26 กรกฎาคม 2554 11:08 น.

เพียงแค่ระยะทางที่ห่างกัน

อรรธนิศา

มีเพียงฟ้าที่ขวางคอยกางกั้น
ให้เรานั้นอยู่ไกลเกินไปถึง
แต่ไม่อาจกั้นให้ใจคำนึง
ส่งใจซึ้งถึงเธอเสมอมา

แม้เธออยู่แห่งหนตำบลใด
ยังส่งใจหวังดีมีไปหา
แม้ไม่อาจมองได้ด้วยสายตา
เชื่อเถิดว่าจริงใจให้ต่อกัน

เราห่างกันแค่เพียงระยะทาง
เธอไม่ห่างร้างไกลจากใจฉัน
ยังสัมผัสถึงจิตคิดผูกพัน
ห่วงใยกันมั่นเธอเสมอมา

ไม่เคยคิดจะหึงหรือจะหวง
แต่เป็นห่วงด้วยใจเสน่หา
แม้ไม่ได้ส่งใจทุกเวลา
แต่ทุกคราส่งให้จากใจจริง				
15 ตุลาคม 2553 09:09 น.

อำลาอาลัย

อรรธนิศา

สายฝนพรำฉ่ำฟ้าอุราหม่น
นึกถึงคนจะอำลาน้ำตาไหล
เคยร่วมงานกันอยู่ร่วมรู้ใจ
ต่อนี้ไปท่านคงว่างต้องวางมือ

กว่าหลายปีที่ผ่านถึงงานหนัก
พวกเรารักร่วมใจไม่เคยถือ
งานจะหนักงานจะเหนื่อยเราฝึกปรือ
เพราะนั่นคือหม้อข้าวเลี้ยงเรามา

เห็นดอกปีบร่วงหล่นบนลานกว้าง
ให้อ้างว้างดวงจิตเป็นหนักหนา
เหมือนท่านจากจรไปไม่ย้อนมา
หมดเวลาหน้าที่มีต่อกัน

ขอท่านโปรดวางใจในเรื่องงาน
เราจะสานงานต่ออย่างสร้างสรรค์
เป็นหน้าที่พวกเราต้องช่วยกัน
ให้งานนั้นสำเร็จเสร็จดังใจ

ขอท่านจงพักผ่อนอย่างสบาย
เราทั้งหลายขอส่งจิตอันสดใส
ขอให้สิ่งท่านยึดถืออยู่ในใจ
ส่งผลให้สบายจิตนิจนิรันดร์

ขออำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทุกทิศา
ช่วยนำพาท่านประสพพบสุขสันต์
มอบความรักอาลัยใจผูกพัน
นึกถึงวันเคยปลื้มไม่ลืมเลย










				
20 มีนาคม 2553 22:20 น.

ครบรอบปีแห่งการสมรส

อรรธนิศา

เราร่วมลงนาวาท่าชีวิต
ด้วยความคิดมุ่งมั่นร่วมฟันฝ่า
อุปสรรคหนักแค่ไหนไม่ระอา
เหมือนยิ่งท้าให้เรายิ่งก้าวเดิน

เมื่อมีเธออยู่ใกล้เอาใจด้วย
เป็นแรงช่วยให้ฉันนั้นไม่เขิน
อุปสรรคไหนมากล้าเผชิญ
เมื่อเราเดินร่วมใจไปด้วยกัน

เวียนบรรจบครบปีในปีนี้
ฉันคงมีเพียงใจมอบให้ขวัญ
มีความรักมั่นแท้แน่นิรันดร์
เป็นของขวัญครบรอบมอบให้เธอ				
20 กุมภาพันธ์ 2553 15:34 น.

