เรื่องสั้น นิยาย
1062
3
0


พวกเรารอหมอที่นั่นประมาณสิบห้านาที ช่วงที่รอ ก็ชมวิวไปเรื่อย บางคนก็ทานไอศกรีม..นี่ ยังไม่นับอีกบางคนนะ ที่นั่งจิบเบียร์รอไปเรื่อย ระยะทางไกลแค่ไหนก็ไม่ใช่อุปสรรค ๕๕๕..รถอันกะติ๊ดของหมอสีแดงแปร๊ด พอเลี้ยวโค้งเข้ามา จึงเป็นจุดให้สังเกตุง่าย พวกเราเดินไปหา พร้อมกับทักทายไปยังคุณครูใหญ่ด้วย

“ตื่นกี่โมงเนี่ย ครูใหญ่ฯ”
“ผมตื่นเช้านะครับ”
“อั่นแน่ อั่นแน่ .. ตื่นมาแล้วนอนต่อเหรอ”
“โทรมเชียว” เสียงของคนที่จิบเบียร์ตะกี้ ทักครูใหญ่
“สวัสดีครับพี่ แหม ผมมาไกลนะครับ”

พอหอมปากหอมคอ .. (เอ๊ะ ! ใครกะใครหอมกัน) จากนั้นพวกเราก็ลงแพข้ามฟาก ..ไม่อยากบอกเล้ย ช่วงกลางวันเราโม้ไว้แยะ อยากรู้มั๊ยล่ะว่า				
 34    0    0    
>