กลอนพ่อแม่

ความรัก

Beauty


ใกล้เพลาวาเลนไทน์ให้ประจักษ์
ว่าความรักที่จริงใจมีไหมหนอ
รักของแม่และพ่อผู้เฝ้ารอ
น้ำตาคลอรอลูกกลับหลับไม่ลง
ลูกบอกไปเที่ยวฉลองวาเลนไทน์
จะรีบกลับไม่ไถลไม่ไหลหลง
แต่สุดท้ายวาเลนไทน์ก็จบตรง
แม่ต้องปลงทำใจในชีวี
ลูกกลับมาตอนเช้าเมาเต็มที่
แม่รีบรี่เข้าประคองอย่างหมองศรี
ไม่รักใครรักตัวเองกันมั่งซี
พ่อแม่นี้นี่แหละห่วงสุดดวงใจ

"รักของแม่"

แจ้นเอง


ความรักของแม่ยิ่งใหญ่
แผ่นดินฟ้าใดยังเกรงขาม
แม่มีจิตใจงดงาม
จรดสามโลกคร้ามยินยล
เสียสละหยาดเหงื่อทุกหยด
ทนอดทนหิวไม่บ่น
หวังเพียงลูกอิ่มยอมทน
เพื่อลูกทุกคนชื่นบาน
ต้องหาหมูเห็ดเป็ดไก่
เลี้ยงลูกเติบใหญ่น่าสงสาร
บาปเคราะห์ก่อกรรมรำคาญ
ติดตัวจนอวสานแห่งตน
กรรมดีแม่สร้างไว้มาก
แต่กรรมวิบากเหลือก่น
เกาะกินก็จำฝืนทน
เกิดเป็นแม่คนทนเอา
ลูกลูกสำนึกบุญคุณแม่
แผ่จิตกุศลบนบานเทพเจ้า
บรรณาการบุญหนุนบรรเทา
ผ่อนหนักผ่อนเบาเจ้ากรรมฯ
เทพไท้ได้โปรดเมตตา
พิทักษ์ดวงวิญญาอุปถัมภ์
รับ-ส่งผลบุญลูกทำ
น้อมนำถึงมือมารดา
แก้ไขกรรมเก่าเล่าขาน
มลายไปสวรรค์ภาคหน้า
แม้นยังไม่พอคณนา
ที่เหลือลูกยาขอรับแทน
เพียงแม่ได้สู่สรวงสวรรค์
ริบทรัพย์อนันต์มิหวงแหน
เพียงส่งแม่ให้ถึงแดน
วิมานแมนลูกพร้อมยอมพลี
ยังคิดถึงแม่ไม่เสื่อมคลาย

....ครบรอบ มตะกาล "ศรีสุดา รัชตวรรณ"

"เพชรสังคีต"


...ศรีศรีศรีมิ่งแก้ว              ศรีสุดา
ปานหยาดทิพย์นภา             พร่างพร้อย
คืนชีพชุ่มสุขา                      นาแม่
จากแม่ยังโศกสร้อย            บ่ได้ลืมเลือน ฯ
...สถิตย์เสถียรแผ่นฟ้า        รมย์สวรรค์
สุขแห่งวิมานอัน                  เพริศพริ้ง
คิดถึงแม่ทุกวัน                   เวลา จริงเฮย
ภาพแม่ตระหง่านหิ้ง            แห่งข้าคือครู ฯ
ครบรอบ ๒ ปี แห่งการจากไปของ "นักร้องเสียงมะดันดอง"
ผู้มีนามว่า "ศรีสุดา รัชตะวรรณ"
อดีต - หัวหน้าฝ่ายบันเทิงกรมประชาสัมพันธ์
- นักร้องยุคกลาง อันเป็นเอกลักษณ์ของ "สุนทราภรณ์"
- หัวหน้าวงดนตรี "สังคีตสัมพันธ์"
ปัจจุบัน - ศิลปินผู้ล่วงลับ ที่ผลงานและชื่อเสียงเป็นมรดกแห่งชาติ
- แบบอย่างที่ดีของนักร้อง นักดนตรีรุ่นใหม่
- แบบอย่างการร้องเพลงที่ข้าพเจ้าศึกษา และชื่นชอบ ยกย่องให้ท่านเป็น "ครู" ของข้าพเจ้า
ฯลฯ

บ้านของเรา

วนกวี


เล่นซะเหนื่อยเลี้ยวลับกลับมาบ้าน
เมื่อพบพานพ่อเเม่ก็ยกมือไหว้
ของรุงรังที่ถือมาวางลงไป
โทรทัศน์เครื่องใหม่ไปเปิดดู
พอดูเสร็จก็อาบนําเตรียนเปลี่ยนชุด
ข้าวมากสุดตักใส่จานกินกันใหญ่
พอขึ้นห้องก็ร้องรํารําพันไป
ว่าที่ไหนไม่สุขเท่าบ้านเราเอย

