ให้คะแนนกลอน

จริงใหม?

ลุงแทน

.......ในโลกนี้ ไม่มี ที่เที่ยงแท้
มีผันแปร เปลี่ยนไป ในทุกสิ่ง
ตั้งแต่เริ่ม เกิดมา สรรพสิ่ง
ไม่อยู่นิ่ง เสื่อมลง ให้ปลงตาม
.......เมื่อยังเด็ก "เตาะแตะ" แนะหัดรู้
ไม่อดสู "เต็งตึง" ถึงหนุ่มสาว
ต่อนานไป "โตงเตง" เมื่อถึงกาล
อวสาน "ต้องตาย" ไม่ทานทน
.......เมื่อยังอยู่ รู้สร้าง จิตสำนึก
ด้วยการฝึก มโนธรรม นำสร้างสรรค
มีหิริ โอตตัปปะ "นะ"ป้องกัน
รับผิดชอบ สังคม คือคนดี
.......การทำดี เพื่อตน แค่ลมสิ้น
ไป่ถวิล คนสรรเสริญ เจริญต่อ
แต่ทำดี เพื่อสังคม คนเยิ่นยอ
ชั่วฟ้าดิน บ่หมด คนจดจำ

ผู้นำ

ไม้เก็ด

     ผู้นำคือ  ผู้นำ  ผู้นำหน้า
นำปัญญา  นำหน้าเดิน ไม่เมินหนี
ผู้นำต้อง นำทุกอย่างในทางดี
ตามวิถีทางธรรมพระสัมมา
     ส่วนผู้นำที่ดี  มีประสิทธิภาพ
ต้องซึมทราบรอบรู้ดูเก่งกล้า
คือรู้ทั้ง เก้ารู้ อยู่ทุกครา
จึงจะพาผู้นำให้ ก้าวไปพลัน
     หนึ่งรู้เขา  เป็นอย่างไร รู้ในเขา
สองรู้เรา เป็นอย่างไร เก่งไหมนั่น
สามรู้เท่า ไม่ด้อยกว่า ร่วมฝ่าฟัน
สี่รู้ทัน ไม่พลาดพลั้งทุกครั้งครา
     ห้ารู้กันเอาไว้ ไม่ย่ำแย่
หกรู้แก้อุปสรรคแม้หนักหนา
เจ็ดรู้แพ้เป็นบ้างทางนักกีฬา
แปดรู้ชนะ  ชนะอย่า ว่าเยาะเย้ย
     เก้าต้องรู้อภัยให้กันบ้าง
เปิดหนทางอยู่ร่วมกันสุขสันต์เผย
เป็นที่พึ่งผู้ตามได้ไม่ละเลย
พาชื่นเชยรักใคร่อุ่นไมตรี
     และผู้นำคนที่ดีเก่งกาจ
ต้องสามารถสร้างผู้นำล้ำราศี
ใช่สร้างแต่ ผู้ตาม  ตามตนมี
ผู้นำดีต้องเป็นอย่างเอ่ยอ้างเอย.

ความในใจ

แม่มดใจร้าย


ถามหัวใจ ฉันเอง ยังสับสน
รักกับคน หนึ่งใจ ใคร่ถามหา
ถึงหัวใจ อีกดวง ที่ตามมา
แปลกนักหนา หัวใจ ไยบ้าจริง
ลองถามใจ ตัวเธอ ดูก็แปลก
ไม่อาจแยก รักได้ ดังผีสิง
มีรักซ้อน ซ่อนรัก มักไม่จริง
รักเผื่อทิ้ง ขว้างไป ให้ไกลกัน

