16 เมษายน 2551 12:32 น.

พรวันเกิด

อรรธนิศา

ฉันจำได้ทุกวันแม้วันนี้
ติดฤดีซึ้งมั่นกว่าวันไหน
แม้เวลาจะเปลี่ยนหมุนเวียนไป
แต่หัวใจใช่เปลี่ยนหมุนเวียนตาม

วันไหนไหนไม่สำคัญเท่าวันนี้
เพราะหนึ่งปีมีหนใช่ล้นหลาม
เป็นวันคล้ายวันเกิดของนงราม
ขอฝากความคิดถึงคะนึงไป

และขอให้เป็นคนดีกว่าปีก่อน
รวมความอ่อนหวานกว่าคราไหนไหน
ให้น่ารักเช่นนี้ทุกปีไป
นึกสิ่งใดให้สมอารมณ์ปอง

ขอให้เธอคนดีมีความสุข
นิรทุกข์ห่างไกลไร้เศร้าหมอง
อุดมด้วยสินทรัพย์นับเนืองนอง
คนแซ่ซ้องนับถือเลืองลือชา

จะทำการสิ่งใดให้พินิจ
ให้ชีวิตโรจน์รุดสุดหรรษา
ให้อนาคตสดใสในมรรคา
ทุกทิวาราตรีนี้นิรันดร์

นี่คือพรจากจิตลิขิตให้
ขอมอบไว้เป็นกลอนและพรขวัญ
ถึงจะด้อยราคาแต่ค่ามัน
มีอนันต์เกินกว่าจะหาซื้อ
				
16 เมษายน 2551 09:38 น.

จากยูงทองถึงจามจุรี

อรรธนิศา


ผจงคลี่กลีบยูงทองอันผ่องพรรณ
เพื่อเสกสรรน้ำถ้อยร้อยเสนอ
ถึงจะไม่หวานล้ำมาบำเรอ
ขอมอบเธอ จามจุรี ที่น่ารัก

แม้เราเพิ่งจะมีไมตรีกัน
และนับวันอาจเพิ่มเดิมสมัคร
ไมตรีเธอหยิบยื่นชื่นใจนัก
ขอสลักในจิตไม่คิดเลือน

แม้อยู่ห่างเพียงไหนไกลเกินพบ
ไม่เลือนลบไมตรีนี้เสมือน
ให้พี่นี้คอยคิดติดใจเตือน	
ว่ามีเพื่อนผู้หนึ่งซึ่งหวังดี

พี่ขอฝากเพลงพรอันอ่อนหวาน
กล่อมดวงมานให้สุขทุกราศี
ฟังเพลง โดม-เจ้าพระยา ทุกราตรี
แทนเสียงพี่ขับกล่อมย้อมอุรา

ขอฝากความคิดถึงซึ้งมาให้
และฝากใจตามลมพรมมาหา
แทนของฝากจาก ยูงทอง ล่องลมมา	
ถึง จุฬา-จามจุรี-สีชมพู"
				
16 เมษายน 2551 09:24 น.

คนึง

อรรธนิศา

ที่ยี่สิบเมษาใกล้มาถึง
คะนึงถึงคนคนหนึ่งซึ่งหนหลัง
ฉันเคยได้ใกล้ชิดจิตจ่อยัง
หวังเธอนั้นเป็นเพื่อนไม่เลือนลา

คราปิดภาคจากกันในวันนั้น
เธอและฉันยังได้ไปสู่หา
ฉันส่งเธอถึงบ้านไม่ห่างตา
ขากลับมาพาฝันใจรัญจวน

แม้เธอฉันพลันพึ่งจะรู้จัก
แต่ใจรักฉันมั่นไม่ผันผวน
รักเธอมากนานมาหาเรรวน
ยังคร่ำครวญอยากรู้จักด้วยภักดี

และแล้วเราก็เป็นดังเช่นมิตร
ได้สนิทชิดใกล้ไม่หน่ายหนี
ฉันผูกจิตผูกใจและไมตรี
มอบฤดีเธอมั่นแต่นั้นมา

แต่หนทางความรักมักไม่ตรง
พอเราหลงห่างกันชั่วพรรษา
ห่างเกินจะกระซิบจนลิบตา
แปลกจริงหนาว่าใยจึงกลายกลับ

เรามาพบสบกันในวันนี้
แววไมตรีก่อนเคยมาเลยลับ
ให้ฉงนจนใจใยจึงสับ
ไม่อยากรับรู้เห็นเช่นนี้เลย

ฉันหรือเธอกันนี่ผู้ที่ผิด
เธอช่วยคิดดูซ้ำใครทำเฉย
ฉันไม่อยากโทษใครที่ไหนเลย
นอกจากเอ่ยว่าใจฉันนั้นไม่ดี

หลงรักเธอเข้าแล้วจึงช้ำจิต
นั่ง-นอน-คิด จิตครองหมองราศี
อยากจะได้ดวงใจและไมตรี
คืนชีวีมาใหม่ได้ไหมเอย
				
15 เมษายน 2551 19:17 น.