วันแห่งความภูมิใจ

อรรธนิศา

มวลบุบผามาลีต่างคลี่ดอก
เหมือนจะออกรับขวัญวันสดใส
เสียงดนตรีบรรเลงเพลงซึ้งใจ
เหมือนจะให้สัญญาณ "วันหวาน" มา

ช่อดอกไม้ไมตรีที่เธอให้
ยังบานในใจฉันทุกพรรษา
ตราบถึงวันที่เราเฝ้ารอมา
ไม่มีท่าว่าจะเฉาด้วยเข้าใจ

ฉันภูมิใจวันนี้เป็นที่สุด
เพราะถึงจุดที่หวังอย่างสดใส
อนาคตที่หวังสมดังใจ
มีเธอในชีวิตนิจนิรันดร์				
18 กุมภาพันธ์ 2553 21:43 น.

จากยูงทองถึงจามจุรี (12) และ บทส่งท้าย……………

อรรธนิศา

กว่าคำหวานขานกลับประทับจิต
ทำเอามิตรคิดคอยพลอยใจหาย
รู้สำนึกได้คิดจิตพี่ชาย
ก็สบายหายห่วงไม่ท้วงติง

อยากได้เห็นน้องพี่นี้เริงร่า
กริยาน่าชมสมอย่างหญิง
ต้องกล้าสู้รู้จักรักความจริง
และก็หยิ่งในศักดิ์  รักความดี

อย่าแกล้งทำหน้าชื่นฝืนความเศร้า
ให้ทุกข์เผาทรวงในแกล้งหน่ายหนี
หากมีเรื่องขุ่นข้องหมองฤดี
บอกให้พี่รู้บ้างอย่าพรางกัน

หากนับถือให้เป็นเช่นพี่ชาย
อย่าได้อายที่จะกล้ามาสังสันทน์
มีสิ่งใดให้ปรึกษาหารือกัน
ถ้าพี่นั้นสามารถอาจจุนเจือ

ถึงแม้จะมิใช่คนใกล้ชิด
ก็สนิทเหมือนน้องต้องช่วยเหลือ
หากข้องใจอย่าคิด  ปิดคลุมเครือ
ความเอื้อเฟื้อมีให้สายสัมพันธ์

ดัง เหลือง แดง แฝงอยู่ ชมพู ข้าง
ไม่จืดจางคงอยู่เป็นคู่ขวัญ
เหมือน ยูงทอง  จามจุรี ที่คู่กัน
ไม่มีวันร้างไกลจากไมตรี

มีสิ่งใดใหม่แปลกแลกความคิด
เป็นเหมือนมิตรเหมือนน้องต้องราศี
สีชมพู  อยู่ไหนในธานี
ก็ย่อมมี เหลือง  แดง  แฝงปะปน


บทส่งท้าย. จากยูงทองถึงจามจุรี

จากยูงทองถึงจามจุรี และ จากจามจุรีถึงยูงทอง เป็นจดหมาย
โต้ตอบกันระหว่าง หนุ่ม (น้อย) ยูงทอง กับสาวงามจามจุรี 
ซึ่งบังเอิญมาพบกันบนถนนกวีช่วงหนึ่ง แม้จะเป็นช่วงหนึ่งเท่านั้น 

แต่ก็เป็นช่วงที่ เขาและเธอ มีความสุข สนุกสนาน 
และช่วยให้ถนนกวีไม่เงียบเหงา สว่างไสว 
เต็มไปด้วยความสดชื่น

แต่เวลานี้..ถนนกวีช่วงนั้น ไม่มี เขาและเธอ อีกแล้ว 
ทั้ง เขาและเธอ ได้หายไปจากถนนกวีแห่งนี้แล้ว 
และคงไม่มีวันได้มาพบกันบนถนนกวีสายนั้นอีก 
แต่อาจจะมี เขาและเธอ คนอื่นได้เข้ามาเดินบนถนนกวีนั้น
เช่นเดียวกับ เขาและเธอ 

ขอให้เป็นเช่นนั้นเถิด ถนนกวีจะได้ไม่เงียบเหงา
เมื่อมี เขาและเธอ มาเดินบนถนนกวีสายนี้ฯลฯ



				
Calendar
Lovers  1 คน เลิฟอรรธนิศา
Lovings  อรรธนิศา เลิฟ 1 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟอรรธนิศา
Lovings  อรรธนิศา เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟอรรธนิศา
Lovings  อรรธนิศา เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงอรรธนิศา
>