ขอเป็นคนที่ให้ในวันนี้

ร้อยฝัน


ไม่ดีดอกหรือ  ที่เป็นห่วงเป็นใย
ไม่ดีใช่ไหม  ที่คอยใส่ใจไต่ถาม
ไม่ดีหรือไรที่คอยไปติดตาม
ไม่ดีหรือยาม เป็นทุกข์  อยู่ใกล้เธอ
>>>>เบื่อใช่ไหม  ที่ทำให้  ทุกอย่าง
เบื่อยามว่าง  ที่คอยโทร  หาเสมอ
เบื่อคนออด  อ้อนวอน  ให้มาเจอ
เบื่อคนเพ้อ  คอยร้องร่ำ  เฝ้าคร่ำครวญ
>>>>รู้บ้างไหม  ที่ทำไป  ทุกทุกสิ่ง
รู้ความจริง  หรือไม่  ใยไห้หวน
รู้หรือเปล่า  ทำไม  จึงต้องกวน
ลองทบทวน  อีกครั้ง  อย่างตั้งใจ
>>>>เพราะความรัก  จึงทำได้  ถึงเพียงนี้
เพราะหวังดี  จึงยอม   พร้อมจะให้
เพราะเป็นห่วง  ใจทั้งดวง  จึงให้ไป
เพราะอย่างไร  ก็รักจริง  ไร้สิ่งปน
จึงต้องคอย  ถามไถ่  ในทุกเรื่อง
ถึงเธอเคือง  อย่างไร  จะไม่สน
ถึงเธอโกรธ  อย่างไร  ถึงยอมทน
ขอเป็นคน  ที่ให้  ในวันนี้

Halloween Night Party :: นัดเที่ยวด้วยค่ะ

SonyaBeauty


ผีดูดเลือด ซอนย่าสาว นั่งเขียนคิ้ว
แล้วรีบหลิ่ว หนังตา ปัดแต้มสี
ขัดเขี้ยวสวย เดนทัลฟรอส สะอาดดี
เวลานี้ ยามราตรี ดาราเดือน
Halloween ปีนี้ อู้ยยย แสนสุข
สุดสนุก ออกหาเหยื่อ กับเพื่อนๆ
จะแด้นส์แตก แหวกกระจาย เครื่องในสะเทือน
อ๊วกให้เกลื่อน เมาให้เละ ตุ้มเป๊ะเลย
เคาะประตู หน้าหอ กล้วย นางตานี
ไหงเงียบฉี่  ไม่เอื้อนออก บอกเฉลย
มัวหาปลี กล้วยเสียบผม อยู่แน่เลย
แต่งตัวเชย หล่อนห่มเขียว พาดสไบ
เลยเดินแวะ ตะโกนเรียก เจ๊ตะเคียน
อู้ยยย..จุดเทียน แต่งหน้า  สวยสดใส
สิบนาที ต้องเสร็จ ให้ว่องไว
แม่ไฉไล  เชิดหน้า เตรียมเริงเมือง
นังกระสือ ไปไหน แล้วหล่ะนั่น
ลากใส้พลัน จงถอดหัว ให้เสร็จเรื่อง
คืนนี้งด กินของเน่า ไม่ประเทือง
ฉันจะเคือง ถ้าช้างด  อดเที่ยวกัน
นี่ยังต้อง แวะไปชวน แม่ย่านาค
บีทีเอส ลงอ่อนนุช ใช่มั้ยนั่น
พระโขนง ไม่ไกล  จงไวกัน
เดี๋ยวไม่ทัน  ออกปล่อยผี  เจ๊มี วีน
ตายต๊ายตาย   นังเก็งกอย   ไปอยู่ไหน
แล้วทำไม  ไม่แต่งตัว  ออกจากถิ่น
มัวแต่หา  ดูดเลือด หัวแม่ตีน
ฉันจะวีน  ถ้าหากหล่อน  ไม่รีบมา
แล้วนี่นัง ปอบหยิบ มันไปไหน
สงสัยไป ชวนนาง  ปอบผีฟ้า
แม่สองปอบ  นี่ก็ติด ภาพดารา
ต้องมาช้า มาสาย แ

เป็นเพื่อนเธอ

ถนนสายเก่า รองเท้าคู่เดิม

ฟังสิคนดี..ฟังเสียงลมไหว 
ได้ยินรึเปล่าเสียงใบไม้ไกว..ร่วงลงสู่ผืนหญ้า 
แมลงปอกางปีกบินกลางแสงแดดบนนภา 
ได้ยินคำรักหรือเปล่าที่ฉันกระซิบมาผ่านลมรำเพย 
มองสิคนดี  มองที่ผืนฟ้า 
โปรดอย่ารินน้ำตากับความเหว่ว้า..เงียบเฉย 
วันที่เธอเหงา--ฉันยังรอซับน้ำตาอย่างวันเก่าที่คุ้นเคย 
เพียงเธอเอื้อนเอ่ย-- 
จะติดปีกบินไปในสายลมรำเพยเพื่ออยู่ข้างเธอ 

ขุดชีวิต

ผีขี้เมา


.

เกิดมาชาติหนึ่งซึ้งค่ารัตนมณีถวายพลีร่างจิตติดตามไป....ไม่ไกลแล้ว....!

