เรื่องสั้น นิยาย - ชีวิต-ดราม่า
2432
0
0

นิมิตมายา

เบื้องหน้า…ถนนอันยาวไกล ทอดไปไม่เห็นที่สุดของปลายทาง

ในขณะนี้ฉันยืนอยู่คนเดียวที่ต้นทางถนนเส้นนี้…มันตั้งแต่เมื่อไรนะ ที่เรามายืนอยู่ตรงนี้ จำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่เราจำได้ เรากำลังยืนอยู่ ยืนอยู่กับ  ณัฐชา สุดที่รักของฉัน ตรงริมฝั่งของแม่น้ำโขง  ศรีสะเกษ …เรากำลังทำอะไรนะ ? 

เออใช่ เรากำลังขอเธอแต่งงานอยู่ ตอนที่ชมบั้งไฟพญานาคในวันออกพรรษา หลังจากที่เราคบกันมาได้ 5 ปี   …แล้ว แล้วทำไม เราถึงมาอยู่ที่นี่ แล้วที่นี่คือที่ไหน ? แล้วเราจะถามใครได้ เพราะไม่เห็นใครอยู่เลยในบริเวณนี้สักคนเดียว

ขณะที่ความคิดของฉันกำลังสับสนอยู่นั้น สายตาเหลือบไปเห็นคนกลุ่มหนึ่งประมาณ 10 กว่าคนกำลังเดินผ่านฉัน				
 1223    0    0    
>