คิดถึง

อรรธนิศา

เพ่งไปยังเบื้องหน้าขอบฟ้ากว้าง
แดดเริ่มรางร้างฟ้านภาสวย
ลมพัดเอื่อยเรื่อยมาพารื่นรวย
หอมชื่นชวยบุปผานานาพันธุ์

ฉันทรุดลงตรงฝั่งนทีหนึ่ง
นั่งคะนึงเรื่อยไปเพลินใจฉัน
แสงระวียิ่งจางห่างโลกันต์
เพียงชั่วพลันลับหายกลายกลางคืน

ฟ้าคืนนี้ช่างมืดมัวไปทั่วทิศ
พาดวงจิตคิดไปให้สุดฝืน
นึกถึงรักครั้งหนึ่งซึ่งยั่งยืน	
พาให้ตื้นตันใจในรักเรา

จำได้ไหมใครเล่าที่เฝ้าภักดิ์
ใครสมัครรักใคร่.ก็ใครเล่า
เคยเคลียคลอรอใกล้คล้ายดังเงา
เคยแนบเนาด้วยกัน  ฉันและเธอ

เพียงครั้งแรกยังเยาว์ไม่เข้าจิต
ยังไม่คิดถึงรักจักเสนอ
แม้จะได้ประสพพบกับเธอ
ก็เหมือนเจอผู้หญิงสิ่งธรรมดา

กาลเวลาผ่านไปยิ่งใกล้ชิด	
ความสนิทเริ่มเรเสน่หา
และยามที่เราพบสบสายตา
ประสานมาเจอกันยังหวั่นใจ

เพียงครั้งเดียวที่เห็นใจเต้นเสียว
ยังแอบเหลียวหลายหนทนไม่ไหว
มิรู้ว่าดวงจิตคิดเช่นไร
แต่ถ้าไม่เห็นเธอคงเพ้อครวญ

ฉันเฝ้านึกเฝ้าฝันเฝ้ามั่นหมาย
แต่ยังอายมิกล้าคราคิดหวน
เธอจะรู้หรือเปล่านะเนื้อนวล
ว่าใครครวญถึงเธอเพ้อทุกวัน

ฉันเฝ้ารอเวลาหาโอกาส
ก็สมมาดดังจินต์ถวิลฝัน	
ได้รู้จักทักทายได้สัมพันธ์	
ฉันตื้นตันตื้นใจไม่รู้เลือน

สายลมโชยกลิ่นเย้าเคล้ากลิ่นหอม
กลิ่นพยอมราตรี..ไม่มีเหมือน
ล่องลอยมาเหมือนรักทักเยี่ยมเยือน
คอยเฝ้าเตือนถึงกันให้มั่นใจ

ใครคนนั้นที่ฉัน.ฝันถึงเขา
ใครคนนั้น.ยิ้มเศร้าเขาอยู่ไหน
ใครคนนั้น.ที่ฉันรักเหมือนดวงใจ
เขาอยู่ไหนนะจันทร์.ฉันหลงคอย

เสียงเพลงแผ่วแว่วมาพาคิดถึง
จิตยังตรึงแนบอยู่มิรู้ถอย
เธออยู่ไหน  ใจฉันยังฝันคอย
จนอยากลอยตามลมไปชมเธอ

จนดึกดื่นคืนค่อนกลับนอนแล้ว
ยังไม่แคล้วครวญคร่ำพร่ำเสมอ
วอนสายลมพรมพรำคำถึงเธอ
ว่ารักเธออย่างเคยไม่เลยลา

ขอเธอจงนิทราให้สนิท
ในดวงจิตจงฝันสุขหรรษา
มีฉันอยู่คู่ฝันนะขวัญตา
ในนิทราตลอดคืนเถิดชื่นใจ

ฉันก็จะนิทราหลับตาฝัน
เพื่อพบกันในฝันอันสดใส
ฝันคงพาเราเพลินเกินสิ่งใด
ขอฝันไปทุกคืนชื่นกับเธอ

 				
6 เมษายน 2551 11:07 น.

วันแห่งความรัก

อรรธนิศา

วันแห่งความรักหวานผ่านมาถึง
ยังคะนึงเธออยู่รู้บ้างไหม
ถึงคืนวันผันเลื่อนไม่เลือนใจ
ยังมั่นในศรัทธาค่าความดี

ถึงวันเคยเชยใกล้เราไกลห่าง
ใช่จะร้างจางจิตคิดหลีกหนี
หรือเปลี่ยนแปลงอย่างใดในไมตรี
กลับทวีกว่าเดิมแต่เริ่มมา

วันแห่งความรักหวานผ่านมาใกล้  
ขอฝากใจอักษรกลอนมาหา
ฝากความรักภักดีเคยมีมา   
ทั้งศรัทธาที่เราเคยเข้าใจ

เพื่อให้เธอคะนึงถึงความหลัง   
เมื่อเรายังเริ่มไมตรีที่สดใส
ฉันจำได้ไม่ลืมยังปลื้มใจ 
ปลื้มที่ได้ไมตรีนี้จากเธอ
				
Calendar
Lovers  1 คน เลิฟอรรธนิศา
Lovings  อรรธนิศา เลิฟ 1 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟอรรธนิศา
Lovings  อรรธนิศา เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟอรรธนิศา
Lovings  อรรธนิศา เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงอรรธนิศา
>