทานปันเวสสันดร

รักพรหมินทร์อินทราเทวราช
รักเก่งกาจหนุมานชาญสมร
รักทั้งสินสมุทรสุดสาคร
รักสะท้อนสัจจานางกากี

รักระบำโนห์ราช่างน่าพิศ
รักกามนิตเกี้ยวพาวาสิฎฐี
รักพระลักษณ์พระลอเลิศอินทรีย์
รักกินรีลงสรงคงคาลัย

รักฤทธิ์เดชขุนแผนแสนสะท้าน
รักกษัตริย์ใจหาญทุกกาลสมัย
รักทั้งหมดที่กล่าวสักเท่าใด 
ก็ยังไม่แน่นหนักเท่ารักเธอ....				
25 กุมภาพันธ์ 2556 17:47 น.

จันทร์กระจายแสง

หอมดอกลำดวน

7292-attachment.jpg

และแล้วจันทร์ทรงกลดก็ปลดแสง
กระจ่างแจ้งแจ่มฟ้าเวหาหาว
ฉายรังสีโชนช่วงโอบดวงดาว
ส่งแพรวพราวเผยเสน่ห์คราเหมันต์

ปรากฏความชุ่มชื้นเต็มผืนหล้า
ช่วงกาลมาโอบอ้อมถนอมขวัญ
จันทร์บรรจงแต่งงามตามไพรวัน 
นำไออันอบอุ่นเข้าอุ้มชู

จักจั่นแจ้วเริ่มร่ำสำเนียงหวาน
ก้องกังวานดังไปไกลสุดกู่
 ปลุกชีวิตพงไพรให้พรั่งพรู
แลรับรู้คุณค่าของราตรี

มาลีปล่อยเกสรอ้อนประทีป
 ต่างคลี่กลีบแข่งกันประชันสี
ร่ายระบำเบิกบานดาลฤดี
ทักทายที่แสงทองเยือนส่องทาง


สัมผัสความชุ่มชื่นค่ำคืนนั้น
จวบจนจันทร์จากลาเมื่อฟ้าสาง
ใช่พลังแห่งรักจักเบาบาง
ยังคงค่าสืบสร้างเส้นทางจร

เสน่หาเจ้าเอยมาเลยล่วง
ถึงสิ้นช่วงจรัสประภัสสร
หวังสักวันได้เห็นเพ็ญนำพร
นั้นโคจรมาหยุดตรงจุดเดิม 

				
25 กุมภาพันธ์ 2556 17:27 น.

สัพพัญญู ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน

หอมดอกลำดวน

index.php?PHPSESSID=8f2faa4ab2ec94f8ef39

ข้าแต่จอมศิรภพพระศากยะมุนี
คุณพุทธคุณมี
พิศาล

โปรดเวไนยนิกรละผัสสะอุปทาน
ควรตรองคระลองวาร
ลุเวียน

รับรู้ชาติมิสุดประเสริฐตละเกษียณ
บ่วงวัฏฎะบ่มเบียฬ
บ่วาย

ทรงบรรทานวาทะกรรมพระธรรมอภิปราย
โลมโลกละโศกสาย
สนาน

จึ่งข้าบาทมนะน้อมประนมกรประการ
นบศาสดาจารย์
มุนินทร์

หวังมวลมานุชทั่วละกลั้วทุมลทิน
โดยสุจริตจินต์ 
ประจำ

ดำเนินมรรคะวิถีวิโมกข์วิจิตรสัม-
ผัสใจไสวธรรม
เถอะเทอญ ฯ

				
26 สิงหาคม 2555 17:52 น.

ไว้อาลัยแด่การจากไปของยอดกวี "อังคาร กัลยาณพงศ์"

หอมดอกลำดวน

7854958882_878b7365f2.jpg


 ร้อยอาลัยรำลึกคุณสุนทร
 อันขจรขจายวิสุทธิวิเศษไพศาล
 ลำนำกวีค่าแท้มากล้นพ้นประมาณ
 คือ "ท่านอังคาร กัลยาณพงศ์" มิ่งมงคล

 รังสรรค์ศิลปศาสตร์ไสวประดิษฐ์
 นิรมิตคุณค่าเป็นประจักษ์ทุกแห่งหน
 จิตรกรรมงามตาสู่สากล
 มากล้นงานวรรณศิลป์สืบยั่งยืน

 "ปณิธานกวี" วิจิตรบรรเจิด
 ประเสริฐมิ่งขวัญหล้าทุกภพผืน
 แจ่มแจ้งเป็นปณิธานชัดทุกหยัดยืน
 หวังชนตื่นตาเกื้อเอื้อสรรพชีวัน

 ท่านเป็นมิ่งเป็นขวัญหล้าฟ้ามหาสมุทร
 ประดุจมาประดับภพให้สว่างสร้างสรรค์
 ขอท่านลุสู่โลกวิมุกติวิโมกข์นิรันดร์
  ตามปรารถนาอันตั้งมั่นใจ

 ข้าน้อยผู้ขอตามรอยสุนทรท่าน
 สืบสานวรรณกรรมให้สว่างไสว
 สนองตอบแทนรักสุดฤทัย
รำลึกในเอกกวีศรีแผ่นดิน




				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟหอมดอกลำดวน
Lovings  หอมดอกลำดวน เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟหอมดอกลำดวน
Lovings  หอมดอกลำดวน เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟหอมดอกลำดวน
Lovings  หอมดอกลำดวน เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงหอมดอกลำดวน