8 พฤศจิกายน 2549 11:43 น.

ยังไม่สายเกินไป

อ.วรศิลป์

ครั้งหนึ่งนานมา   มีชายชรา                 นัยน์ตาฝ้าฟาง
งก ๆ เงิ่น ๆ         เดินไม่เห็นทาง         แต่ละก้าวย่าง       
ดูช่างลำเค็ญ

ชีวิตแสนเศร้า    อยู่เดียวเปลี่ยวเหงา   ตามองไม่เห็น
ไร้สิ้นจุดหมาย    เหมือนตายทั้งเป็น    ลำบากยากเข็ญ    
อยู่เพียงลำพัง

ชายชราเล่า        อดีตครั้งเก่า             เรื่องราวหนหลัง
เมื่อครั้งยังแกร่ง  เรี่ยวแรงพลัง            หากินไม่ยั้ง           
เลี้ยงดูครอบครัว

อดบ้างอิ่มบ้าง      สู้ทนทุกอย่าง         ยกเว้นทางชั่ว
ทางแห่งอบาย     สิ่งร้ายเมามัว            ไม่เคยเกลือกกลั้ว 
กลัวเป็นบาปกรรม

ลูกเต้าหญิงชาย   ไม่เป็นดั่งหมาย       ฝักใฝ่ทางต่ำ
ตักเตือนไม่วาย   เช้าสายบ่ายค่ำ        ไม่เคยจะจำ           
ชอกช้ำชายชรา

น้ำตาเอ่อท้น      สุดกล้ำฝืนทน          หมองหม่นหนักหนา
ล่วงสิบสองปี        ที่ไม่เห็นหน้า         ลูก ๆ ของข้า           
เป็นตายอย่างไร

ฝ่ายเมียของตา    ตายไปปีกว่า           เพราะว่าพิษไข้
พินิจคิดดู           อดสูกระไร              ข้าวปลายาไส้          
ยากไร้สิ้นดี

ชายชราบ่น        หากวันที่ตน             ต้องกลายเป็นผี
จะมีบ้างไหม       น้ำใจอารี                ลูกเต้าที่มี               
กลับมาเผาตน

*********************

ได้ฟังดังนั้น       ในใจของฉัน            ก็พลันสับสน
ลูก ๆ ของตา        มากหน้าหลายคน  หลบลี้หนีพ้น          
พ่อตนเดียวดาย

นับจากวันนี้       หากคิดทำดี            ก็คงไม่สาย
กลับมาดูแล        คนแก่ใกล้ตาย      ความหวังสุดท้าย      
ของชายชรา

ด้วยบุพการี       พระคุณท่านมี          มากล้นนักหนา
คนใดกตัญญู     เชิดชูบูชา              ดินแดนภพหน้า      
สวรรคาลัย


** วรรณกรรมเพื่อพ่อ **				
4 พฤศจิกายน 2549 09:23 น.

เล็กน้อยแต่จริงใจ

อ.วรศิลป์

น้ำหยดน้อยค่อยค่อยหยด
รินราดรดดินฉ่ำชื่น
เทียนเล่มน้อยยามค่ำคืน
ก็หยิบยื่นแสงอำไพ

     วาจาไม่กี่คำ
อาจสูงล้ำความยิ่งใหญ่
หยิบยื่นกำลังใจ
เติมเต็มไฟให้ผู้คน

     เศษสตางค์เพียงเล็กน้อย
ค่าดั่งพลอยยามขัดสน
พากเพียรและอดทน
อีกสักหนอาจสู่ชัย

     ฉะนั้นอย่ามองข้าม
สิ่งงดงามที่ซ่อนไว้
เล็กน้อยแต่จริงใจ
สุขเกิดได้อย่างแน่นอน				
30 ตุลาคม 2549 11:00 น.

ลอยกระทง 49

อ.วรศิลป์

ลอยกระทงปีนี้
วอนน้องพี่ร่วมจิตอธิษฐาน
แม่คงคาผู้รักษาสุธาธาร
วิงวอนท่านช่วยปัดเป่าเหล่าทุกข์ภัย

       ให้ผู้คนที่เดือดร้อนได้ผ่อนทุกข์
ให้ความสุขกลับคืนมาดังฟ้าใหม่
ให้การแยกแตกสามัคคีนี้หมดไป
ให้ถิ่นไทยร่มเย็นดังเช่นเดิม

      ลอยกระทงปีนี้
วอนน้องพี่ทำดีทวีเพิ่ม
คนละไม้คนละมือช่วยกันเติม
ช่วยกันเสริมช่วยกันสร้างเส้นทางไทย

       เส้นทางแห่งความรักสามัคคี
เส้นทางแห่งมิตรไมตรีและการให้
เส้นทางแห่งวิถีประชาธิปไตย
เส้นทางแห่งร่มฉัตรชัยภูมิพล

       ลอยกระทงปีนี้
ผองน้องพี่ตั้งใจดีอีกสักหน
สิ่งไม่ดีทั้งหลายในกายตน
ลอยให้พ้นฝากไปกับสายธาร				
19 ตุลาคม 2549 15:05 น.

คำปู่ย่าตายาย

อ.วรศิลป์

คำปู่ย่าตายายสอนไว้ว่า
การพูดจาควรไพเราะเสนาะหู
พูดกับใครพึงอย่าใช้คำ มึง กู
มันขัดหูหยาบคายไม่น่าฟัง

       คำปู่ย่าตายายสอนไว้ว่า
กิริยาอย่าซุกซนเป็นลิงค่าง
พึงสำรวมมือไม้และท่าทาง
จะก้าวย่างทางใดให้ดูงาม

       คำปู่ย่าตายายสอนไว้ว่า
ทำการค้าคิดให้ดีอย่าผลีผลาม
จงรอบคอบครวญใคร่ให้ถ้วนความ
อย่าวู่วามด่วนคิดตัดสินใจ

       คำปู่ย่าตายายสอนไว้ว่า
มือนั้นหนารู้จักพนมก้มกราบไหว้
ความสุภาพอ่อนน้อมรู้ถ่อมใจ
ไม่ว่าใครพบเห็นเป็นนิยม

       คำปู่ย่าตายายสอนให้รัก
ถูกตามหลักประเพณีที่เหมาะสม
อย่าปล่อยตัวปล่อยใจให้ใครชม
จะขื่นขมชีวิตจิตร้าวราน

       ********************

       นี่แหละหนาคือหวังดีและห่วงใย
ที่ปู่ย่าตายายให้ลูกหลาน
แม้จะล่วงเลยเวลาผ่านมานาน
เหล่าลูกหลานพึงจดจำคำสอนเอย				
18 ตุลาคม 2549 10:48 น.

เปิดประตูหัวใจ

อ.วรศิลป์

เปิดประตูหัวใจให้กว้าง ๆ
มองทุกอย่างด้วยแววตาที่สดใส
ใช้ชีวิตบนฐานจิตคิดอภัย
พร้อมดวงใจเปี่ยมธรรมความคิดดี

       ถึงจะมีสุขทุกข์ตั้งมากมาย
รู้ชั่งใจไม่มัวเพลินหรือเมินหนี
รู้แยกแยะถ้วนทั่วว่าชั่วดี
รู้หลีกหนีทางอบายทำร้ายตน

       เปิดประตูหัวใจให้กว้าง ๆ
แล้วเร่งสร้างทางธรรมนำกุศล
จุดประกายความดีมีในตน
เพื่อหมู่คนรอบข้างพบทางธรรม

       ด้วยวันนี้สังคมสับสนยิ่ง
มีชายหญิงมากมายหลงใฝ่ต่ำ
ปล่อยกิเลสตัณหาชักพานำ
ดิ่งถลำอบายมุขสุขปลอมปลอม

       เปิดประตูหัวใจให้กว้าง ๆ
เพื่อถากถางเส้นทางมารอันหวานหอม
เพื่อดวงจิตผู้คนพ้นตรมตรอม
เพื่อหล่อหลอมคนรุ่นใหม่ผู้ใฝ่ธรรม				
Lovers  0 คน เลิฟอ.วรศิลป์
Lovings  อ.วรศิลป์ เลิฟ 0 คน
Lovers  0 คน เลิฟอ.วรศิลป์
Lovings  อ.วรศิลป์ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟอ.วรศิลป์
Lovings  อ.วรศิลป์ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงอ.วรศิลป์
>