5 พฤศจิกายน 2545 12:05 น.

ลอยกระทง

เด็กเมืองยศ

งามประทีปโคมไฟที่ไหลล่อง
งามเดือนส่องต้องน้ำระยับแสง
งามกระทงใบตองตัดมาจัดแจง
งามแก้มแต่งแก้วตาคราต้องจันทร์

เดือนสิบสองนองด้วยน้ำสองฟากฝั่ง
พี่กับน้องลงนั่งบนฝั่งฝัน
กระทงลอยปล่อยลงน้ำพร้อมกัน
อธิษฐานรักมั่นอย่าสั่นคลอน				
14 กุมภาพันธ์ 2545 21:21 น.

วันแห่งความรัก

เด็กเมืองยศ

สิ่งที่ยิ่งใหญ่
คุณได้เรียนรู้
คือได้รักอยู่
และรู้ตอบแทน...(รัก)
......................................
ความรักมาไง
ไม่มีใครเห็น
จะรู้รักเป็น
เมื่อรักจากไป
......................................
บางคนรักเดียว
บ้างเที่ยวแจกจ่าย...(รัก)
แต่ผมไม่คลาย
ในใจคือคุณ...(คนเดียว)
....................................
การถูกรักถือว่าช่างโชคดี
ซึ่งจะมีกี่คนที่สาสม
แต่ถูกเกลียดเคียดแค้นคลายนิยม
ถูกติชมแสดงว่า..(คุณ)..คงมีดี
........................................
ความรักคือเกม   
ซึ่งเต็มไปด้วยการแข่งขัน
ผู้เล่นทั้งสองต่างโกงกันและกัน
รอวันที่รักเผลอเจอกลโกง......

                                  .....เด็กเมืองยศ...				
11 กุมภาพันธ์ 2545 15:07 น.

คนช่างฝัน

เด็กเมืองยศ

ท้องฟ้า อัสดง ลงอีกครั้ง
สีฟ้าคง กำลัง ลบเลือนพร่า
ร้องเรียกเธอ ในฝัน ด้วยศรัทธา
หวังว่าคง ได้ยินเสียง คนห่างไกล

นอนเถิดนอน...เจ้าจงนอน ..หลับตาเสีย
อ่อนล้าเพลีย ทั้งวัน มาแค่ไหน
ปิดตาหลับ มาฝัน ผูกพันใจ
นิทราใน ภวังค์ หนุนดั่งเดิม

ห้วงแห่งฝัน คำนึงใน หัวใจพี่
ราตรีมืด มิดมน ต้นเพิ่งเริ่ม
ดารดาษ ด้วยดาว พราวพร่างเติม
แสงเดือนเสริม ให้เด่นหล้า สุดฟ้าไกล

ส่งความฝัน ผ่านลำธาร ละหาร ป่า
ห้วงมหา สมุทร ขวางกว้างใหญ่
ฉันคงหมด เรี่ยวแรง ว่ายข้ามไป
ฝากเดือนไว้ ให้เจ้ามา หาความจริง

มากล้วนทุก อันใด ในใจนี้
ความหวังดี ความห่วงใย ความใคร่ยิ่ง
ความรัก คำพูด อันสัตย์จริง
ทุกสิ่ง ล้านคำ ล้ำราคา

เจ้าจง รีบหลับ มารับไว้
ก่อนเดือน เคลื่อนคลาย พ้นเวหา
สิ้นคำ พร่ำพรอด พรรณนา
รอฟ้ามืด อีกครั้ง ค่อยพบกัน

                     ........เด็กเมืองยศ......				
6 กุมภาพันธ์ 2545 20:38 น.

ชีวิตกับเสียงเพลง

เด็กเมืองยศ

ในคำนึงถึงเสียงเพลงบรรเลงร้อง
ท่วงทำนองขับขานเบิกบานจิต
เมื่อมีเพลงเหมือนมีคนใกล้ชิด
อยากมีใครในชีวิตเหมือนกับเพลง...ที่ชอบจัง				
5 กุมภาพันธ์ 2545 13:26 น.

ลารัก

เด็กเมืองยศ

จำลาร้างห่างไกลแสนไหวหวั่น
คนที่เคยรักกันต้องไกลหน้า
เจ็บปวดรวดร้าวเคล้าน้ำตา
หลั่งแทนวาจาหมื่นถ้อยคำ

จดจำเสมอรักเธอกว่าสิ่งไหน
ยามพี่ห่างหัวใจเจ้าอย่าถลำ
หากค่ำคืนฟ้าร้องสายฝนพรำ
เจ็บซ้ำอดสูสู้ทนมัน

พี่จะฝากรักไปกับดวงดาว
สายตาเราสองเกี่ยวเกลียวกลมมั่น
หากแม้นเจ้ายอดแห่งชีวัน
คิดถึงพลันพึงแหงนมองดารา

คำสุดท้ายที่จะให้ยอดชีวิต
ฟังสักนิดหยุดร้องน้ำนองหน้า
 แม้จะไร้คำสาบานและสัญญา
โปรดจงรู้ไว้ว่า...ตราบสิ้นดิน สิ้นฟ้า...พี่จึงจะสิ้นซึ่งรักเธอ

                                    ...เด็กเมืองยศ.....				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเด็กเมืองยศ
Lovings  เด็กเมืองยศ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเด็กเมืองยศ
Lovings  เด็กเมืองยศ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเด็กเมืองยศ
Lovings  เด็กเมืองยศ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงเด็กเมืองยศ
>