พ่อแก่แม่เฒ่า

skyandsky


พ่อเเม่ก็เเก่เฒ่า   จำจากเจ้าไม่อยู่นาน
จะพบจะพ้องพาน เพียงเสี้ยววารของคืนวัน
ใจจริงไม่อยากจาก   เพราะยังอยากเห็นลูกหลาน
เเต่ชีพมิทนทาน ย่อมร้าวรานสลายไป
ขอเถิดถ้าสงสาร อย่ากล่าวขานให้ช้ำใจ
คนเเก่ชะเเรวัยคิดเผลอไผลเป็นเเน่นอน
ไม่รักก็ไม่ว่า    เพียงเมตตาช่วยอาทร
ให้กินเเละให้นอนคลายทุกข์ผ่อนพอสุขใจ
เมื่อยามเจ้าโกรธขึ้ง  ให้นึกถึงเมื่อเยาว์วัย
ร้องไห้ยามป่วยไข้ได้ใครเล่าเฝ้าปลอบโยน
เฝ้าเลี้ยงจนโตใหญ่เเม้เหนื่อยกายก็ยอมทน
หวังเพียงจะได้ยลเติบโตจนสง่างาม
ขอโทษถ้าทำผิดขอให้คิดทุกทุกยาม
ใจเเท้มีเเต่ความหวังติดตามช่วยอวยชัย
ต้นไม้ที่ใกล้ฝั่งมีหรือหวังอยู่นานได้
วันหนึ่งคงล้มไปทิ้งฝังไว้ให้วังเวง

ทะเล

เด็กเมืองยศ


ฝนตกไม่เลือกหล้าแหล่ง        ตกไปทุกแห่งทั่วหล้า
ชุ่มฉ่ำสดชื่นในอุรา                ฝนมาน้ำมีกินถิ่นอุดม
ฝนตกมากน้อยแล้วแต่ฝน     เราเป็นคนมิอาจทำให้สาสม
ลอยผ่านม่านฟ้าด้วยสายลม    หนักหน่วงพ่วงลมหล่นไป
เม็ดเล็กเม็ดน้อยย้อยหยด      ลงพื้นพสุธาหมดไม่ไปไหน
จากสายน้ำน้อยน้อยรินเรื่อยไป   เป็นมหานทีใหญ่ในพริบตา
ห้วยหนองคลองบึงลำละหาน      สายธารซึมซับจากป่า
โขดหินดินน้ำตามเวลา            ไหลลงสู่มหาสมุทรไป
ข้อคิดเห็นแม้เป็นตามกำหนด   มิอาจลดการรับฟังลงได้
มหาสมุทรเค็มเต็มด้วยน้ำไป   แต่หมื่นนทียังไหลไม่มีเต็ม
ความกรุณาปราณีต่อสัตว์โลก   เหมือนฝนตกแม้น้อยเท่าปลายเข็ม
เมื่อปลายหลายหลากรวมอาจเต็ม   มหาสมุทรเค็มใหญ่ได้ด้วยสายธาร
รักใดใหญ่เท่ารักพ่อแม่     ความจริงใดเที่ยงแท้เท่าสูญสังขาร
ความยิ่งใหญ่ไม่สู้หมื่นจักรวาล  ไม่ตามใจสันดานประเสริฐจริง
...................เด็กเมืองยศ...............

เต็มใจ...

ใบรัก


ฉันมีใจเพียงหนึ่งใจ...
ฉันให้พ่อหนึ่งดวง ให้แม่หนึ่งดวง  แด่คนพิเศษ...หนึ่งดวง
ถ้าฉันมีใจอีกหนึ่งใจ...
ฉันจะให้พ่อกับแม่  และคนพิเศษอีกคนละดวง.

หยุดพักสักหน่อย

หยดหมึก


มุ่งเสาะหาความรักไกลแสนไกล
หวังจะได้พบปะร่วมสุขสอง
ทางข้างหน้ายาวไกลถ้าใจปอง
ยังคงต้องก้าวไปให้ได้มา...
กี่ลมฝนพายุซัดกระหน่ำ
กี่ความช้ำพบปะกี่ความหนาว
กี่แสงแดดเจ็บปวดสุดรวดร้าว
อีกกี่ก้าวก็จะไปหวังจะเจอ...
เคยหยุดคิดหยุดพักกันบ้างไหม
ว่าเสียไปเท่าไรคุ้มไหมหนอ
รักตัวเองดีกว่ายามเราท้อ
มีแม่พ่ออยู่ข้างหลังกำลังใจ
หน้า / 3  
ทั้งหมด 42 กลอน
>