พุด


ขอเป็นแสงสว่างนำทางฝัน
สู่นิรันดร์ภายในใจปรารถนา
สู่ทางทองตามรอยบาทพระศาสดา
สู่มรรคาน้อมทิพย์ธรรมนำทางใจ
ลบลืมโลกย์โศกสุขทิ้งทุกข์ร้อน
เลิกอาวรณ์เสน่หาพาหวามไหว
มิหลงภักดิ์รักมืดมนอีกต่อไป
ประคองใจให้ใสพร่างสว่างพราย
หากจะยังคงหลงมายา
เสียเวลาเสียใจไกลจุดหมาย
จมทะเลน้ำตาอย่างเปล่าดาย
ติดบ่วงกายพันธนาพาเศร้าวน
ตามขวัญมาช้าช้าฟ้าเปิดทาง
พบกระจ่างแจ่มจิตด้วยกุศล
ให้ฟ้าดินเทพยดาบันดาลดล
พ้นว่ายวนภพชาติพิสวาทเวียน
เปิดดวงตาภายในแล้วจักพบ
งามสงบเรียบง่ายมิแปรเปลี่ยน
ฟังเสียงหัวใจเต้นดั่งบทเรียน
อย่ารอเจียนวันพรากฝากฤดี
ตามขวัญมาอย่ารอช้านะที่รัก
ได้ภูมิภักดิ์พบรักแท้เป็นสร้อยศรี
เกิดมาชาติหนึ่งซึ้งค่ารัตนมณี
ถวายพลีร่างจิตติดตามไป....ไม่ไกลแล้ว....!

ความรักอันพึงมี

กฤตศิลป์ ชินบุตร

๏ หยาดเลือดรินหลั่งพื้น.................ปฐพี
คงชาติกายเป็นผี...........................มั่นไว้
เทิดกษัตริย์เกศี............................ป้องปก
ศาสน์มั่นจิตผ่องไซร้......................แน่แท้ชาติคง
๏ ชาติ ศาสน์ กษัตริย์ล้วน.............รวมใจ
เชื้อชาติหลอมเป็นไท....................แน่นแฟ้น
จิตมั่นยึดทางไกล.........................ก้าวต่อ
แตกต่างอย่าได้แข้น.....................รบเร้าฆ่าฟัน
๏ หนึ่งใจแปรเปลี่ยนได้...............มากเหลือ
ชาติยิ่งคนบานเบือ.......................ขีดกั้น
ควรบั่นลดเพลิงเชื้อ......................ไหม้วอด เตียนนา
ชอบยิ่งผองชนนั้น........................ต่อฝั้นเกลียวกลม 
๏ รักจึ่งเป็นรักแท้.......................ชอบธรรม
หาใช่เพียงถ้อยคำ.......................กล่าวอ้าง
ประชาผ่องเลิศล้ำ........................อารยะ
ชาติคงบังมล้าง............................พร่างท้องโพยม
๏ รักชาติสติตั้ง.........................ปัจจุบัน
ตรองก่อนเข่นฆ่ากัน................โหดร้าย
หลุมพรางมากสารพัน..............ลางล่อ นรกนา
มือมั่นรักชาติได้.....................รักนั้นสถาพร ๚ะ๛

แล้วถึงวันนี้

ลุงแทนน่าสงสาร

แล้วก็ถึงวันนี้ที่แสนเบื่อ
ไม่น่าเชื่อเมืองไทยไร้คนเก่ง
เป็นนักสู้รู้เชิงอย่างนักเลง
เป็นกันเองรู้แพ้รู้อภัย
   เทศกาลล่าเยื่อเพื่อตำแหน่ง
ทุกหนแห่งคราคร่ำน้ำลายใหล
นโยบายสวยหรูดูชื่นใจ
จากปากไร้สัจจะนักการเมือง
   ประเทศไทยฤๅจะสิ้นขี้ม้าขาว
แสนปวดร้าวชาวไทยใช่หาเรื่อง
การกระทำผ่านมาให้ขุ่นเคือง
แบ่งแดงเหลืองชาติไทยแทบล่มจม
   และเมื่อถึงวันนั้นให้ตระหนัก
ก่อนจะควักปากกาอย่าขื่นขม
ใช้สติพิจารณาค่าของคน
อย่าให้คน จร.เข้าสภา

