เรื่องสั้น นิยาย

หลงผิด

"น่านะ...นิตา เราขอครั้งเดียวนะ นิตาไม่รักเราหรือ?" เขาพูดเสียงอ่อนลง แต่มือทั้งสองยังเกาะกุมแขนขาของนิตาตรึงเอาไว้กับที่นอนอย่างแน่นเหนียว เกรงว่าเธอจะดิ้นหลุดเขาไปอีก หลังจากที่นิตาขัดขืนการรุกรานของเขาอย่างสุดกำลัง
"รักหรือ?...คนรักกันเค้าทำกันแบบนี้หรือ?..." นิตาเค้นเสียงพูดออกมาอย่างยากเย็น สลับกับอาการหอบถี่ๆอย่างเหนื่อยล้า ถ้าเป็นไปได้...เธอก็อยากจะหนีไปให้ไกลจากตรงนี้ เธออับอายเหลือเกิน...เสื้อผ้าของเธอหลุดลุ่ยไม่มีชิ้นดี เผยให้เห็นร่างกายที่ขาวเนียน... ไม่เคยต้องแม้แต่สายตาของชายใดมาก่อน...นิตาเบือนหน้าหลบสายตาเว้าวอนแกมบังคับของเขา น้ำตาซึมที่หางตา...
"เราเสียศรัทธาในตัวเธอจริงๆ เร				
 1052    2    0    
>