โปรดดูแลหัวจัยดวงนี้ ด้วยหัวใจของคุณ

ฟ้าสีคราม & กล้าตะวัน

ได้โปรดดูแลหัวจัยดวงนี้ของฉัน
ด้วยหัวใจดวงอุ่นอุ่น ดวงนั้นของเทอร์
ให้หัวใจของฉันคนนี้ได้รับรู้ถึงความห่วงใย
กับความอบอุ่นที่เทอร์มีให้กันตลอดเวลา
แค่อยากให้เทอร์ได้รู้ซึ้งในความห่วงหา
เพียงเพราะอยากให้เทอร์นั้นรู้ว่า
เทอร์จะมีฉันคนนี้ที่ค่อยห่วงใยเสมอมา
เราจะมีกันอย่างนี้ทุกวันร่ำไปเพราะเทอร์
คือคนที่ฉันรักจนหมดหัวใจ นะคนดี 

ล้วนที่เรา

nidhi

ตรุษจีนตรงวาเลนไทน์ของฝรั่ง
สุขประดังมาพร้อมกันในปีขาล
เสือที่มาอย่าเพิ่งไปกลัวลาน
วานเรียกขานสติพร้อมเข้าประจัญ
เมื่อวานวันปีฉลูดูเงียบเงียบ
วันนี้เปรียบกับปีวัวดูน่าขัน
ตรงกันข้ามเกือบทุกอย่างต่างจากกัน
สารพันต่างกันหมดหัวจดเท้า
ควรที่เราจำแนกที่แตกต่าง
ครองตัวอย่างมีสติมิโง่เขลา
ลัคนาต่างๆล้วนที่เรา
คอยขัดเกลาเลือกกำหนดทุกชะตา

((...พยายาม...))

"ล้น" ใจ

				

		
					
  
				

อายแทน

ใบคาน

ไม่มีอะไรจริงๆหรือ?
การกระทำมันสื่อออกมาให้เห็น
ใช้ของร่วมกันอยู่ ดูหน้าเป็น
ทั้งเช้าเย็น รับส่ง กันลงตัว
ตรงกันเป๊ะ วันหยุด สุดบังเอิญ
แหม เจริญ ตบตา ดูน่าหัว
หายไปพร้อมมกัน  ไม่พันพัว
พูดให้วัว ฟังได้ ไม่อายใคร
กินข้าวกัน ทุกครั้ง นั่งหนุงหนิง
ไม่มีอะไรจริงจริง คุณเชื่อใหม?
ทำไมต้องเป็นคนนี้ที่เธอว่าไม่มีอะไร
คนตั้งเยอะแยะทำไมต้องเป็นมัน!
ไม่มีอะไรจริงหรือ?
มายึดยื้อ ทำไมถ้าไม่ใช่ฉัน
น่าอายตรงไหน ถ้าบอกใครใครว่ารักกัน
หรือที่ทำอยู่ทุกวัน.....มันยังหนาไม่พอ!

มีสิทธิ์แค่บอก.....แต่ไม่มีสิทธิ์รักเธอ

ไม้หอม

มีสิทธิ์บอก....แต่ไม่มีสิทธิ์รัก
มีสิทธิ์แค่เพียงอกหักรักไปไม่ไหว
มีสิทธิ์แค่บอกคำว่ารักออกไป
แต่ไม่มีสิทธิ์ได้ใจของเธอคืน
ก็เพราะไม่เคยสำคัญ
วันนี้จะมาห่วงหาฉันเธอคงฝืน
อย่าทำให้น้ำตาฉันต้องรินรื้น
บอกว่าเลยพร้อมที่จะตื่นเต็มสองตา
เหมือนฉันเฝ้ารอเธอเพื่อรัก
แต่เหมือนเธอชอบไปทายทักใครอีกคนที่ห่วงหา
สถานะของเธอมีสิทธิ์บอกรักแต่ไม่มีสิทธิ์ได้รักกลับมา
สถานะของฉันเหว่ว้าทุกเวลาก็เหงาใจ

ไกล..ใจ

**พาฝัน**

   มีเำพียง..ใจหนึ่งใจ
ให้เธอไป..ไม่มีข้อแม้
เธอเอง..จะทิ้งขว้างหรือรักษา..ดูแล
ฉันเองจะไม่เปลี่ยนแปรหรือเปลี่ยนไป
    ไม่ว่าเธอจะรออยู่หรือเปล่า
จะทนความเหงา..เพื่อรักของเรา..ได้ไหม
จะไม่ดึง..ไม่ขวาง..ไปตามทางที่ตรงหัวใจ
แค่อยากให้รู้..ที่ตรงขอบฟ้า..แสนไกล
                    .....ยังมีอีกใจ..ที่เป็นของเธอ

ประชาชน​จะ​เป็น​ใหญ่​ใน​แผ่นดิน

Darkness_Hero

ไม่​มีอำ​นาจ​ใด​ใน​โลกหล้า
ผู้​ปกครองต่างมา​แล้ว​สาบสูญ
ไม่​มี​ใครล้ำ​เลิศน่า​เทิดทูน
ประชาชนสมบูรณ์นิรันดร์​ไป
เมื่อยืนหยัดต่อสู้​ผู้​กดขี่
ประชาชนย่อมมีชีวิต​ใหม่
เมื่อท้องฟ้าสีทองผ่องอำ​ไพ
ประชาชน​จะ​เป็น​ใหญ่​ใน​แผ่นดิน
วิสา​ ​คัญทัพ

...อะ นะ ทะ โอะ ไอ ชิ เทะ อิ มะ ซึ...

ตัวอ้วน

ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม ยิ้มทั้งวันไม่ยอมหยุด
อารมณ์ดีเป็นที่สุดห้ามไม่ได้
เมื่อมีคนบอกว่ารักสุดหัวใจ
คอยดูแลคอยห่วงใยทุกเวลา
    แม้ยามหลับก็อยากฝันเห็นแต่เขา
อยากได้ยินคำว่าเรา   อยากเห็นหน้า
อยากบอกว่าคิดถึง  อยากสบตา
อยากบอกว่ารักเหมือนกัน  เหมือนกับเธอ

ตั้งแต่มีเธอ...

ว่าที่กวี


       ตั้งแต่มีเธอ...เข้ามาในชีวิต
เธอได้เปลี่ยนความคิด...และมุมมองของฉัน
เธอทำให้โลกกลับมีสีสัน...และสดใสยิ่งขึ้น
เธอช่วยให้ฉันได้ฟื้น...จากความทรงจำเก่า-เก่า
เธอปลดปล่อยฉันจากความเศร้า...ของคืนวันที่เลยผ่าน
เธอทำให้วันวาน...กลับมีความหมาย
เธอช่วยขจัดฝันร้าย...ออกไปจากชีวิต
เธอเข้ามาเป็นคู่คิด...ในเรื่องราวต่าง-ต่าง
เธอทำให้ยังมีความหวัง...ในทุก-ทุกวันที่ยังหายใจ
เธอทำให้เรื่องราวร้าย-ร้าย...กลับกลายเป็นดี
เธอทำให้ฉันได้มี...ความสุขอีกครั้ง
       ... 
ทั้งหมดที่กล่าวมา...เริ่มขึ้นตั้งแต่มีเธอ

ปล่อยฉัน..ไป.....

White roses

....ที่รักจ๋า....จำได้ไหม...
วันที่เธอจากไปในวันนั้น
กาลเวลาเคลื่อนไปเท่าไรกัน
ช่างแสนนานยิ่งนักยังจดจำ
ปล่อยฉันรออ้างว้างอย่างหมดหวัง
รักจืดจางแหนงหน่ายใจระส่ำ
มองเห็นภาพบนผนังยังจดจำ
ช่างตอกย้ำให้หนาวเหน็บเจ็บอุรา
ทุกวันคืนร้อนเร่าเฝ้าแต่ฝัน
แต่นับวันหมดความหมายไร้คุณค่า
เหมือนเศษดินเศษทรายในสายตา
เธอเมินหน้าจากไปไม่ใยดี
หนาวเหลือเกินเจ็บปวดรวดร้าวนัก
เหมือนเสาหลักปักเลนโอนเอนหนี
ดั่งลอยคอเวิ้งว้างกลางนที
รอคนที่ฉุดรั้งขึ้นฝั่งใจ
..ปล่อยฉันไป...ได้ไหมนะ...
ให้อิสระแกฉันในวันใหม่
อย่าทารุณกักขังแล้งน้ำใจ
อย่าถึงให้เคี่ยวเข็ญเข่นฆ่ากัน
ปล่อยฉันไปเถิดนะปล่อยไปเถอะ
ให้ฉันเจอะหนทางสร้างสู่ฝัน
มีอนาคตสุขสมใจในรายวัน
โปรดให้ทานฉันคนนี้เถิดที่รัก...
>